ก็เข้าใจนะการที่แอบรักเค้าข้างเดียวนั้นนะมันเจ็บนะถ้าเค้าไม่รักตอบ แต่ว่าถ้ารักแล้วไม่บอกออกไปมันเจ็บยิ่งกว่านะTTOTT

เข้าใจเช่นกันนะ  ความรู้สึกนี้น่ะ...
แอบชอบเค้า  แล้วไม่กล้าบอกให้เค้ารู้ รู้ว่าเค้ามีคนอื่นแล้ว  แต่ก็ยังแอบดูเค้าอยู่ห่างๆ  ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก   ....เพราะว่าเรากับเค้าเป็นเพื่อนกันนั่นเอง...
แถมเป็นเพื่อนที่อยู่ใกล้ตัวเองมากซะด้วยสิ....(แล้วฉันจะทำไงดีล่ะเนี่ย ?)
แอบปลื้มเขามานานเป็นปี  แต่ว่า  อยู่ห่างๆ ท่าทางจะดีกว่าแฮะ...  ยอมรับกับสภาพในความเป็นจริงๆ ท่าทางจะเข้าท่ากว่าเยอะ
(รู้สึกวันนี้บ่นมากจริงๆ  เลยนะเนี่ย)

...แต่ถ้าอยากมีคนเคียงข้างเวลามีความสุขหรืออะไรก็ตามละก็...บอกกันได้นะ  พร้อมที่จะคอยอยู่เป็นเพื่อนเสมอ ^_^ (แค่ยืนอยู่เฉยๆ คงทำอะไรไม่ได้สินะ...)....

วันนี้ก็ขอตัวเพียงเท่านี้ล่ะ   บ๊ายบาย

PS.   ƒfƒ”ƒBƒHƒ“ d e v i l o n

กบน้อยเคยได้ยินไหมว่ารักคือการให้ รักคือการเสียสละ ตอนนี้เราอาจจะเจ็บปวดบ้าง ที่ทำเพื่อเค้าทุกอย่างแต่เค้าไม่เคยคิดอะไรกับเราเกินเลยจากคำว่าเพื่อนเลยจริงๆ เราอาจจะเสียใจ เจ็บปวดจนไม่สามารถบรรยายให้ใครรับรู้ความรู้สึกที่มีของเราได้ แต่ลองคิดดูในมุมกลับกันนะ ความรู้สึกดีๆที่มีให้กันในแบบเพื่อนน่ะ มันยาวนานกว่าคำว่าแฟนเสียอีก มีคนบอกว่ารักเป็นคำที่มีความหมายมากมาย กบน้อยคงเคยได้ยินใช่ไหมหละ เมื่อก่อนนี้ภัสคิดว่ารักนั้นคือของขวัญล้ำค่าที่หาได้ยาก ถึงขั้นว่าเราต้องเปลี่ยนแปลงนิสัยของตัวเองครั้งยิ่งใหญ่เพื่อคนที่เรารัก แถมยังคิดว่าความรักของภัสนั้นยังเป็นอาหารเสริมที่คอยเติมเต็มสิ่งที่หายไปจากชีวิต และรู้สึกมีชีวิตชีวามากขึ้นเมื่อได้รับอาหารเสริมที่ชื่อว่าความรัก แม้บางเวลาจะเป็นมีดกรีดแผลลึกในใจก็ตาม แต่มาวันนี้ วันที่ภัสผ่านน้ำตาแห่งความเศร้าที่มันเกิดจากความรักนั้น รักของภัสก็กลายเป็นผ้าพันแผลที่เปลี่ยนจากความเจ็บปวดกลายเป็นความแข็งแกร่ง
  หากความจริงที่กบน้อยรักใครสักคน เป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ กบน้อยก็ควรจะยอมรับมันให้ได้ ตอนนี้กบน้อยอาจจะทำความเข้าใจกับมันยากแต่ต่อไปกบน้อยจะเข้าใจมันดี..
 มีไรก็บอกภัสได้นะ ภัสน่ะ ศิราณีอันดับ1ของสายชั้นเลยนะ อิ..อิ (คุยเวอร์ไปไหม)