เรื่องเล่าน้ำชา ณ เบื้องหลังกระจกใส
ตอนก่อนหน้า

เรื่องเล่าน้ำชา ณ เบื้องหลังกระจกใส
เกริ่นเรื่อง: เรื่องจริงที่ข้าพเจ้ามองเห็น...เบื้องหลังกระจกใส
24 ก.พ. 54 , View: 979 , Post : 4



 
เรื่องเล่าน้ำชา ณ เบื้องหลังกระจกใส



 
วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่ข้าพเจ้าได้มาเยือนในพื้นที่อันก่อตั้งร้านเบเกอร์รี่เล็กๆ แห่งนี้ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้สำนักหอสมุดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่...



กระจกบานใสถูกข้าพเจ้าผลักออกจนทำให้กระดิ่งสองลูกใบโตสีทองอร่าม ซึ่งถูกผูกติดกับบานประตูกระทบกันเสียงดังกรุ๋งกริ๋ง พร้อมเสียงคำทักทายสดใสจากผู้ดูแลร้าน และข้าพเจ้าก็จะทักทายตอบไปทุกครั้งด้วยถ้อยเสียงสดใสเช่นกัน



ยามเข้ามาเยือนที่แห่งนี้ ข้าพเจ้าเลือกที่จะนั่งอยู่เบื้องหน้ากระจกใสเสมอ ซึ่งข้าพเจ้าสามารถทอดมองออกไปดูภาพเคลื่อนไหวหน้าร้านได้อย่างชัดเจน



            ข้าพเจ้าชื่นชอบที่จะมานั่งตรงนี้เสมอเมื่อมีเวลาว่างจากการเรียน และข้าพเจ้าจะสั่งน้ำชาแอปเปิลมานั่งจบพร้อมทั้งขีดเขียนความคิดลงบนแผ่นกระดาษสมุดอันเป็นงานอดิเรกที่ข้าพเจ้าชื่นชอบเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต



            ชาแอปเปิลที่ข้าพเจ้าสั่งมาจิบทุกครั้งนั้น จะมีรสเปรี้ยวแบบจางปนหวานซ่านิดๆ และเย็นสดชื่นจากรสชาผสมน้ำแข็ง



กลิ่นหอมอ่อนๆ ของแอปเปิลชวนให้ข้าพเจ้าหวนนึกไปถึงความฝันที่จะท่องไปในไร่แอปเปิลสุดลูกหูลูกตา จินตนาการถึงธรรมชาติที่มิอาจหาได้ในเมืองใหญ่ วาดภาพไปถึงทุ่งหญ้ากว้างที่เต็มไปด้วยผลแอปเปิลเกลื่อนทั่วและมีดอกไม้สวยๆ หลากสีขึ้นอยู่เต็มไปหมด



ข้าพเจ้าจิบน้ำชาให้สดชื่นและเงี่ยหูฟังเพลงที่เปิดคลอแผ่วเบาในร้าน ในขณะที่ดวงตาทั้งสองทอดมองภาพฉายเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้น



ภาพภายนอกเบื้องหน้ากระจกใสที่ขวางกั้น มีความเคลื่อนไหวของผู้คนอันหลากหลาย ...



มีนักศึกษาบางคนเดินแกมวิ่งอย่างเร่งรีบเพื่อไปให้ทันเวลาที่กำลังนับถอยหลังน้อยลงเรื่อยๆ อาจจะรีบเพื่อไปให้ทันสอบ เพื่อให้ทันเข้าเรียน เพื่อให้ทันกำหนดนัดหมาย...อย่างน้อยเขาก็ได้พยายามแล้วที่จะไปให้เร็วที่สุด



มีบางคนหอบหนังสือในอ้อมแขนมากเล่ม และมีบางคนถือหนังสือมาน้อยนิด ในจำนวนหนังสือเหล่านั้นน่าจะมีหนังสือนวนิยาย ตำราวิชาการ หนังสือประกอบรายงาน และหนังสือประเภทอื่นๆ...ไม่ว่าจะเป็นหนังสืออะไร ผู้หอบและถือหนังสือเหล่านั้นมาย่อมมีจุดประสงค์เดียวกัน คือ สำนักหอสมุด



มีบางกลุ่มที่เดินคุยกันด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสนุกสนาน แม้เสียงถ้อยคำจะไม่อาจเล็ดรอดเข้ามาถึงหูของข้าพเจ้า แต่การที่ทุกคนพากันหัวเราะขบขันนั้น ข้าพเจ้าคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องเล่า หรือเรื่องคุยที่สนุกแน่นอน



มีหลายคนที่แวะเข้ามาเยือนในร้านแห่งนี้ แล้วกลับไปด้วยรอยยิ้มกับขนม และ หรือน้ำชาที่ถูกใจ



ภาพทุกภาพ...



สิ่งทุกสิ่ง...



ล้วนแล้วแต่ผ่านเข้ามาในสายตาของข้าพเจ้า เป็นเรื่องราวที่ทั้งเหมือนและต่างกันออกไป ซึ่งทั้งหมดนี้ก็ขึ้นอยู่กับมุมมองในขณะนั้นว่าโน้มเอียงไปทางใด



ดังนั้น เรื่องเล่าของน้ำชาเบื้องหลังแผ่นกระจกใสที่ขวางกั้น ทำให้สามารถทำได้เพียงแค่มองเห็นภาพและคาดเดาเท่านั้น ไม่ได้เข้าใจความเป็นจริงเลย





 
...................................................


เรื่องจริงที่เกิดขึ้น ณ ๑๖ กุมภา ปี๕๔
ช่วงเวลา ยามสายอาทิตย์ยิ้มพราว ราวสิบนาฬิกา

ชาโบตั๋น : เล่าเรื่อง


แฟนคลับ [1]
Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้

แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม



  • C o m m e n t
  • 1

    1 น้องปลิว บอกว่า :
    แม่หมายหมาย55
    11 มิ.ย. 57 / 09:49

    2 น้องm บอกว่า :
    อยากขี้
    11 มิ.ย. 57 / 09:51

    3 น้องลอย ม.1 บ้านนาใต้ บอกว่า :
    อยากกินขี้หมา
    11 มิ.ย. 57 / 09:53

    4 น้องฝน บอกว่า :
    อยากอมขี้หมา
    11 มิ.ย. 57 / 09:54

    1

    ตอนก่อนหน้า

      C O M M E N T   B o X

    อยากบอกว่า :

    ลงชื่อ
    พิมพ์ตัวเลข

    My Blog
    105
    Comments
    95
    Fanclub
    1


        Blog ที่ผ่านมา


    ดู Blog ทั้งหมด


        Favorite Blog
    เก็บรายชื่อ Blog ที่เราชอบมากๆ

    ยังไม่มี Favorite Blog