หลังจากที่ว่างเว้นเรื่องการเขียนไดอารี่มานาน วันนี้ก็ขอว่าเรื่องในอดีตวันวานที่ว่ายังหวานนั่นละ

            แน่ทีเดียว เรื่องในวันนี้เมื่อมันเป็นอดีต มันเป็น Past ก็ต้องว่ากันให้อดีตสุดๆ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะย้อนไปทันไดโนเสาร์ย่ำต๊อกแต่อย่างใดนะเออ...ฮา

             ห้วงเรื่องเวลาที่ว่านั้น ก็เรื่องสมัยมัธยมนั่นแลตัวเอง!

            แต่คงไม่ใช่เรื่องสดใส รักกุ๊กกิ๊ก หรือว่าอดีตที่ว่าด้วยอกหัก รักเป็นพิษ คิดสั้น พันคอตายวายชีวาวาดใต้ต้นมะเขือเปราะ...

            หาแต่จะเป็น “ปฏิบัติการยุยงให้ร้าวฉาน!!!!”

            เออ พี่น้องอ่านไม่ผิดหร็อก อ่านถูกแล้วล่ะ! ปฏิบัติการยุยงให้ร้าวฉานนั่นละ!

            ทำไมถึงต้องเอาเรื่องเวรๆแบบนี้มาเล่าน่ะหรือ...ก็ตัวข้าพเจ้านั้นไร้คู่ครอง มองไปทางไหนมันก็ขวางหูขวางตา ถ้าไม่เดินเกี้ยวก้อย ก็นั่งอิงคล้อยแนบอิงปานแซนด์วิชนั่นประไรเล่า

            กึ๊ดแล้วมันเจ็บใจ๋แต้ๆละ!

            เอาละ พ่อแม่พี่น้องทั้งหลาย! ท่านผู้ใดที่อกหักรักช้ำหรือว่าโสดโดดเดี่ยวดังกล้วยปลายหวีเหี่ยว ก็จงล้อมวงเข้ามาเถิด ข้าพเจ้าจะแนะวิธีการยุแยงตะแคงรั่วจนมั่วไปทั้งบางให้ได้ฟัง!

            Mission 1 st

            บัดนั้น มองเห็นเพื่อนเราก็กำลังป้อล้อเตรียมล่อกับคู่รัก เราจึงเข้าไปกล่าวว่า

            เรา – เออ รักกันจริงเนอะแก

มัน – อิจฉากูอ่ะดิ อิอิ

นั่นแลท่าน...มันทั้งคู่ก็ต้องยิ้มกริ่มอย่างแช่มชื่นตามประสาคนมีรักเข้าเส้น อันทำให้คนโสดเช่นเราเสีย Sense ยิ่งนัก! อย่าช้าที จงวางยาให้มันตายเบือกันไปข้าง!

เรา – เออ กูสงสัยอย่างว่ะมึ้ง (ตีหน้าซื่อทนต่อคำเหน็บแนมของมันต่อไป)

มัน – อะไรวะ

เรา – ก็ที่กูเห็นผู้หญิงคนนึงซ้อนท้ายกับมึงหน้าโรงหนังวันนั้น ไม่ใช่อีนี่นี่หว่า

มัน - !!!!

ท่านคงจะนึกออกนะครับ ว่าจะเกิดอะไรกับมัน...หุหุ

Mission 2 nd

บัดนั้น ไอ้เพื่อนเรากำลังนอนแฟนกอดกันกลมเตียมจะอมหัวอะไรก็ตามแต่ท่านจะคิดเถิดนะ

เรา – เอ๊ย

มัน – อะไรอีกล่ะ

เรา – ไม่ได้คุยกับมึง คุยกับแฟนมึง

แฟนมัน – อะไรเหรอป่าน

เรา – นี่ แกสองคนจะทำอะไรกัน เราก็ไม่ว่าน่ะนะ แต่อย่าทำแบบนี้ได้ไหม มันไม่งามนา

มัน – เรื่องของมันซิ ก็คนมันรักกันนี่หว่า...เนอะ ตัวเอง~

ฮึ่ย ทำเป็นหวานไปเถอะมึง งานนี้มึงจะได้ขมปากขมคอยันม้ามตับ ปานถุงน้ำดีแตกแน่ล่ะวะ!

เรา – เออ ว่ากูไปเถอะ ที่เมื่อคืน (เบนสายตาไปแฟนมัน) ไม่เห็นพูดงี้นิ

แฟนมัน – อะไรอ่ะป่าน

เรา – ช่างเหอะ แต่แกลืมกางเกงในบนเตียงเราน่ะ อย่าลืมไปเอาด้วยล่ะ

มัน+แฟนมัน - !!!!

Mission 3 rd

บัดนั้น มันก็เดินควงคู่กันมาประหนึ่งปลามิอาจแยกจำน้ำ เช่นนั้นเราจึงว่า

เรา – อ้าว ว่าไงสหาย มากับเมียเรอะ!

มัน – ไอ้ห่านี่! เมียเมออะไรล่ะ แฟนโว้ยแฟน

เรา – เอ้า ก็เห็นรายไหนๆก็เสร็จมึงทั้งนั้นนี่หว่า ไปละเว้ย!

แฟนมัน - !!!

Mission 4 th

นั้นละ นั่งก่ายกางถางขาปานเป็นสังคังชนิดไม่อายฟ้าดิน อย่ารอช้า ขอลงทัณฑ์มันแทนสวรรค์เถิดวะ!!!

เรา – เอ๊ย พวกมึงน่ะ อายเขามั่งเหอะวะ

มัน – มึงเสือกเห้อะไรล่ะ!

ดูมัน อุตส่าห์มาชี้ทางธรรมอันควรก็ไม่เอา งั้นก็เผาให้วายวอดให้พินาศไปเลยละกัน!

เรา – เออ กูไปก็ได้ แต่มีคนฝากความมาถึงมึงว่ะ

มัน – อะไรอีกล่ะ

เรา – อี... เด็กมึงน่ะ ฝากมาบอกว่าคืนนี้ไปหามันที่ห้องด้วย

มัน+แฟนมัน - !!!!

เป็นไงล่ะครับ “การปฎิบัติมาร” ของเกล้ากระผม สะใจไหมเล่า!!!!