...................

คุณกำลังอ่านอยู่ใช่ไหมคะ??? อย่าเพิ่งปิดล่ะ

อ่านต่อไปอีกหน่อยนะ...แล้วคุณจะได้รู้ถึงความสมเพชของฉัน

............................

"รอ"...คำสั้นๆ แต่ความรู้สึกนั้นช่างเนินนานเหลือเกิน

...............................

คุณเคยรออะไรนานๆไหมคะ...

รอนั่น รอนี่ รออย่างมีความหวัง

รอด้วยความรู้สึกที่ลุ้นระทึก...รอด้วยความตื่นเต้น

...รอใครบางคนที่เรารัก...

คุณโชคดีมากๆเลยแหละค่ะ...ที่อย่างน้อยคุณก็มีความหวัง

ซึ่งผิดกับฉัน..."รอ"...ทั้งๆที่ไม่มีแม้แต่ความหวัง

ไม่มีแม้แต่เงา...ไม่มีแม้แต่ทางเป็นไปได้

รอจนเหนื่อย...รอเหมือนคนบ้า

...................................

อย่าปล่อยให้คนคนหนึ่งคิดถึงเธอ
รอคอยจนเพ้อ...จนเหนื่อยจะขาดใจ

...................................

"วันเกิดปีนี้ฉันจะรอเธอ...แม้ไม่มีหวังแต่ฉันก็จะรอ!!!"

................................

วันที่ 17 กันยายน ที่ผ่านมา..มันเป็น "วันเกิด" ของฉัน

ฉันได้รับข้อความตั้งแต่เวลาเที่ยงคืนของวันนั้น

จากทุกๆคนที่สำคัญ...ทุกๆคนที่ฉันรู้จัก

ทุกคนล้วนมาอวยพร...ให้ของขวัญ...กินหมูกระทะ

...ทุกๆคนในร้านร้องเพลงอวยพรให้...

เซอร์ไพรส์ "ขนมเค้ก"

...ทุกๆอย่างในวันนี้ทำให้ฉันมีความสุขที่สุด...

...................

แต่ภายในใจลึกๆฉันก็ยังรอใครบางคน...

รอทุกๆปี...แม้กระทั้งขนมเค้ก...

ฉันยังเก็บไว้ให้เธอ...

...แต่ในที่สุดเธอก็ลืม...

.......................
"ลืม"...คำสั้นๆ แต่ทำให้ใครบางคนรู้สึกแย่ไปชั่วชีวิต
..................

ฉันไม่ได้ต้องการของขวัญ...ฉันไม่ได้ต้องการอะไรทั้งนั้น

ฉันแค่อยากให้เธอรู้ว่าฉันรอเธอ...วันนี้วันเกิดฉัน

ขอแค่คำอวยพรจากปากเธอสั้นๆเท่านี้...ไม่ได้หรอ???
.........................
"น้องบีแค่อยากให้พี่บอย อวยพรให้แค่นั้นไม่ได้หรอคะ"
..................

เธอก็รู้...ว่าฉันไม่เคยต้องการอะไรตอบแทน

แม้แต่ความรู้สึกของเธอเองก็ตาม...

ปีหนึ่งมี 365 วัน...ฉันขอแค่เวลา 1 นาที

จากวันที่ 17 กันยายน ได้ไหม???

หรือว่าสิ่งที่ฉันขอ...มันรบกวนเธอมากเกินไป...

ขอโทษนะคะ...ถ้ามันมากเกิน
.......................

แต่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปอีกกี่ปี...

ฉันก็จะ "รอ" เธอ............

แม้รู้ดีว่าไม่มีหวัง...แต่ฉันก็จะรอ!!!