เนื้อเพลงคำว่ารักที่เบาเกิน-ปราโมทย์ ปาทาน

ไม่เคยคิดไม่เคยจะแคร์
ไม่แยแสที่ใครพูดกันตั้งมากมาย
ว่าสุดท้ายจะเป็นอย่างไร
ถ้าหากคิดจะทำอะไรเมื่อสายเกิน

สิ่งที่ควรต้องทำ ก็ไม่ทำ
จะกลับลำขึ้นมาก็ช้าเกิน
จึงเจ็บช้ำหัวใจ ช่างโหดร้ายเหลือเกิน
ก็ฟังแค่เพลินๆไม่สนใจ

แต่วันนี้เมื่อเจอกับตัว
จากที่ไม่เคยจะกลัวก็ซึ้งเลย
ผิดที่ฉันเองที่ไม่เคย
ไม่เคยคิดจะแคร์กับคำว่าสายไป

สิ่งที่ควรพูดจาไม่พูดจา
ปล่อยให้เธอค้างคาในหัวใจ
กว่าจะเผยขึ้นมา มันก็ช้ามากไป
ก็เรากำลังไปคนละทาง

เมื่อตอนใกล้กันฟังเสียงแผ่วๆ
กระซิบเบาๆ รักเธอแค่ไหน
ก็ดังถึงหัวใจ.. แต่ก็ดันไม่พูดให้ฟัง
เมื่อพอที่ตอนเธอนั้นมาห่าง
กลับคิดตะโกนจะบอกสักครั้ง
อยากบอกดังๆ แต่สุดเสียงที่ให้ฟัง
คำว่ารักยังเบาเกินได้ยิน

หากแม้ว่าเป็นได้จริง
สิ่งที่ขอก็คือให้เธอนั้นย้อนมา
คำที่ฉันไม่พูดไม่จา
ต่อจากนี้จะพูดออกมาไม่ช้าเกิน

สิ่งที่ควรต้องทำ ฉันจะทำ
จะขอย้ำให้ฟังว่ารักเธอ
จะไม่เหมือนที่เป็น ไม่ให้เห็นให้เจอ
ที่เคยทำให้เธอลาไกล

เมื่อตอนใกล้กันฟังเสียงแผ่วๆ
กระซิบเบาๆ รักเธอแค่ไหน
ก็ดังถึงหัวใจ.. แต่ก็ดันไม่พูดให้ฟัง
เมื่อพอที่ตอนเธอนั้นมาห่าง
กลับคิดตะโกนจะบอกสักครั้ง
อยากบอกดังๆ แต่สุดเสียงที่ให้ฟัง
คำว่ารักยังเบาเกินได้ยิน

เมื่อตอนใกล้กันฟังเสียงแผ่วๆ
กระซิบเบาๆ รักเธอแค่ไหน
ก็ดังถึงหัวใจ.. แต่ก็ดันไม่พูดให้ฟัง
เมื่อพอที่ตอนเธอนั้นมาห่าง
กลับคิดตะโกนจะบอกสักครั้ง
อยากบอกดังๆ แต่สุดเสียงที่ให้ฟัง
คำว่ารักยังเบาเกินได้ยิน

อยากบอกดังๆ แต่สุดเสียงที่ให้ฟัง
คำว่ารักยังเบาเกิน.....ได้ยิน