Hey!!!
มาเจอกานอีกและนะ
นี่ก้อไม่ได้มาอัพแบบว่านานโครตๆเรยอ่ะ
อ่านะ......ไม่รุจาพิมไรและ
เอาเหอะๆ
ยังไงก้อเข้ามาแล้วเม้นให้หน่อยละกานนะ

อิอิ

 

วันนี้พี่ๆสองลิงจาไปออกบางกอกราม่า
สาวกทั้งหลายจ๋าดูให้ได้นะ
จาได้มาเมาท์กัน
เมล์เราท่าอยากแอดมาอ่านะ
แอดมาที่ gm_pim@hotmail.com นะจ๊ะ

 
คราวนี้ทำไอดีหวานๆหน่อยอ่ะนะ
ใกล้วันเกิดแฟนเราและ
อีกสองเดือน(ใกล้ตงไหนวะ)
ยังไม่รุจาซื้อไรให้เรยอ่ะ
ไครุก้อแนะนำหน่อยนะจ๊ะ

อิอิ

วันนี้พอแค่นี้แหละนะ

 

H PH P+ +H PH P+ +H PH P+ +H P

ผู้ ช า ย นั บ 1 0 ผู้ ห ญิ ง นั บ 0.....ผู้ ช า ย นั บ 0 ผู้ ห ญิ ง นั บ 1 0

อ่ า น ใ ห้ จ บ แ ล้ ว คุ น จ ะ รู้ ว่ า ห ญิ ง ก ะ ช า ย คิ ด ต่ า ง กั น


ผู้ชายนับ - 10.
ผมเกือบเดินกลับเข้าออฟฟิศแล้วสิ ถ้าไม่เห็นเธอเดินเข้ามา
นางฟ้าของผมวันนี้เธอใส่เสื้อสี
> >>ขาว กระโปรงสีชมพู เธอดูน่ารักเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่นแก้มแดงๆ
> >>ผมเดินเสไปเสมาหาอะไรกิน
> >>อีกหน่อย ทั้งๆ ที่อิ่มจะแย่แล้ว
> >>ทั้งนี้ก็เพื่อเฝ้ามองนางฟ้าเวลาพักเที่ยงของผม อยากรู้จักเธอ
> >>จัง ทำไงดีหว่า
> >>
> >>ผู้หญิงนับ - 0.
> >>ฉันสังเกตเห็นเขาตั้งหลายวันแล้วละ คนอะไรก็ไม่รู้
> >>กินเส้นเล็กน้ำเนื้อเปื่อยได้ทุกวัน ไม่รู้จัก
> >>เบื่อมั่งเลย หน้าตาเขาตลกดีนะ นี่ถ้าเขาจะสร้างหนังโดราเอมอนเดอะมูฟวี่
> >>ฉันคงจะอี-เมล์
> >>ไปบอกผู้กำกับให้มาเชิญพี่แกไปเล่นเป็นโนบิตะ
> >>
> >>ผู้ชายนับ - 9.
> >>วันนี้ผมตัดสินใจจะแอบตามเธอไปดูว่าเธอทำงานที่ไหน
> >>เพราะเธอไม่ใช่พนักงานบริษัท
> >>เดียวกับผม แต่ที่แน่ กว่าเธอจะลงมากินข้าวก็เกือบบ่าย
> >>และกว่าจะกลับก็จวนบ่ายสอง แต่ที่
> >>ทำงานเธอคงอยู่แถวนี้แหละ
> >>
> >>ผู้หญิงนับ -1.
> >>พี่กุ้งชี้หมอนั่นให้ฉันดูแล้วหัวเราะคิกคัก อีตาโนบิตะนั่นเอง!
> >>เขาทำเป็นเดินโทรศัพท์
> >>ตามพวกเรามาห่างๆ สงสัยพี่แกจะแอบชอบใครสักคนในกลุ่มเราแน่ๆ เลย
> >>(สงสัยจะเป็นพี่
> >>กุ้งแฮะ ก็เธอสวยออกซะงั้น) เอ..เอาเข้าจริงๆ อีตานี่มองจากมุมเฉียงๆ
> >>ก็ดูดีเหมือนกันนะ
> >>
> >>ผู้ชายนับ - 8.
> >>เธอทำงานแถวนี้จริงๆ ด้วย เธอทำงานอยู่ในสถานทูตแห่งหนึ่งในหลายๆ แห่งแถวนั้น
> >>แต่
> >>เป็นหน่วยงานย่อยเกี่ยวกับวัฒนธรรมและความร่วมมือ
> >>และเป็นโรงเรียนสอนภาษาไปในตัว
> >>ด้วย โรงเรียนสอนภาษาเหรอ... เออเข้าท่า
> >>
> >>ผู้หญิงนับ - 2.
> >>อีตาโนบิตะถ้าจะเอาจริงแฮะ! วันนี้บุกมาถึงที่เลย
> >>มาหยิบโบรชัวร์อะไรให้วุ่นเลย อยากรู้
> >>เหมือนกันแฮะว่าแกจะมาจีบใคร
> >>
> >>ผู้ชายนับ - 7.
> >>พักเที่ยง ผมยังไม่ไปกินข้าว แต่เดินมานั่งกินกาแฟอยู่ที่ Cafe ของสถานทูต
> >>รอนางฟ้า
> >>เสด็จลงมาเสวยภักษาหาร หัวใจผมเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ...
> >>ที่นี่เขาใช้กาแฟพันธุ์อะไรมาชง
> >>เนี่ย เมื่อเธอลงมา คราวนี้ผมจะต้องชวนเธอคุยให้ได้
> >>
> >>ผู้หญิงนับ -3.
> >>"นี่ พี่กุ้ง อีตาโนบิตะมารอพี่แหนะ นั่งกินกาแฟอยู่ที่คาเฟ่ด้วย" "จริงง่ะ!
> >>เขาสมัครเรียนอะไร
> >>หรือเปล่าอ่ะ..หนิง"
> >>"ไม่หรอกพี่ เขามารอพี่อ่ะแหละ
> >>สงสัยวันนี้พี่กุ้งไม่ได้กินข้าวกะพวกหนูแล้วละ"
> >>"บ้า เหลวไหล!!!"
> >>
> >>ผู้ชายนับ - 6.
> >>"คุณครับ ทำงานที่นี่ใช่หรือเปล่าครับ" ผมเดินเข้าไปถามเธอ
> >>"ผมสนใจจะเรียนภาษา
> >>ฝรั่งเศสครับ แต่มีคอร์สไหนสำหรับคนที่ไม่รู้อะไรเลยอย่างผมมั่งไหมครับ"
> >>
> >>ผู้หญิงนับ -4.
> >>อีตาโนบิตะเขาเข้ามาคุยกับฉัน เขาถามฉัน!!! เขามารอฉันหรอกเหรอเนี่ย
> >>แล้วอย่างงี้ ทุกวัน
> >>ที่เขามอง...ก้อ.... หวาย
> >>
> >>ผู้ชายนับ - 5.
> >>วันนี้เธอน่ารักเป็นพิเศษขึ้นอีกหลายเท่า แก้มงี้แดงน่ารักเชียว
> >>เธอบอกให้เพื่อคนอื่นไปทาน
> >>ข้าวกันก่อน ส่วนเธอยอมเข้ามาคุยกับผมใน Cafe
> >>และแจกแจงรายละเอียดเกี่ยวกับการ
> >>เรียนให้ฟัง
> >>
> >>ผู้หญิงนับ -5.
> >>พี่กุ้งน่ะสิ ทำขยิบหูขยิบตาให้ฉันคุยกับเขา จะบ้าเหรอ
> >>แต่ก่อนที่ฉันจะทันตอบอะไรได้ พี่กุ้ง
> >>ก็ชิงบอกว่า "อ๋อ ยินดีค่ะ มีอะไรก็ปรึกษาน้องหนิงได้นะคะ
> >>น้องเขาดูแลเรื่องนี้อยู่พอดีค่ะ"
> >>
> >>ผู้ชาย - ผู้หญิง
> >>"คุณ...เคยเรียนภาษาฝรั่งเศสมาบ้างหรือเปล่าคะ"
> >>"ไม่เคยครับ เอ้อ...ผมชื่อเอกครับ..."
> >>"หนิงค่ะ"
> >>"หนิงทำงานที่นี่นานหรือยังครับ หนิงจบเอกภาษานี้มาเหรอครับ"
> >>"ค่ะ หนิงเพิ่งจบได้ปีเดียวเอง"
> >>"ขอผมเลี้ยงข้าวนะครับ หนิงอุตส่าห์คุยกับผมตั้งนาน อดไปกินข้าวกับเพื่อนเลย"
> >>"อุ๊ย อย่าเลยค่ะ ในนี้แพงออก ไว้คราวหน้าดีกว่าค่ะ"
> >>คราวหน้า!!! คราวหน้า ได้ยินกันไหมครับ ท่านผู้ฟัง เข้าทางผมเลย
> >>บ้า!!! ฉันพลาดไปได้ไงอ้ะ
> >>"อ้อ...ก้อ เอ้อ มีค่ะ ... 0 1 6 1 5..."
> >>ให้เบอร์เค้าไปทำไมอ่า... แง้ๆๆๆๆ
> >>ฉันจิกกระดาษทิชชูในมือจนเละเป็นปุยเหมือนปลาดุกฟู
> >>
> >>ผู้ชายนับ - 4.
> >>ผมคุยกับน้องหนิง (เธออ่อนกว่าผมสี่ปี) สองสามคืนติดต่อกัน คืนละหลายๆ
> >>ชั่วโมง
> >>ตอนกลางวันก็ไปนั่งกินข้าวด้วยกัน แต่ก็ได้แค่นั้นเองง่ะ...
> >>พอจวนบ่ายสองก็แยกย้ายกันไป
> >>ทำงานเคยลองชวนไปดูหนังเธอก็บอกไม่อยากดู ตอนเย็นก็ต้องรีบกลับบ้าน
> >>ไปนั่งที่ไหน
> >>ต่อก็ไม่ได้ สงสัย เดี๋ยวกลับบ้านช้าแม่จะดุละมั้ง
> >>
> >>ผู้หญิงนับ - 6.
> >>พี่ๆ ล้อว่าฉันเป็นแฟนอีตาโนบิตะ เอ้ย! พี่เอก ไม่ใช่ซะหน่อย
> >>ก็แค่เพื่อนคนนึง ทำงานอยู่
> >>ใกล้ๆ กัน ตอนกลางวันต่างคนต่างก็ต้องกินข้าวอยู่แล้ว
> >>ให้เขากินด้วยอีกคนจะเป็นอะไรไป
> >>แต่พี่เอกเค้าคุยสนุกดีเหมือนกันนะ ฟังเขาคุยทีเพลินเลย
> >>บางทีนึกว่าคุยแป๊บเดียว ที่ไหน
> >>ได้ ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืน
> >>
> >>ผู้ชายนับ - 3.
> >>น้องหนิงน่ารักจริงๆ และเธอเป็นนางฟ้าจริงๆ เธอช่างมองโลกในแง่ดี สวยงาม
> >>และใส
> >>สะอาด เสียจนผมละอาย... ผมเริ่มได้คิดว่า ผมเหมาะกับเธอหรือเปล่า
> >>ผมสามารถใช้ชีวิต
> >>แบบเธอได้ไหม การเลี้ยงดูของเรามันต่างกันเหลือเกิน
> >>เธอไม่เคยพบกับความยากลำบาก
> >>และสิ่งอันชั่วร้ายอะไรในโลกเลย...
> >>
> >>ถ้าเธอเป็นนางฟ้าจริงๆ ส่วนผมน่ะเหรอ เรียกว่าคนเดินดินยังยากเลย
> >>เธอเรียนจบจาก
> >>โรงเรียนสตรีชื่อดัง จบมหาวิทยาลัยของรัฐที่มีชื่อเสียง
> >>และเข้าทำงานกับสถานทูต
> >>ส่วนผมน่ะเหรอ... อย่าให้เล่าเลยคุณ ยาว
> >>
> >>ผู้หญิงนับ - 7.
> >>พี่เอกนี่มีอะไรมากมายกว่าที่ฉันคิดแฮะ
> >>พี่เขาผ่านอะไรต่ออะไรในชีวิตมามากมายกว่าที่จะ
> >>นึกถึง เขาไม่เหมือนใครที่ฉันรู้จักเลย เขาเริ่มต้นจากเด็กเกเรคนหนึ่ง
> >>ลองมาหมดแล้วอะไร
> >>แสบๆ ทั้งหลาย เหล้า ยา การพนัน เคยเข้าบ้านเมตตาก็เคย
> >>แต่แล้วเขาก็สามารถตั้งใจเรียน
> >>จนจบทั้งการศึกษานอกโรงเรียน และเรียนมหาวิทยาลัยเปิดจนจบด้วยตัวเองตลอด
> >>และทำ
> >>งานในบริษัทใหญ่ขนาดนี้ได้ในตำแหน่งและเงินเดือนที่ไม่น้อยทีเดียว
> >>ฉันทึ่งในชีวิตของพี่
> >>เขาเหลือเกิน
> >>
ผู้ชายนับ - 2.
วันนี้ตอนเช้า ผมซื้อดอกไม้ให้เธอ... เพราะรู้ว่าเธอจะมีแจกันใบเล็กๆ
ใส่ดอกกุหลาบน่า
รักๆ เอาไว้บนโต๊ะทำงานเสมอ แต่เธอรับไปแล้วก็ไม่ว่าอะไรสักคำ... ตอนเที่ยง
ผมไปหา
เธอที่ห้องทำงานตามปกติ
ดอกไม้บนโต๊ะทำงานเป็นดอกเดียวกับที่ผมเห็นเมื่อวาน.... เธอ
ไม่ได้เอาดอกไม้ที่ผมให้มาปักแจกันหรือนี่...
สงสัยดอกไม้ถูกๆ ช่อเล็กๆ ซื้อที่สถานีรถไฟฟ้าแบบนี้
มันคงจะไม่ถูกใจเธอละมั้ง

ผู้หญิงนับ - 8.
พี่เขาให้ช่อดอกไม้เล็กๆ กับฉันละ... มันน่ารักจนฉนพูดอะไรไม่ออกเลย
แม้แต่คำว่าขอบ
คุณ สงสัยฉันต้องรีบไปหาซื้อซิลิก้าเจลมาเก็บดอกไม้นี่เสียแล้วสิ...
ไม่อยากให้มันเหี่ยวไปเลย
ผู้ชายนับ - 1.
ผมพยายามที่จะยอมรับความจริง ว่าผมกับเธอนั้นแตกต่างกันแค่ไหน...
นางฟ้าก็มีไว้สำหรับคนบนฟ้า...ผมคิด ผมพยายามทำงานให้หนักขึ้น 
กลับมาสู่โลกแห่ง
ความเป็นจริงเหมือนเดิม และคุยกับเธอให้น้อยลง(หรือถ้าให้ถูก เธอเองก็ไม่ค่อยโทรหาผมสักเท่าไรแล้วช่วงนี้)
ผมจะจำเธอไว้ในฐานะความทรงจำที่สวยงามแล้วกัน

ผู้หญิงนับ - 9.
เพื่อนฉันที่ทำงานบริษัทเดียวกับพี่เอกบอกว่า ช่วงนี้พี่เขาทำงานหนักมาก... 
บางวันสี่ทุ่มก็
ไม่ยอมกลับบ้าน มาถึงก็ก่อนแปดโมง
ฉันก็เหงานะ แต่เราก็ชอบที่พี่เขาเป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ 
ผู้ชายที่มีพลังและความรับผิด
ชอบ ที่พุ่งไปข้างหน้าตลอดเวลา
สิ่งที่ฉันทำได้ 
ก็คือให้เขาทำสิ่งที่เขาตั้งใจนั้นอย่างเต็มที่โดยไม่ขัดขวางหรือแง่งอน... 
ถึงจะ
ไม่ได้คุยกับพี่เขาบ้าง แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ... ไว้ถ้าพี่เขาว่างๆ 
คราวนี้ถ้าจะชวนไปดูหนัง
หรือกินข้าวเย็นบ้าง ฉันจะไปละนะ

ผู้ชายนับ - 0.
ผมทำงานจนเกือบบ่ายสองแล้วนึกได้ว่าลืมกินข้าว
"พี่เอกคะ ทานข้าวมั่งป่ะเนี่ย" น้องออย เด็กฝึกงานมาถามผมด้วยความเป็นห่วง 
"ออยไปซื้อให้ไหมคะ"
"ไม่เป็นไรหรอก พี่ไปกินเองก็ได้ แล้วออยล่ะกินหรือยัง"เธอสั่นหน้าแทนคำตอบ
"งั้นไปกินข้าวกับพี่ไหม... พี่เลี้ยงเอง"
น้องออยพยักหน้าตอบรับ... เออ วันนี้น้องออยแก้มสีชมพูเลย

ผู้หญิงนับ -10.
"พี่กลับไปก่อนนะหนิง"
"ค่ะ เดี๋ยวหนูรอแถวนี้อีกแป๊บนึงแล้วกันนะ"
พี่เอกคงงานยุ่งจนไม่ได้ออกมาทานข้าว
วันนี้แหละ ถ้าพี่เอกชวนฉันไปดูหนัง ฉันจะไปดูกับเขา...
มันสายเกินไปหรือเปล่านะ..