เหอๆ ระวัง! มันจะมาแบบไม่ทันตั้งตัว!!!

ไม่ใช่ความหวังดีจากเนเจอร์กีฟนะ 

แต่เป็นคุณเพื่อนที่ห้าว ชวนเพื่อนเที่ยวแบบฉุกละหุก


เมื่อสักประมาณ 2 ทุ่มเกือบครึ่ง ในคืนวันที่ 29 พ.ย. ที่ผ่านมา 
เพื่อนปูโทรมาบอกว่ากำลังจะออกจากนครปฐม

จะกลับมาบ้านที่สระบุรี เลยชวนเนย่าเที่ยว บอกว่าหล่อนอยากแด๊นซ์
เนย่าก็เลยรับหน้าที่นัดหญิงอ้อมกับหญิงอีฟ บอกว่าเพื่อนปูถึงลาดหลุมแก้วแล้ว

คงอีกสัก ชม.กว่าๆ มาถึงสระบุรี เด๋วถ้าเพื่อนปูมารับเนแล้วจะโทรบอกเพื่อนอ้อม
ส่วนหญิงอีฟนั่งติวแมทอยู่กับพรรคพวกที่ลพบุรี ก็มีเวลาชิวๆ อย่างน้อย 2 ชม.

และแล้ว 3 ทุ่มเป๊ะ หญิงปูโทรมา 'กูถึงหนองแคแล้วนะ'

อ๊ากกกก =[]=!!!

กุยังนั่งเสิร์ชหาข้อมูลอยู่เลยว่าพรุ่งนี้จะไปแร่ดที่ไหนต่อ
อีก 10 นาทีมันจะถึงบ้านกุแล้วค่ะเพื่อนๆ T[]T

รีบกดโทรบอกเพื่อนอ้อมอย่างไว ตกใจตามๆ กัน 
มันขับรถหรือว่าบินมาวะ >O<!!


พอรับเพื่อนอ้อมที่สระบุรีเสร็จก็ขับไปต่อลพบุรีเพื่อรับหญิงอีฟ
สี่ทุ่มเราไปนั่งกินข้าวต้มกัน เพราะทุกคนบ่นเป็นเสียงเดียวกันว่าหิวชิหาย

 

ด้วยความหิวสั่งอาหารมา 6 อย่างแต่ละจานน้อยที่ไหน = = 
(หิวไม่หิวคิดดู ตอนถ่ายรูปมาเหลือแต่ซาก ก่อนหน้านั้นรีบจ้วงลงกระเพาะ 55+)


มีอะไรบ้างนะ :

ไข่เจียวหอยนางรม / ผัดกุ้ยช่าย / ยำไข่เค็ม / ยำปลาสลิด / เนื้อหรือหมู(วะ?) แดดเดียว / ผักบุ้งไฟแดง
ตอนคิดตังค์ เด็กในร้านบอก สามหมื่นห้า!!!

ดีว่าหญิงอีฟบอกไว้ก่อนกันตกใจ แบบว่าร้านนี้จะคิดแบบนี้ตลอด (คนแถบลพบุรีคงชิน)
ราคาจริงคือ 350.-  แต่ลดให้เหลือ 300 ได้อีก งงค่ะ กุงง คือถ้าเตรียมตังค์ไปพอดีนี่ไม่รู้จะจ่ายยังไงเลยนะ = ="



ระหว่างกินเราก็ปรึกษากันว่าจะไปไหนดี สรุปไม่แด๊นซ์แล้วคืนวันเสาร์โต๊ะคงเต็ม ไปไม่ทัน
ครั้นจะเปิดเหล้า พวกเราก็ไม่กินกันอีก (เด็กดี อิอิ)


เลยไปเปิดโรงแรมนอนกัน ชื่อไรหว่า... ลพบุรีเรสซิเด้นท์มั้ง อะไรเทือกๆ นี้



เราไม่กินเหล้า แต่แอบมีแอลกอฮอล 55+ ดีนะอีกสองขวดตั้งอยู่บนหัวเตียง ก๊ากๆ




ทำไรกันเอ่ย... อ๋อ ท่าอย่างงี้ ติวแมทแน่ๆ 55+





เมื่อเสียหมดตูดก็ล้มตัวลงนอน เตียงคู่แหละแต่แบบเลื่อนได้เลยจับมาชิดกันซ้า
ไม่มีไรทำก็ลากเตียงแกล้งเพื่อนที่นอนอยู่ ก๊ากๆ




เช้ามาก็อาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปเที่ยวต่อ





ออกจากโรงแรมตกลงกันอยู่ว่า ไปไหนดี เลี้ยวซ้ายหรือขวา




เนย่าหน้าบาน VS อีฟจ๋าหน้าคม




ซูซี่แอบบวม VS เนย่าแอ๊บแบ๊ว (แต่บวมไม่ได้แอ๊บ มันอืดเป็นธรรมจาดดดด)



สรุป เราขับรถจากลพบุรี ไปเกือบๆ ถึงนครราชสีมา (หรือถึงแล้วไม่รู้ 55+)



ไปกินเสต็กที่ฟาร์มโชคชัย




เม้าท์กันระหว่างรอเมนู แต่พอเห็นเมนูปุ๊ป อยากลุกออกจากโต๊ะ แพงจาดดด



ขอกินแต่ซอสได้ไหม T-T




หมดนี่พันห้าโร้ยกว่าบาท T^To จาดหน้าเมื่อรวยจิมากินใหม่นะเค๊อะ

สิ่งนึงที่ไม่เข้าใจ คือจะสั่งเสต็กเหมือนกันมาทำเพื่อ??


 
จำชื่อไม่ได้นะ แต่สั่งมาอย่างละ 2

สลัดกุ้งกับหนมปังกระเทียมแถวบ้านไม่มีกิน(รึไง) ถ่อมากินไกลถึงนี่ 55+

รสชาติก็อร่อยแหละ แต่ตอบด้วยความสัตย์จริง ลิ้นฉันแยกไม่ออกง่ะ - -"
คือลองมาหมดแล้วตั้งแต่บนร้านไฮท์ๆ มาจนกระทั่งแบบรถเข็น ลิ้นก็ยังบอกว่า มันก็คล้ายๆ กัน


แต่อันนี้เคืองซุปใสเห็ด (ไม่อยากสั่งซุปครีม แบบว่าเลี่ยน)



ขมมาก T^To เขาฝานมะนาวเป็นแว่นๆ ลงไป 1 อันถ้วน
ฮือ.............. ไม่จอบบบบบบบบบบ



ไหนๆ ก็ไม่กินแล้ว เนเลยลองเหยาะซีอิ้วลงไปเผื่อช่วยได้ 
ปรากฏว่าทำให้ขมกว่าเดิมอีกเท่าตัว





หญิงอีฟเลยเหยาะเกลือลงไป แล้วชิมเองปรากฏว่าหน้าเบ้แบบสุดๆ 55+

มีมายื่นช้อนบอกให้ชิม แกทำเองยังชิมแล้วหน้าเบี้ยว

พวกฉันคงกล้ากินอ่ะนะ




เพื่อนปูจับเสื้อไว้แทบไม่ทัน ลมแรงมาก

ทั้งที่เราไปก็เกือบเที่ยงแล้ว แดดจ้านะ แต่ลมที่พัดมานี่เย็นยะเยือก
แบบขนลุกปากสั่นเลยทีเดียว 

นึกดีใจที่ตอนแรกจะค้างบนเขาใหญ่แล้วเปลี่ยนใจ
ไม่งั้นมีหนาวตายกันบ้างล่ะ





ซูซี่กะลังสั่งไอติมนม ราคายังกะกินบาสกิ้นรอบบิ้น = ="
หนาวนะ แต่อยากลองไง ซึ่งรสชาติโอนะ แม้ซี่จะบอกว่าเลี่ยน แต่เนดันชอบเอิ๊กๆ


แล้วเราก็มุ่งตรงกลับสระบุรีก่อนจะแยกย้ายกัน


พอกลับถึงบ้าน เนก็รีบไปดูลูกๆ ทั้งสองทำหน้าหงอย แบบว่าอัลฟาฟ่ากับเพรสทีจหมด
สงสารลูกๆ ไม่ยอมกินทิมโมธี หรือหญ้าขนแห้งเลย เอาแต่จ้องหน้าแม่มันแล้วส่งรังสีงอนๆ ออกมา


เนก็เลย โอเค๊... ยอมก็ได้ฟะ

นั่งรถไป JJ ต่อ ไปเดินหาซื้อนั่นนู่นนี่ เป็นครั้งแรกที่เข้า JJ โดยมีจุดมุ่งหมายคือโซนสัตว์เลี้ยง
ทั้งที่แต่ก่อน พยายามเลี่ยงโซนนี้มากๆ เนื่องจากไม่ปลื้มกลิ่น

แต่เพื่อลูกรักทั้งสองของแม่เนย่า มะมี๊จะอดทนเพื่อลูกค่ะ T^To


เดินเข้าไปโอ้ว ไอ้นั่นก็น่าซื้อ ไอ้นี่ลูกก็น่าจะชอบ ขนมาให้หมด
ใช่..หมด 
หมดไปเจ็ดโร้ยยย TOT
เสื้อผ้าตัวเองกว่าจะซื้อยังคิดแล้วคิดอีก ของลูกๆ นี่โกยไม่คิด ฮือๆ


จากนั้นก็นั่งเท็กซี่ไปต่อเมเจอร์รัชโยธิน ไปเซ็นต์หนังสือพร้อมกับเอา DGL2 
ไปแค่นั้นจริงๆ ไม่ได้เดินเที่ยวเล้ยยย เสร็จธุระ ขึ้นรถตู้กลับบ้าน โอ๋ลูกเสร็จ สลบเหมือด


เวรกรรมของการไม่เชื่อแม่ เป็นไงเล่าเนย่า หาภาระใส่ตัว ฮือๆ


บ่นนักแต่มะมี๊ก็รักหนูนะ บลู&เจแปน


- จุ๊บๆ -