|
View : 139 Post : 4
7 ธันวาคม 2550
ชื่อตอน : = FM* =
เกริ่นเรื่อง : ตามที่มันควรจะเป็น...
รู้สึกโล่งอกที่ถึงวันศุกร์แล้ว พรุ่งนี้ได้ตื่นตั้งแปดโมง กร๊ากก วันนี้เรียนก็เรื่อยๆ ไม่เรียนเลยดีกว่า =_= คาบสุขะเค้าให้ส่งงานก็นั่งคุย คาบเลขจารย์ไม่เข้า คาบชีวะอ่านนิยาย คาบชุมนุมฟังๆ กินข้าว เล่นวอลเล่ย์ วันนี้วอลเล่ย์เล่นมันส์มาก ได้ตบตลอด >O< เจ็บปวดที่จั๊กกะแร้เหลือเกิน จารย์สุธีมาเล่นด้วย ตัวเล็กแรงเยอะสาดๆ อ่ะ ไม่กล้ารับลูกเสิร์ฟเลย พอเลิกเล่นก็ไปคืนหนังสือพระพุทธที่ห้องโสตฯ ตากแอร์สบายใจไปคาบนึง ก็มาดูเขาแข่งวอลเล่ย์กานนน ชมพูกับเขียว เชียร์ชมพูอยู่แล้ว เพราะเราไม่ชอบคนๆ นึงที่อยู่สีเขียว อีมะม่วงแรด* สุดท้ายสีเขียวชนะ มั้งนะ ไม่มั่นใจ เพราะมันดิวกันไปดิวกันมา สกอร์จบที่ 28 มั้งถ้าจำไม่ผิด =_= เสียงกรี๊ดหายไปหมดแล้ว เซ็งเลย ต่อไปก็เป็นคู่สีอะไรไม่รู้ว่ะ ลืมไปแล้ว -_____-;; ชีวิตดูเรื่อยเปื่อยดีเนอะ เฮอๆ เปิดปีใหม่มาก็สอบกลางภาคเลยกู แงๆ วันที่ 9 นี้เราไปงานศรีบุณราตรีด้วยละ~ โดนแม่วาสบังคับกลุ่มละดต๊ะ สรุปสี่หนึ่งซื้อตั้ง 4 โต๊ะแน่ะ อย่างมากมายอ่ะว่ะ ปล้นกันเลยดีกว่า =___=;; ยังหาเสื้อใส่ไม่ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปเดินท่าน้ำดีก่า ตอนนี้มีแต่เสื้อดำๆๆ ประหนึ่งกูรับจ๊อบไปงานศพจนมิสามารถใส่สีอื่นได้ ฮาๆ * อยาก ซอย ผม ว่ะ = _ = ; ; ชักรำคาญแล้วอ่ะ แม่งไม่ยาวเลยบ่าไปซักที สระผมเสร็จใหม่ๆ ก็กระดกเป็นตีนเป็ดทันที ขอบใจมากกกกก เวลาเกล้าผมก็หนักหัวอ่ะ มันหนามาก ฟูฟ่องกันเลยว่างั้น? * เพื่อน เรา ว่า เรา เข้า ใจ คำ นี้ ดี แล้ว แต่ทำไมที่เราเข้าใจมันกลับต่างออกไปวะ? เพื่อนต้องช่วยเหลือกันดิ ไม่ทิ้งกัน แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นอ่ะ? ทำไมไม่เหมือนที่เราเข้าใจ ช่วยเป็นห่วงกูนิดนึงนะ กูเป็นคนคิดมาก ขี้น้อยใจ ไม่ชอบถูกทิ้งว่ะ
ไม่ชอบโดนขึ้นเสียง ทำไมอ่ะ ร้ายแรงขนาดต้องขึ้นเสียงเลยเหรอ โอเค ก็มีบ้างที่ทำให้รำคาญ แต่ขอร้องว่าอย่าขึ้นเสียงเถอะ มันเฟล มันรู้สึกแย่นะ ทั้งที่เราก็ไม่เคยว่าอะไรสักคำ ไม่เคยเลย * ผู้ หญิง ชอบ คิด ไป เอง เพราะ งั้น อย่า ทำ ให้ คิด เหมือนกับว่าเห็นมาจากรองเอ็มไอ้ยอด เข้าตัวพอดี รู้สึกแย่กับคำว่า คิดไปเอง ถ้าถามว่ามันผิดมั้ยที่ทำแบบนี้ คำตอบก็คือมันไม่ผิดเลย แล้วก็กลับมาคิดอีกทีว่าใครผิด ก็เรานี่ผิด ผิดที่คิดไปเอง* เขาดีกับเรา มันก็ควรจะถูกแล้วนี่ แต่เรานี่แหละที่คิดเองคนเดียว คนเดียว .. เลิกหวังอะไรที่เป็นไปไม่ได้สักทีเหอะ เคยสนใจเราที่ไหนล่ะ เขาก็มีที่ของเขา ส่วนเราก็แค่อยากไปอยู่ในที่ของเขา ที่ที่ไม่ใช่ของเรา .. * ย้อน อดีต บท เรียน ของ ชี วิต รู้มั้ยว่าเคยจะบอกรักมึงด้วยนะ ตอนจบม.3 น่ะ แต่ก็คิดว่าเก็บเอาไว้ดีกว่ามั้ง บอกไปก็รู้ผลอยู่แล้วว่าเสียใจ บางทีการไม่พูดก็เป็นสิ่งที่ดีเหมือนกัน สามปีสำหรับความรักของกูกลายเป็นมิตรภาพดีๆ สำหรับมึงแล้วนะ ขอบคุณมึงจ๊าง~ เลย ที่โง่ๆ ไม่ยอมรู้อะไรสักที ไม่งั้นคงไม่เป็นเพื่อนกันอย่างนี้หรอกเนอะ แต่บางทีการที่มึงกวนประสาทมากมายไปก็ไม่ดีกับสมองกูหรอกนะ =_= ขอบใจสำหรับบทเรียนนะเพื่อน ^^
*เหมือน ตัว เอง เป็น เด็ก เก็บ กด จัง เลย อ่ะ บ่นยาวยืดสุดตูด ปีใหม่นี้เราอยากจะเป็นคนเหมือนเดิม อยากเล่นคอมเหมือนเดิม อยากทำอะไรเดิมๆ อยากเค้ากับกับตัวเองคนเดียวเหมือนเดิม ..
บางทีการอยู่คนเดียวก็ดีกว่าการอยู่สองคน ที่มีข้อผูกมัด และบางทีการอยู่ด้วยกันสองคนก็อาจจะดีกว่าการอยู่คนเดียวก็ได้
|