ไอ้ที่ว่าญาติมาเนี่ยไม่ใช่คุณลุงคุณป้าที่ไหนหรอกคร้าบบ

แต่มันดันเป็นลูกพี่ลูกน้องคับ

อ๊ากกกก แล้วแต่ละคนนะ อายุพอๆกับพี่ผมทั้งนั้น(เริ่มเห็นเคร้าโครงความซวยรึยังคับ)

แล้วไม่ใช่แค่อายุพอๆกันนะครับ มันดันชอบแกล้งผมเหมือนกันอีก 

โหย ชีวิตนี้มีแต่โดนพี่แกล้ง

แถมไอ้น้องคนเล็กอะ ซนสุดๆ (มันอายุ12)

แล้วหน้าที่ดูแลมันก็หนีไม่พ้นผมอีกเช่นเคย โอ๊ยยย ชีวิต

แล้วไอ้พวกพี่ๆอะ แทนที่จะมาช่วยกัน ดันมานั่งเพิ่มความซวยให้ผมอีก

แต่...

ความซวยยังไม่หมดคับ เพราะไอ้พวกลูกพี่ลูกน้องเฮงซวยนี่จะมาค้างที่บ้าน(เวรกำ) แล้วเป็นไงละคับ พ่อ-แม่ก็ไม่อยู่ ผมก็เลยต้องรับหน้าที่เป็นพ่อบ้านจำเป็นซะงั้น ทั้งทำอาหาร งานบ้าน(มันจะมาอยู่กัน1อาทิตย์)

เห็นรึยังคับว่าชีวิตผมแต่ละวันมันซวยแค่ไหน

ช่วงนี้ก็คงต้องหายหน้าไปอีกแล้ว แต่ก็จะหาเวลา(ที่มีอันน้อยนิด)มาหาเพื่อนๆบ่อยๆนะงับ

ป.ล. เห็นงี้ผมทำอาหารเป็นเหมือนกันนะครับ แต่ไม่รับรองความปลอดภัยเมื่อกินเข้าไปแล้ว555+ นึกภาพผม(ผู้หน้าตาดี) ต้องมาหมกอยู่ในครัว แล้วใส่ผ้ากันเปื้อนลายคิตตี้ดิคับ ผมว่าคนที่เห็นคงอยากเอาหัวโขกผนังซักรอบ

ยังไงก็ไปละงับ^-^<<<ยิ้มสู้ความซวย

(รู้สึกไดนี้สีสันเยอะมากๆ)