วันนี้ขออัพเดทแบบฉบับภาษาไทยละกันนะคะ

วันนี้จะขอเล่าเรื่องทริปที่ไปเที่ยวอัมพวกันมาเมื่อวันที่ 21-22 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา

อาจารย์นัดห้อง 2B มาเจอกันที่มหาวิทยาลัย วันนี้จะเป็นทริปของห้อง2B เพราะ 2A นั่นออกเดินทางตั้งแต่วันเสาร์แล้วกลับวันอาทิตย์

ที่ต้องแยกกันไปเพระห้องนอนที่โฮมสเตย์ไม่พอจ้า ^^

ล้อหมุน ((ศัพท์ของเด็กท่องเที่ยวแบบพวกเรา แปลว่า รถออก)) ตอน 7 โมงครึ่ง

พอเจ็ดโมงล้อก็หมุน เพื่อนๆก็แจกข้าวให้ทานบนรถ

พวกเราก็ทานซะอร่อยเลย

แล้วก็หลับ ((ตามสูตร))

สถานที่แรกที่เราไปถึงคือ บ้านเบญจรงค์ ไปก็ได้รู้เรื่องราวเกี่ยวกับเครื่องเบญจรงค์ สุดท้ายก็ไม่พ้นที่จะถ่ายรูปกัน ฮ่าๆๆๆ









ออกจากบ้านเบญจรงค์เราก็ไปที่พัก ทานก๋วยเตี๋ยวเรือจริงๆ เพราะมันมากับเรือ

หลังจากนั้นก็ถึงเวลาออกเดินเที่ยวตลาด (ทำงานกลุ่ม) กลุ่มเราออกเดินเที่ยวกันตอนสามโมงอ่ะ เพราะขอพักกันก่อนที่ห้องนอน

ในห้องนอนพักได้ห้าคน เป็นห้องน้ำรวมอ่ะ

แต่สะอาดมากกกก

ตลาดเป็นยังไงก็ดูที่รูปเอานะจ๊ะ

































ตกกลางคืนก็ไปดูหิ้งห้อยกัน

และโปรแกรมพิเศษของห้องเราโดยเฉพาะคือ

โดดน้ำคลองอัมพวากัน!!!!!

ก็ดูกันไปนะจ๊ะ



ป.ล. ผู้ชายที่ใส่กางเกงแดงเสื้อน้ำเงิน นั่นอาจารย์ที่สอนวิชาการตลาดนะ อิๆ



แกล้งอาจารย์

ป.ล. จริงเด็กอินเตอร์ก็เป็นเด็กธรรมดาเหมือนๆกันนี่เเหล่ะจ้า!!!

อีกวันอาจารย์พาแวะที่กนกรัตน์รีสอร์ต เพื่อที่จะให้พวกเราได้ทำการพรีเซนต์วิชาการตลาด

ว่าเราจะเอาอะไรมาเป็นจุดขายนักท่องเที่ยวและพัฒนายังไง???

แต่ต้องทำให้มันเป็นแบบเดิมโดยที่ไม่ทำลายสภาพความเป็นอยู่ของคนแถวนั้นด้วย

หลังจากนั้นก็ไปตลาดน้ำดำเนินสะดวก

ดูแล้ว ตอนนี้ตลาดน้ำดำเนินสะดวกไม่น่าเที่ยวเลย เพราะดูมันทำเป็นการค้าเกินไป

จนลืมไปว่าสิ่งที่จะขายนักท่องเที่ยวที่ไปเที่ยวคือ วิถีชีวิตของคนในชุมชนต่างหาก ไม่ใช่ความสะดวกสบายที่มากเกินไป

และเราก็ออกเดินทางกลับมหาวิทยาลัยถึงสี่โมงเย็น ณ มศว!!!!

จากที่เราไปอัมพวา ทำให้เรารู้ว่าจริงๆแล้วที่คนไปเที่ยวไปชม เพราะความเป็นอัมพวานี่แหล่ะ

เพราะคนอยากชมวิถีชีวิตของคนอยู่ใกล้ตลาดน้ำ อยากให้มันคงอยู่เหมือนเดิม คงความเป็น Retro ของมันเอาไว้

ไม่อยากให้มันโดนกลืนหายไปกับความที่สมัยใหม่มากเกินไปจนไม่หลงเหลือของความเป็นอัมพวา

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดที่โดนความสมัยใหม่และความคิดทางการค้ากลืนเข้าไปจะหมดแล้วคือ ตลาดน้ำดำเนินสะดวก ที่มันยังอยู่ได้ก็คือกินของเก่า ขายชื่อเสียงที่ของเก่าเคยมีไว้

........

ต่อไปก็จะประมวนรูปต่างๆที่ไม่ได้เอาลงเน้อ














เปิดเหม่งสู้ผี ฮ่าๆๆๆ





นั่งริมน้ำ เอาเท้าแช่น้ำสบายมาก



นี่กำลังถึงที่ที่ต้องพรีเซนต์งาน











และนี่ก็คือทริปที่สี่ของปีนี้ SWUIC @ Ampawa!!!

มศว อินเตอร์ ณ อัมพวา!!!!