เฮ้อ..อัพเรื่องไรดีล่ะ
อัพไปไม่มีใครอ่าน
ไม่เป็นราย..อัพอ่านเองก็ได้!!!
.........
เรากำลังจะย้าย รร. แล้วนิ...
เรากำลังจะไปจาก..ชลประทานวิทยา แล้ว

เอาเป็นเรื่องของชลประทานวิทยา รุ่น 53 ละกัน..
........
เริ่มด้วย... P.6/12 ห้องของพวกเราก่อนนะ
..
ทุกๆเช้าของที่นี่...ห้องป.6/12..
ไม่ว่าจะเป็นคนที่มาสาย หรือ มาแต่เช้า..
หลายๆคน..มีการบ้านที่ครูสั่งมาเป็นอาทิตย์...
และพวกเราก็เพิ่งมาทำเอาวันส่งนี่ล่ะ - -
ทำเองบ้าง(ฉลาด- -)..ลอกบ้าง..(นิสัย!!!)
เฮ้อ...กลุ่มของเราเน้นลอกอ่ะนะ- -(อย่าเอาเป็นแบบอย่าง)
ในเกือบทุกๆครั้งที่ถึงเวลาส่งการบ้าน..
ก็ยังมีคนส่งไม่ครบ..และงานของหลายคน ก็ทำได้ไม่ถูกใจครูนัก..
ทั้งที่นั่งปั่นกันแต่เช้าแท้ๆ..หลายคนก็ยังไม่เสร็จ
หรือบางคนก็ยังไม่คิดจะทำด้วยซ้ำ
เกือบ ทุกๆชั่วโมง พวกเราต้องคุย..-0-
และไม่ได้เสียงเบาๆเลย..คุยทุกครั้ง ดังทุกครั้ง..
ถ้าไม่คุยพวกเราอาจจะขาดใจก็ได้นะ..หุหุ
ถึงจะเป็นอย่างนี้ทุกวัน...พวกเราก็ใช้ชีวิตรอดจากมือครูๆทั้งหลายมาอย่างหวุดหวิด
เสียงไม้เรียวตวัด ฟวับ!! ฟวับ!! ..ยังคงอยู่ในความทรงจำ..
เสียงดุ ด่า ..ก็เหมือนกัน..จดจำจนวันสิ้นลมหายใจ...
แม้ว่ารอยไม้เรียวจะเลือนลางพร้อมจะจางหายแล้วก็ตาม
.........
คุณเชื่อมั้ย?..ว่านี่คือห้องคิง ห้องที่เก่งที่สุดของระดับชั้น..
........
ถึงจะมีเรื่องราวร้ายๆมากมายขนาดไหน
พวกเราก็ยังยิ้มได้  ..หัวเราะได้...
แม้เหล่าครูๆ..จะดุ ด่า ว่า ตี เพียงใด..
พวกเราก็ยังรัก..
พวกเรายังสบายดี..
........
เราเชื่อว่า ทุกๆคนที่นี่จะยังมีความสุขดี....
เราเชื่อว่า ทุกๆคน พร้อมจะก้าวไปด้วยกัน

เพราะ..
....."We R  P.6/12".....
.......
............
.................

....
ถึงไดนี้..จะแทบไม่มีคนอ่านก็ตาม...
แต่เรา จะบันทึกมันต่อไป..เท่าที่ทำได้

ไดตอนนี้อาจจะสั้น....แต่ความรู้สึกที่ใส่ลงไปมันยิ่งใหญ่เกินอธิบาย

ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนถึงตรงนี้
ขอบคุณจริงๆ
ช่วยเม้นด้วยนะคะ

ปล. ไดอารี่ ตอนหน้า..จะเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของ 6/12 และ 6/11 ณ ชลประทานวิทยา