ไดๆๆๆ ไดอารี่.... รี่อะได
กระดิฉันก็ไม่ได้เขียนมาเนิ่นนาน...
นานซะจนลืมไปเลยว่ากรูมีมายไอดี
สะแร่ดแต๊ดแต๋ไปทั่ว...

หลังจาก... ขอย้อนเวลากลับไปเมื่อหลายเดือนที่แล้ว
หลังจากอยู่ที่ ม.ข อิหมิงก็ซิ่วจนได้ =_____+
อ้าว ซิ่วๆ ไปไหนวะ...? 

ก็ซิ่วไปมหิดลน่ะเด้ =.,= เพราะที่ ม.ข อิหมิงเลี้ยงปลาไว้พี่น้อง
แด๊กซ์เอฟภาษาไทย (เพราะขี้เกียจไปเรียน)
และกิจกรรมที่เขาบังคับเข้า 20 กว่า แต่อิหมิงเข้าไม่ถึง 5
แล้วจะอยู่ต่อไปยังไงให้อายตัวเองล่ะ

แล้วพอมาอยู่มหิดล ชีวิตเริ่มอัพเกรดขึ้น...
พออยู่มหิดล จากเป็นผู้หญิงพึ่งรู้ตัวว่าตัวเองเป็นเลสเบี้ยน
O____O เริ่มจากชอบเธอคนนั้น อ๊าย >///<
แต่อิหมิงก็ไม่ใช่ทอม ออกจากหญิงจ๋า
แต่ก็ชอบหญิงจ๋า เฮ้อ ชีวิตมันช่างน่าสับสนนักแล

เรียนหลักสูตรนานาชาติ เหนื่อยว่ะ T___T
ไม่มีเวลามาทำอะไรเล่นๆ เลย 
รู้สึกกระดุกกระดิกตัวไม่ได้
ค่าเทอมก็แพงแสนแพง แต่คุ้มที่ได้เห็นกลอฟ์-ไมค์แด๊กซ์ข้าว
ไปเรียนที่นั่น... อิไมค์โคตรป๊าโคตรม๊าเก๊ก
ไม่รู้จะเก๊ก ช. ไปไหน ส่วนพี่กลอฟ์...
อันนี้เฟรนลี่ดี แต่รู้สึกว่าเห็นแล้ว... กรุเบื่อ =_=^^

ตอนสอบชีวิตก็ส้นตรีนมากมาย
อ่านหนังสือจนเป็นบ้าเจือกทำข้อสอบไม่ได้
ไม่รู้ว่าจะยากไปไหน 
ไปๆ มาๆ แอบคิดในใจ 
สรุปกรูคง May be ไม่เหมาะกับ ICT
แล้วจะให้ซิ่วอีกเหรอ!!?
ไม่เอาเว้ย!! เพราะงั้นจะพยายาม
แม้ชีวิตตอนนี้จะสุดตรีน ติวอะไรไม่ได้
เพราะถ้าติดก็ต้องเรียนซัมเมอร์
ถ้าเรียนซัมเมอร์กรุก็อดไปอังกฤษ T____T
แต่ถ้ากรุติดกรุก็จะเรียนกับน้องปีหนึ่งไป...
Hello เดี๋ยวกรุก็แขวนสแตรปสีเหลือง -.,-
เฮ้อๆๆๆ บ่นๆๆ
ชีวิตสุดตรีนจริงๆ เหยียบพื้นจนปวดแล้ว
อ๊ากสัดดอกจริงๆ เลย T^T

E'Ming