|
View : 274 Post : 2
26 มกราคม 2551
ชื่อตอน : เมื่อไหร่จะรัก...ฮะ!?
เกริ่นเรื่อง : จะบ้าตาย=__=;;; เกลียดชะมัดไอ้ผู้ชายหน้าม้อ แต่ชิบหาย...ดันไปหลงรักมันเข้าจนได้>_<
เมื่อไหร่จะรัก เธอคงไม่คิดหาคำตอบ เมื่อเธอไม่อาจชอบ จะดื้อด้านอยุ่ไปเพื่ออะไร...
จะบ้าตาย=__=;;; เกลียดชะมัดไอ้ผู้ชายหน้าม้อ แต่ชิบหาย...ดันไปหลงรักมันเข้าจนได้>_< ขึ้นชื่อว่า'ผู้ชาย'ส่วนใหญ่ร้อยละ70%มันก้อมีนิสัยเจ้าชู้เข้าขั้นรุนแรงกันทุกคนน่ะแหละ และยิ่งแมร่งเสน่ห์แรง ยิ่งหนักข้อเข้าไปอีก เวรเอ๊ย!!=O= รู้ป่ะเนี่ย เรากะลังประชดใครบางคนบนโลกนี้อยู่ มีแฟนแล้ว ทำไมไม่ยอมบอกกัน หรือเธอจะทำให้ฉัน นั้นรักเธอจนสุดหัวใจ... ถ้าใครเคยอ่านไดอารี่ที่แล้วๆของกิ๊ฟมาอ่านะ จะทราบว่าเรากำลังอินลิฟอยู่ละ ยัง...ยังๆไม่เปลี่ยนคน ยังชอบคนเดิมอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง โหย~ตอนแรกที่กะลังดูใจกันอยู่น่ะ มันเลิกกะแฟนมันแล้วง่ะ โอกาสเรยตกมาที่เรา อะชึ่บ...แต่พอเอาเข้าจิงมันก้อโคตรเขินเลยล่ะ กับคนที่ชอบมันเปนอย่างนี้นี่เอง เพิ่งเข้าใจเวลานางเอกใจเต้นกะพระเอกในการ์ตูน มันสามารถเกิดขึ้นในชีวิตจิงได้ แต่ไปๆมาๆแฟนมันมาขอคืนดี และแล้วมันก้อกลับไปคบกันใหม่อี๊กค่ะท่านT_T อะไรว่ะแค่ไม่ค่อยได้คุยกันแป๊ปๆแมร่งกลับใจไปหาแฟนมันซะงั้น ตอนแรกก้อเสียใจมากๆเรยอ่านะ คงไม่มานั่งยิ้มแฉ่งโชว์ฟันเหลืองต่อไปได้หรอก=_=^^ แต่มันยังมีปฏิกริยากับเราไม่ค่อยจะต่างไปจากเดิมเท่าไร...ไม่เข้าใจ มีแฟนแล้ว ทำไมต้องมายุ่งกับเรา ถามว่าเราอยู่ไหนเสมอกับเพื่อนเรา...เราไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจจิงๆ... ไม่อยากเป็นแค่กิ๊กเธอ เข้าใจม๊ายยยย~(โว้ย!!>[]<) พอมันคบกันไปได้สักสองอาทิตย์เห็นจะได้อ่านะ เราเมินมันมาตลอดสองอาทิตย์เช่นกัน เราเดินผ่านมัน แต่ก้อแอบดีใจที่มันทำเหมือนสนใจใยดีเราอยุ่บ้าง เห็นเพื่อนมันบอกว่ามันจงใจจะแกล้งเรา แต่พอเห็นเราเฉยชากับมัน...มันก้อไม่ทำอะไร เราเริ่มทำใจได้ชอบมันน้อยลงไปตั้งครึ่งนึงแล้ว แต่ก้อมีเหตุหั้ยทุกอย่างเริ่มกลับตาลปัตร มีเหตุทำหั้ยเรากลับมารักมันเหมือนเดิมอีกครั้ง... ช่วงนี้เพื่อนๆของเราเยอะมากขึ้นๆเรามีเพื่อนสนิทๆกันมากขึ้นอย่างเหลือเชื่อ มีทั้งชาย-หญิง มันก้อเลยพากันมาเที่ยวบ้านเรา และทำอย่างกับบ้านเราเปนบ้านของมัน-*-ช่างเหอะ แล้วที่น่าตกกะใจ มีอยู่วันนึงไอ้คนบ้าคนที่เราชอบอ่ะ มันมาบ้านเราล่ะ!!! >O< อ๊ากกกกกก มาจิงๆด้วยคิดว่าแมร่งโม้ พอดีมันตอแหลเก่งจนแรดเรียกเพื่อน มันขอมาโดยไม่ต้องไปชวนด้วยล่ะ ลืมบอกในกลุ่มเรามีพี่ชายมันด้วยอ่ะ มันก้อเรยมากับพี่มัน ตอนแรกพี่มันอ่ะจะไม่มาบ้านเราอยุ่แล้ว แต่เผอิญไอ้น้องชายมันไปตามถึงบ้านเพื่อน ว่าตกลงจะไปมั๊ย เห็นพี่มันบอกว่ามันโคตรอยากมาบ้านเราละ>///< แฟนก้อมีไอ้หอกไม่กลัวแฟนโกรธรึไง=__=^^ แต่ก้อโคตรดีใจเรยล่ะ มันคุยกะเราด้วย แถม...กรี๊ด นอนตักเราด้วย เอส!!!เขินว่ะ อ้างว่าไม่มีหมอนเพราะเพื่อนมันแกล้งแย่งหมอนไปหมดเรยไม่มีนอน(เพื่อนมันก้อเพื่อนเรา แมร่งประเสริฐ...มันช่วยเค้าละ>///<) ตอนแรกๆมันยังไม่นอนหรอก มันด่าไอ้บ้านั่นว่าแกล้งมันอยุ่ได้ แต่พอเพื่อนแมร่งพากันจรลีหายหัวไปไหนกันหมด ทิ้งเราไว้สองคน(2ต่อ2) มันก้อเรยขอนอนตัก เพราะรักหรอกถึงหั้ยนอนตัก มันออกจะผิดศีลธรรมไปนิด แต่ทำไงได้...ก้อคนมันรักง่ะ>_< ตกลงว่าเธอนั้นรักฉัน หรือมันแค่ขำๆ... พอวันต่อมา ทุกอย่างอยู่ในความสงบ เอ้อ!ลืมบอกวันนี้เปนวันจันทร์ไปโรงเรียน วันนี้มันหายหัวไปไหนมะรู้ ไม่ค่อยได้เจอหน้า แต่วันต่อมามันก้อมองหน้ายิ้มหั้ย สบตา ถามหาเรากับเพื่อน ไม่ทราบว่าจะถามอะไรนักหนา- -" พอวันพุธ ใช่ วันนี้มันวันพุธ ดีสุดๆ เพื่อนบอกว่ามีข่าวดีมาบอก ว่าพวกมันทั้งสองกะลังจะเลิกกันละ แต่แค่คำพุดจากปากเพื่อน มันยังเชื่อไม่ได้ เราจึงไม่ค่อยใส่ใจ แต่อยุ่ๆวันนี้มันเกิดบ้าอะไรไม่รู้ มาคุยกับเราอย่างเปิดอก คำแรกที่เปิดคำสนทนาก้อคือคำว่า"คิดถึงจัง"ใช่ คิดถึงไม่ได้คุยกันมาตั้ง2วันแล้ว แต่จะเชื่อได้ไงในเมื่อมันเปนแค่ลมปากของผู้ชายที่มีแฟนเปนตัวเปนตนแล้ว เราบอกมันว่าเราไม่เชื่อหรอก ไว้เลิกกะแฟนตัวเองก่อนแล้วค่อยมาพูดดีกว่า แต่เกินคาดไปหน่อยมันบอกว่า "กำลังจะเลิก ไม่วันนี้ก้อพรุ่งนี้ เรากำลังเจรจาอยู่" O_Oเราตกใจในคำพูดของมันอ่า จะเชื่อดีไหมเนี่ย? เวลามันพุดจะไม่ค่อยยิ้มเหมือนพุดเล่นแกล้งทำ เอ่อ...มันจิงจัง แล้วเราถามว่ามันจะบอกเราทำไม? มันก้อเดินหนีไปเรย=_= ไอ้บ้าถ้าไม่ใช่ว่ารัก ตบกบาลแยกไปแล้วโวย อีกสองวันนี้สอบไม่ค่อยได้เจอหน้าคร่าตาสักเท่าไรอ่านะ แต่ก้อมองสบตายิ้มหั้ยมันตลอด อาทิตย์นี้ไม่เหมือนสองอาทิตย์ที่แล้วๆมา ทุกอย่างเริ่มกลับเข้าสู่โหมดรักแบบเดิมละมั้ง... เราไม่ค่อยเข้าใจหรอก ทุกวันนี้ก้อยังงง ผู้ชายคนนี้มีอิทธิพลกับใจเรามากเหลือเกิน เราไม่เคยรักใครมากขนาดนี้มาก่อน เรากะจะรอ'รอ'จนกว่าพวกเขาสองคนจะเลิกกันจิงๆสักที เหอะๆรู้สึกเหมือนเปนนางร้ายยังไงไม่รู้ แต่ถึงจะเปนอย่างงั้นก้อยอม เพราะคิดว่าครั้งนี้จะไม่ถอยหลังอีกแล้ว...

|