|
กริ๊ง เสียงกระพรวนสีเงินงามดังแว่วอย่างยินดี บทบรรเลงแห่งโชคชะตา ต้อนรับการกลับมาของเจ้าบ้าน การกลับมาครั้งนี้จักชักนำสิ่งใดมาหนอ? เว้นแต่เพียงโชคชะตา นี่คือคำถามไม่รู้คำตอบจวบจนวันนั้นมาถึง …ภายใต้แสงสว่าง…ย่อมมี ‘เงา’ อยู่วันยังค่ำ… กล่าวถึงบุคคลหนึ่งผู้ได้ชื่อว่าเป็น ‘จักรพรรดิ’ผู้เลื่องลือ คือราชันย์ผู้ครองราชย์มาเนิ่นนาน นับแต่อดีตกาลไกลโพ้น …จวบจนปัจจุบัน ดั่งถูกกำหนดให้เป็นราชันย์นับแต่ลืมตาดูโลกใบนี้ ไร้ชื่อเรียก ปราศจากตัวตน ไม่อาจจับต้องได้ดั่งวิญญาณ เพราะสูงส่งจนมิอาจเอื้อมงั้นหรือ? ไม่ใช่หรอก… เพราะทุกคนคิดเช่นนั้นต่างหาก โชคชะตาแสนเศร้า แม้มีพร้อมทุกอย่าง ทว่าราชันย์ผู้นั้นกลับมิเคยได้สัมผัสโลกภายนอกแม้แต่น้อย ดั่งนกน้อยในกรงทอง ถูกเลี้ยงดูประคบประหงมดั่งไข่ในหิน ทำให้เติบโตมาอย่างเดียวดาย และอยู่อย่างโดดเดี่ยวไปชั่วชีวิต ทว่าวันหนึ่งซึ่งราชันย์ผู้นั้นได้รับรู้ถึงโลกภายนอกผ่านใครคนหนึ่ง จึงคิดจากแดนเกิดของตน และออกท่องโลกกว้าง โดยแปรเปลี่ยนทุกสิ่ง แลกเปลี่ยนอำนาจเวทย์กับอิสระภาพ สิ่งที่สูญเสียไปคือเวทย์มนตร์ซึ่งถูกผนึก ทว่าเมื่อสูญเสียไป ย่อมมีของอีกสิ่งมาทำแทน นั่นคืออิสระภาพที่ใฝ่ฝัน และแล้วราชันย์ผู้โดดเดี่ยวจึงออกท่องโลกกว้างเรื่อยมา กริ๊ง กระพรวนสีเงินงามนั้นแว่วอย่างปิติยินดี อา…เจ้าของบ้านกำลังกลับมา ทว่ากลับน่าเศร้าอยู่ลึกๆ การกลับมาครั้งนี้ชักในสิ่งใดมาหนอ? แม้นไม่รู้คำตอบ ทว่าสิ่งนั้นคงไม่พ้น ‘หายนะ’ ราชันย์แห่งสงคราม…ราชันย์แห่งความเศร้าโศก คือราชันย์ผู้ขาวสะอาดแสนบริสุทธิ์ ภายใต้หน้ากากสีขาวนี้ ใบหน้านั้นจักเป็นเช่นไรกัน แม้แต่ตอนนี้ ก็ไร้ผู้ใดล่วงรู้ตลอดมา
 
|