สำหรับเวสแล้ว อะไรก็ตามที่มีคำว่า Moonlight อยู่จะให้ความขลังเสมอ

ไม่ว่าจะเป็น Moonlight Serenade (นิยายพี่มูนดรอป ><) หรือ Moonlight Sonata ของเฮียเบ๊โทเฟ่นก็ตาม (เขาชื่อบีโธเฟ่น เรียกซะเสียหมด = =’’)

เพราะส่วนตัวแล้ว เวสไม่ค่อยชอบพระจันทร์นะ มัน...ไม่สวย =O=

อีกอย่างเวสเหมือนมัธนพาธาด้วยล่ะ ที่บอกว่าดวงจันทร์รูปร่างเปลี่ยนไปทุกคืนเหมือนกับความรักที่ไม่มั่นคง (เชื่อมเกี่ยวกับเรื่องพรรคนี้จนได้ล่ะนะเวส)

เวสชอบดวงดาวมากๆๆ...(ย่อ)ๆๆ  ไม่รู้สิ...ดูเหมือนว่ามันจะมีอะไรมากมายซ่อนอยู่บนก้อนหินเปล่งแสง หรือก้อนหินสะท้อนแสงพวกนั้น

แต่สิ่งที่ชอบในสิ่งที่ไม่ชอบ คือ “แสง”จันทร์ (เพราะฉะนั้นไม่ใช่มนุษย์หมาป่าร้อยล้านเปอร์เซนต์)

เมื่อคืนวันที่เก้า พฤศจิกายน มันก็มีคอน Moonlight Sonata ซึ่งเวสถือว่าตัวเอง โคดดดด โชคดีที่ได้ไปฟัง

ดื่มด่ำ หอมหวานราวกับน้ำผึ้งพระจันทร์ยังไงอย่างงั้น - -;

สรุปคือ...ที่พิมพ์ๆ มาไม่ค่อยจะได้เกี่ยวกับหัวข้อเรื่องเลย เหอๆ

อยากรณรงค์ให้เด็กไทยรักดนตรีคลาสสิค...รวมถึงคลาสสิคของไทยด้วยน้าา ดนตรีไทยไง

แล้วคุณจะพบว่า มันมีข้อความบางอย่างซ่อนอยู่ในเพลงเหล่านั้น ^^