มีคนเคยบอกฉันว่า...ทุกครั้งที่เราคุยกัน เขาไม่เคยรู้สึกว่าฉันมีตัวตน ฉันเหมือนความว่างเปล่า...ความว่างเปล่าที่จับต้องไม่ได้

        มีคนเคยพูดกับฉันว่า...อย่ามาถามว่าเขาว่าเขารู้จักฉันดีพอหรือยัง เพราะเขาไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับฉันเลย

คนเหล่านั้นพูดถูก ทุกคำพูดของทุกคนที่เกี่ยวกับฉัน...ถูกต้องทั้งหมด เพราะแม้แต่ตัวของฉันเอง ยังรู้สึกอยู่เสมอว่า...ฉันกลวงโบ๋ ว่างเปล่า

แล้วตกลงฉันเป็นอะไรกันแน่ ฉันมีตัวตนหรือเปล่า ฉันเองก็ไม่แน่ใจ ฉันรู้เพียงว่าฉันเป็นแบบที่บอกทุกคนอยู่เสมอนั่นคือ...ฉันไม่มีหัวใจ

คนไม่มีหัวใจเค้าก็คงเป็นคล้ายกับฉัน...คือ...ว่างเปล่า ...

แต่ฉันก็มีตัวตนอยู่จริง ฉันมีความรู้สึก แม้คนอื่นอาจไม่เคยเห็นและไม่เข้าใจ แต่ฉันก็มี

แม้ฉันจะเงียบ ฉันจะนิ่ง ฉันจะเฉยชา แต่ข้างในลึกๆฉันก็มีความรู้สึก

แม้ฉันจะไม่มีหัว และไม่เคยมีน้ำตา แต่ฉันก็รู้สึก...เจ็บ...เหงา...เศร้า...ฉันรู้สึก

ฉันอาจเป็นเหมือน...สายลม ที่ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตา อาจจะเก็บมาเป็นของตัวเองไม่ได้ แต่...สัมผัสและรู้สึกได้ว่ามีอยู่ แม้ว่ามันจะดู...ว่างเปล่า

หลายคนอาจอยากรู้เหตุผลที่ฉันก่อกำแพงที่เรียกว่า...ความเฉยชา...มาปิดกั้นตัวเอง และโยนหัวใจที่เคยมีทิ้งออกไปจากกำแพงนี้

คำตอบง่ายๆ คือ...ฉันอ่อนแอเกินไป...ฉันอ่อนแอจนไม่สามารถดูแลรักษาหัวใจของตัวเองได้

ฉันอ่อนแอจนต้องสร้างกำแพงสูงลิบมาช่วยปิดกั้นตัวเองเอาไว้

แต่แม้จะสร้างกำแพงแข็งแกร่งแน่นหนาเพียงใด ฉันก็ยังรู้สึกไม่ปลอดภัย และเจ็บปวดอยู่ดี

จนกระทั่งวันหนึ่งฉันเมื่อได้รู้ว่า หัวใจของฉันนี่เองที่เป็นสาเหตุสำคัญที่นำความเจ็บปวดมาให้

ฉันจึงไม่ลังเลเลยที่จะขว้างมันทิ้งออกมานอกกำแพงให้ไกลที่สุด…

ฉันซ่อนตัวเองอยู่หลังกำแพงมานานมาก นานจนกระทั่งเกือบลืมไปแล้ว ว่าการมีหัวใจเป็นอย่างไร

ตอนนี้ภายในกำแพงแห่งนี้มันทั้งเงียบเหงา เหน็บหนาวและอ้างว้าง

แม้ฉันจะไม่ต้องทนพบกับความเจ็บปวดอีก แต่ฉันก็ไม่เคยได้พบกับความสุขอีกเลยเช่นกัน

ฉันจึงพยายามที่จะกระเสือกกระสนออกมาจากกำแพงที่ฉันสร้างขึ้น

 แต่ฉันจำไม่ได้เสียแล้ว ว่าทางออกมันอยู่ที่ใดหรือส่วนไหนของกำแพง

...หรือว่าฉันลืมสร้างทางเอาออกไว้ตั้งแต่แรก…

ตอนนี้ฉันอยากออกไปจากกำแพงแห่งนี้ กำแพงสูงที่ฉันสร้างมันขึ้นมาด้วยมือของฉันเอง

ฉันจะลองหาทางออกเพื่อไปตามหาหัวใจที่ฉันขว้างมันทิ้งไปเมื่อนานมาแล้ว

ฉันหวังเพียงว่าสักวันหนึ่งฉันอาจจะเจอมันอีกครั้ง ...หัวใจของฉัน

                     ...หัวใจ...ที่จะทำให้ฉันไม่ต้องเป็นคนว่างเปล่าอีกต่อไป...