สวัสดีครับ ทุกคน มะได้เจอกานนานเลย ขอโทษครับ
 
งานยุ่งอะครับ และหัวใจก็ยุ่งด้วย...มะว่างให้ใครเลย
 
แต่เรื่องมานเศร้าแฮะ....เพิ่งเจอคนโดนๆอะเลยรักเค้าหมดหัวจาย

แต่เค้าดูมะสนจายเลย  ดูเค้าพูดอึกๆอักๆเหมือนกะเก็งๆตลอด

ผมมะสบายจายเลย โทรไปก็เหมือนไม่อยากพูดอะ พูดไงมะรุเก็งๆตลอดเลย

เค้ามะชอบผมหรอ....แต่ผมรักเค้านะรักมากด้วย...บอกรักเกือบทุกวัน  แต่ดูเหิ่นห่าง

จังมาคิดดูทำไมน้า.....เรามะหวานหรือไง คงงั้นล่ะมั้งทำไรให้ก็ดูอึดอัด

แต่ผมก็ยางรักเค้าอยู่ดี.....เฮ้อ.....ได้คุยกันก็พอใจแล้ว....ไม่อยากห่างเค้าเลย

รู้สึกเหมือนขาดอะไรสักอย่าง....ผมล่ะเศร้า เวลานอนก็นึกถึงคำพูดเก่าๆ มันผลุด

ขึ้นมาในหัวตลอดนอนมะหลับเลย....ตอนนี้ก็มะค่อยได้คุยกาน ต่างคนต่างมีงาน

รู้สึกว่าไม่น่ารู้จักกันเลย......ไม่น่าไปชอบเค้าเลย....
 
ถ้าจะถามผมว่ารักเค้าตรงไหน ไม่รุดิ....ตรงที่คุยแล้วรู้สึกดีๆล่ะมั้ง

ผมมะเคยทำอะไรที่เค้ามะชอบเลย...เค้ามะชอบไรผมก็มะทำ แต่ขออย่างเก็งๆ

และเหิ่นห่างได้ไหม.....บางทีต่างคนต่างมะเข้าใจกัน

ตอนก่อนเค้ามักจะพูดแต่เรื่องตัวเอง....ว่าไปไหนมาอย่างโน้นอย่างนี้เจอใครอะไร

ก็พูดเหมือนกะมะค่อยฟังผมเลย....เค้าเปงคนพูดเก่ง  พอผมจะเล่าเรื่องผมเอง

เค้าก็จะเงียบ..........แบบไงมะรุอะ เหมือนกะเล่าไรไงเงี่ย-*-เงียบทำไมก็มะรุ

เฮ้อ....ทำไงดีน้า.....ไม่น่าเลย ไม่น่ารักใครเลย มันเจ็บจริงๆ ถ้าทำงี้

กินข้าว/นอน/วาดภาพ/ทำงาน.....ก็นึกถึงแต่หน้าเค้า....ถ้าให้พูดนะ

อย่ามีแฟนอะดีที่สุด....อย่าหลงใครอะดีที่สุด....มันเจ็บตรงนี้แหละ

ว่าจะเลิกดีไหม....ทะเลาะกานก็มี....แต่ผมลืมเค้ามะได้จริงๆมันเจ็บปวดใจ

เวลากลับบ้านก็กลับกับคนอื่น  ผมจะไปรับก็เย็นมากแล้ว...ก็เรียนอยู่ราดกระบังนี้

มาสนามหลวงคง...อะนะวันนั้นเค้าสัญญาว่าจะรอผม จะรอผมมารับ แต่เค้าก็โทร

มาบอกว่าพี่มารับแล้วอะ โทษที  มาสายแค่นิดเดียวเอง....วันนั้นเสียรมมาก

แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เฮ้อ.....ผิดเองแหละหวังว่าเค้าคงรู้นะ ว่าผม รัก รัก รัก รัก

รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก มากด้วยไม่เคยหวังไรจากเค้าเลย

แค่พูดคุยกันก็พอแล้ว "ได้มะที่รัก" ผมคงบ้าไปแล้ว เฮ้อ......

พยายามหวานอยู่นะเนี่ยแต่เรามัน....งี่เง่าอะ

มีก็คำพูด"คิดถึงนะ"

รักนะ....รักมากด้วย

ฝันดีนะครับ

กินข้าวยัง....เป็นห่วงนะ

เชยเปงบ้า-*-เลยเฮ้อทำไงดีนะ....ถึงจะคุยสนุกได้  ก็เค้าเล่นพูดแต่เรื่องตัวเอง

แต่ตอนนี้ก็ไม่ค่อยพูดกับอึกอักแทน เฮ้อ.......ทำไงดีผมเลยพูดมะออกเลย

ที่จริงผมก็เปงคนตลกอะนะ แต่ดูเค้ามะเข้าใจความคิดผมเลย เฮ้อ.....แย่จิง

เรื่องมานเศร้า....."เรารักเธอนะ  เข้าใจเราบ้างเหอะ ไม่ชอบไรบอกนะ"