14 /01 /2008
ในวันที่เขียนไว้ข้างต้น เปงวันที่น่ายินดีสำหรับบัณทิตที่จบการศึกษาไปแล้วทุกท่าน
แต่มานเปงวันที่เราบอกไม่ถูก เรากะพี่รหัสจะอยู่กันคนละวิทยาเขต
ไม่เคยได้คุยได้ดูแล เหมือนกับพี่น้องคู่อื่นๆ
เราเข้าใจนะว่าต่างคนก็ต่างยุ่งและมีหน้าที่ของตัวเองกันทุกคน
แต่เราก็เกือบลืมไปแล้วว่าเราอยู่ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้โดยมีพี่รหัสเหมือนเพื่อนๆเค้าด้วย
เราไม่ได้ติดต่อพี่เค้าเลย ใช่ว่าไม่อยากติด่อนะ แต่โทรศัพท์พี่เค้าหาย ตอนนี้เพิ่งได้เบอร์มา
กะว่าจะโทรไปแสดงความยินดี แต่พี่บอกว่าจะมาหรือเปล่าวันรับปริญญานะ
เหอ ใจก็อยากไปอะนะ แต่ถ้าไปแล้วมานทำตัวไม่ถูกจิงๆๆคุงพี่
ผลตกลงเราปฎิเสธตัวเองที่จะไปร่วมงานพี่เค้า แต่พี่เค้าก็มีน้องรับแทนอยู่แล้วนี้
คงไม่เปงรายหรอกมั้งถ้าจะไม่มีน้องคนนี้ไปร่วมงานด้วย
ยังไงก็ขอบคุงนะค่ะ สำหรับทุกๆอย่างและขอโทษด้วยที่น้องทามไม่ดีกับพี่หลายๆอย่าง
อยากบอกให้รู้ว่าน้องรหัสคนนี้ยังคงรักและเคารพพี่เสมอนะ
แต่ถึงน้องจะปากร้าย แต่น้องขอบอกด้วยใจจิงนะว่าน้องทามไปเพราะน้อยใจ แต่ตอนนี้ก็ทามใจได้แล้วละ
สักวันคงได้เจอกานนะพี่รหัส 370