ไม่น่าเชื่อเลย
หลังจากที่ข้าพเจ้าเก็บตัวเงียบเป็นเวลานาน 
จู่ๆวันนี้ฝนก็ตกลงมาไม่ลืมหูลืมตา 
คล้ายจะส่งสัญญาณเตือนเราบางอย่าง 
ให้ต้องต่อสู้กับความอยุติธรรมบางอย่าง
จากคนที่เราเคยคิดว่าเพื่อนแท้
สุดท้ายเพื่อนก็เป็นเพียงแค่คนที่ผ่านเข้ามา
ในชีวิตเราดั่งเช่นคนทั่วไป 
มันคงจะทำให้เราได้เรียนรู้คำว่าเพื่อนมากขึ้น 
และคงจะต้องไตร่ตรองให้ดีก่อนที่เราจะไว้ใจใครสักคนอีกครั้ง เพราะสุดท้ายแล้วเพื่อนก็กลายเป็นคนแปลกหน้า 
แต่คนสำคัญที่เราได้หลงลืมไปชั่วขณะก็คือครอบครัวเรา
ที่มีพ่อและแม่ มีพี่และน้องที่ยืนหยัดและอยู่ข้างเราตลอด
ไม่ว่าจะเหน็ดเหนื่อยเพียงใด 
พวกเขายังห่วงใยเราเสมอ 
ต่อไปนี้เราจะยืนขึ้นสู้เพื่อพวกท่านบ้าง
รักครอบครัวเราเองให้มากขึ้น