กฏของการอยู่ร่วมกัน

1.กรุณาอย่าใช้คำหยาบและภาษาที่วิบัติจนเกินไปเพราะวาตามไม่ทัน
2.ถ้าเข้ามาด่า หรือหาเรื่องละก็เชิญเปิดเมลมาปะทะกันหรือไม่ก็จงหายไปซะ
3.เรื่องการเมืองเป็นเรื่องที่เด็กไม่ควรยุ่ง รู้ไว้้เป็นความรู้ติดตัวพอ
(...การเมืองคือหัวข้อสนทนาต้องห้าม ญาติมิตร สหาย เคยแตกกันเพราะเรื่องการเมืองมาแล้ว   ...)
4.ชื่อของผมคือวา ไม่ใช่ชิวาว่า โทมะ เต่า เครื่องในกระต่าย

[Thank you  for read,It's nice of you](โค้งงง.....)

'w<)// สวัสดีขอรับท่านผู้มาเยือนทั้งหลาย

ก่อนอื่นผมจะขอผมเพียงไม่กี่ประโยคเท่านั้นครับ..ประโยคแรก แว้กก! ผมหายไปนานขนาดไหนเนี้ย แต้มไม่มีเพิ่ม ประโยคที่สอง

นิยาย..ดอง ซีจี...ดอง กี๊ซซซ!!  ประโยคถัดๆๆๆมา 2.5 มันมาจากหนายย! เกลียดฟิสิกส์แล้ววว!!!  ทำไมชีวิตมอปลายปีแรกของผมถึงได้บัดซบถึงเพียงนี้!! เอาละ ต่อไปนี้ไอดีนี้จะลงแต่แกลกะนิยายแล้วละ ไม่ตอบก็...อย่าถือสานะครับ! 

 


อยากจะเซดว่าไปเจอมา!!  อ่า..ความรักให้โลกต้องห้ามนี่มัน สวยงามจริงๆ!(??) แหมๆๆ ท่านชายยังไม่จิตตกหรอกน่ะ แต่เหมือน

คนบางคนที่ท่านชาย"เคย"เห็นหน้าจะจิตตกไปเรียบร้อย.. แถมเวลาจิตตกทีไรต้องนึกถึงท่านชายทุกที! (ผมไม่ได้สำคัญตัวน่ะ

แต่ดูจากจำนวนมิสคอลแล้ว...เคยวางหูใส่ก็แล้วแต่ไม่เป็นผล หนักใจจริงๆ) ท่านชายอยากจะตะโกนใส่หน้ามันผู้นั้นไปเหลือเกิน

ว่า ตรูเบื่อ ไปไกลๆสันเท้าตู!! แต่..ด้วยความที่ ไม่กล้า ขี้เกียจ เซ็ง หรือ สุภาพเกินไปของผมทำให้ไม่กล้...(สรุปก็ไม่กล้านี่หว่า!)

แหมๆๆๆก็ท่านชายไม่เคยตะโกนใส่คนอื่นนี่นา จู่ๆจะให้ท่านชายผู้แนสุภาพ(???)ไปตะโกนอะไรเยี่ยงนั้นได้อย่างไร ไม่ได้!T^T

ท่านชายจึงต้องอดทน ต่อไป...มีคนคนหนึ่งเคยกล่าวไว้ว่า Just do it! จะทพำอะไรก็ทำซะ! เอามาใช้ในกรณีนี้ได้หรือเปล่เนี้ย!!