อัพๆ

วันนี้จะมาพูดถึงหนังเรื่องล่าสุดที่ได้ไปดู เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว แน่นอนไปคนเดียว เพราะกูมันคนไม่มีเพื่อน ยิ่งแฟน อย่าไปพูดถึงเลยนะ เจ็บปวด

แต๋วเตะ ตีนระเบิด

ยอมรับว่า แรกทีเดียว ทัศนคติเกี่ยวกับหนังพจน์ อานนท์ อยู่ในระดับหัวแม่ตีนเลยแหละ ไม่เคยปลื้ม แต่เคยดูแบบผ่านๆ ซึ่งก็แบบ หยาบคาย ไร้ที่มาที่ไป ห่วยแตก ถึงขั้นแย่ ที่เคยผ่านตา และจะขอเรียกว่าขยะภาพยนต์ก็อย่าง ไฉไล เพื่อน กูรักมึงว่ะ หอแต๋วแตก ปล้นนะยะ 18ฝน ส่วนที่โอเค ดูเพลินๆ เห็นจะมีแค่ เหยิน เป๋ เหล่ แต่ก็แค่เรื่องเดียวเท่านั้นแหละ แถมติดจะ ละทึ่ง หยาบโลน ไปหน่อย ส่วนหนังเชียร์ลีดเดอร์เรื่องนั้่น ไม่เคยดู ไม่คิดจะดู

แล้วอะไรทำให้ไปดู แต๋วเตะ วะ

เหตุผลเดียวเลยคือ ผู้ชาย 555 ทั้งน้องไอซ์ น้องอั๋น น้องภู น้องพลอล และน้องเคนท์ (ที่เล่นเป็นกระเทยสวย น่ารักมาก) เอาว่า หื่น ว่างั้น

แต่ผิดคาดว่ะ ถึงจะยังคาดหวังสาระอะไรไม่ได้ แถมบทก็ขาดๆเกินๆเหมือนเดิม เช่น บทรักๆใคร่ๆ สามสี่เส้า ของเหล่านักเรียนที่ดูไม่น่าเชื่อถือเอาซะเลย สงสัยหนังตัดไปเยอะ

เรื่องส่วนตัวของสาวๆเก้งกวางก้โดนหั่นออก

แถมหนังยังใจไม่กล้าพอจะผูกเรื่อง ไอซ์ กับ อั๋น เป็นรักอีกเส้า (นะ แล้วจะบิ้วกูเพื่อ?)

แต่โอว่า หนังเรื่องนี้ น่ารัก ใสๆ ดีๆ

น้องผู้ชายหล่อ ตุงได้ใจ (ซี๊ดส์ อิอิ) น้องผู้หญิงก็น่ารักมากกกกกกกกกกกกก แม้จะเล่นกันแข็งๆ แต่อภัยให้ เพราะหน้าตาดีมาก

น้องไอซ์ น้องภู และกัปตันทีมคู่แข่ง หล่อเกินบรรยาย

ที่สุดๆคือ ครูฟ้าใส หรือเจ๊ตุ๊กกี้ ที่เล่นแบบว่า สุดตัวมาก แบกหนังทั้งเรื่องไว้ได้ตลอดรอดฝั่ง

พี่ปุ้ม พิมลวรรณ และพี่ที่เล่นเป็น พี่สมรู้ (เอหรือบีหว่า) ก็ฮาดี ไหนจะ เจ๊ลีน่าจัง เจ๊โซเฟีย และสุดยอดอย่าง ยัยพายไก่ ณ สาระแน กับมุข "ใสๆเลยค่ะ ใสมาก ไม่มีพิรุธ" ก็ฮาได้ใจมาก

ตกลงว่าชอบว่ะ อาจจะไปดูอีกรอบ เพราะกูเซ็ง จน เพื่อนไม่มี แฟนไม่มี ต้องหาอะไรทำบ้าง

เป็นหนังไทยอีกเรื่องที่ชอบ ผ่านมาสามเดือน มีอยู่ในเมมโมรี่แล้วคือ ความจำสั้นฯ (ไปดูคนเดียวอีกเหมือนกัน) และเรื่องนี้ แต๋วเตะฯ

ใครยังลังเล แนะนำให้ไปดู คลายเครียดดี มุขที่ยิงมาก็ฮาๆอ่านะ

ต่อไปนี้จะไปดูหนังคนเดียวมันทุกเรื่อง ไม่ง้อใครทั้งสิ้น

ว่าแต่กูต้องไปตามเก็บ In ปกมาริโอ้ และ I spy ปกแต๋วเตะก่อน ไปละ