|
View : 102 Post : 3
18 สิงหาคม 2550
ชื่อตอน : why?
เกริ่นเรื่อง : ฉันจะลืม ลืมทุกอย่างให้หมด
ฉันทำอะไรผิดงั้นเหรอ? ระหว่างที่ฉันกำลังบ้าน ฉันเหม่อมองออกไปนอกรถก่อนจะสังเกตเห็นว่าฝนตก เค้าว่ากันว่าฝนตกคือฟ้ากำลังร้องไห้ เหมือนฉันเลยนะ แต่แค่อยากจะร้องเท่านั้นล่ะ ทำได้แค่อยากทั้งๆที่ฉันกำลังเจ็บปวด วงที่ฉันกับเพื่อนและน้องตั้งขึ้นมา วงที่ฉันทุ่มเทให้ทั้งใจ แต่สิ่งที่ฉันได้ตอบแทนกลับมาคือหัวใจที่ย่อยยับไม่มีชิ้นดี คุ้มชะมัดกับความเสียใจครั้งนี้ เจ็บจนไม่อาจจะลืมได้ ทั้งที่ๆฉันอยากจะร้องไห้ แต่ฉันกลับยิ้มให้ทุกคน ทั้งที่ๆฉันอยากจะตะโกนบอกความเจ็บปวดในใจ แต่ฉันกลับทำเป็นไม่ใส่ใจและคุยกับทุกคนเหมือนปกติ ทั้งที่ๆฉันอยากจะทำใจแคบไม่สอนไม่ยุ่งกับเธอ แต่ฉันก็อดไม่ได้เพราะถึงยังไงนั่นก็เป็นวงของฉันอยู่ ฉันเจ็บใจที่ฉันแพ้ใจตัวเองแล้วยอมสอนเธอ ทั้งที่ๆฉันเจ็บแทบตายกับการฝืนใจตัวเองแต่ฉันก็อดทน ฉันพยายามยิ้มขณะที่หัวใจกำลังร้องไห้ หลายครั้งที่ฉันเกือบจะร้องไห้ แต่ฉันเชิดหน้าขึ้นเพื่อให้น้ำตาย้อนกลับไป ฉันบ้าใช่มั้ยที่อดทนถึงขนาดนั้น แต่ถ้าหากฉันร้องไห้ ฉันก็จะอ่อนแอ และฉันก็จะสูญเสียทุกอย่างไปจริงๆ ถึงตอนนี้แม้ความมั้นใจของฉันจะไม่มีเหลือแล้วก็ตาม แต่ฉันก็ไม่อยากสูญเสียแม้แต่ศักดิ์ศรีไป ศักดิ์ศรีที่ติดตัวอยู่เพียงอย่างเดียว ตั้งแต่พวกเราตั้งวงขึ้นมา ทุกๆเสาร์ฉันภาวนาให้มันมาถึงอย่างรวดเร็ว ทั้งที่ๆวันเสาร์เป็นวันที่ฉันแสนเกลียดเพราะต้องไปเรียนพิเศษ แต่ฉันกลับเฝ้ารอให้มาถึงอย่างรวดเร็วเพราะฉันอยากจะซ้อมอยากจะเจอกับทุกคน แต่ต่อไปนี้ไม่มีอีกแล้ว มันจะมีแต่วันเสาร์ที่ฉันเกลียด วันเสาร์ที่มีแต่ความทรงจำที่เจ็บปวด ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ฉันจะลืมทุกสิ่งทุกอย่างซะ ฉันจะไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว ขอโทษนะจะให้ฉันทำใจยอมรับมันยากจริงๆ เพราะบาดแผลใจในฉันมันมีมากเกินไปแล้ว เพราะฉะนั้นฉันจะลืม ลืมทุกอย่างซะ ลาก่อนทุกอย่างที่เคยทำร้ายฉัน ฉันรักแกนะเฟี๊ยต ฉันจะรอและอยู่ข้างๆแกตลอดไป
|