ชีวิตคือ การเดินทาง

ชีวิติคือ การค้นหา 

ชีวิตคือ การเรียนรู้

 แต่วันนี้ เมื่อฉันเดินมาจนถึงก้าวสุดท้ายของทางที่มีคนสร้างไว้ 
สุดปลายเท้าฉัน..คือความว่างเปล่า 

ไร้.. หนทางที่จะเดินต่อ 

ไร้.. ความมั่นใจที่จะก้าวออกไป 

ไร้.. ซึ่งแสงหรือเสียงค่อยนำทาง 
มีแต่เสียงที่ค่อยตะโกนไล่ให้ออกเดิน 

แล้วฉันจะไปได้ยังไง? 

ฉันมองไม่ทาง 

ฉันมองไม่เห็นความหวัง 

ฉัน.. มองไม่เห็นอนาคต . . 

นี่.. ชีวิตฉันเดินมาถึงทางตันแล้วอย่างนั้นเหรอ? 



ไม่หรอก!! ฉันเชื่อว่าฉันยังมีที่ให้ก้าวต่อ 
เพียงแค่ต้องการเวลาในการคิดให้ถี่ถ้วนกว่านี้ รอบครอบกว่านี้ 

ขอเวลากันอีกนิดนะ ขอเวลาให้ฉันคิดหน่อย 
ว่าอะไรที่ดีและเหมาะกับฉัน 

อย่าเพิ่งผลักฉันเข้าสู่ความมืดเบื้องหน้า 

ก้าวที่มั่นคงกำลังรอฉันอยู่ .. ฉันเชื่อแบบนั้น!!