ใจเศร้าระกำลำบากนัก
ได้แค่รักมิครอบครองแม่สองใจ
เบื่อง่ายนักตัดสวาทตัดเยื่อไย
ที่เคยให้แต่ครั้งก่อนตอนแรกรัก


วสันตได้มาถึงรำพึงจิต
ต้องขบคิดพินิจดูถูกหรือไม่
ถึงรักมากเท่าโลกาไม่ว่าไป
จึงเจ็บใจแต่เพียงตนคนคนเดียว

มีรักใหม่หัวใจไร้ความทุกข์

มีความสุขแค่เธอเขาเราไม่เกี่ยว

แต่จูบแรกได้ให้ไปเพียงคนเดียว

ใจเราเปลี่ยวไร้จุมพิตจิตคนึง

อยากลืมเรื่องที่ได้เกิดหน้าห้องนั้น

ในวันจันทร์ของปลายเดือนพฤภา

เรายังทำกันได้ไม่อายฟ้า

แสนโศกาหน้าได้หนาขึ้นสองเซนฯ





เขาก็แค่ดอกกุหลาบไร้หัวใจ
เธอเป็นไงอย่างไรเขาไม่สน
ชอบบอกเลิกแล้วคืนดีนี่หรือคน
ไม่อดทนชอบมีอื่นลื่นไหลนัก




เธอยังรักดอกกุหลาบอยู่ใช่ไหม
รู้ว่าใจของเธอไหวตามอารมณ์
รักกับเขาคงมีแต่พาล่มจม
คงจะสมปรารถนาว่าไหมเธอ...