|
รู้ทันทีว่าทรมานมันอาการเป็นเช่นไร ก็เมื่อวันที่เธอจากกันไปไม่ย้อนมา
ไม่คิดเลยวันหนึ่งคำว่าเรา จะลงเอยด้วยน้ำตา อยากพูดคำว่าลาแต่สายไป ทุกคืนหลับยังไม่ลง เฝ้าแต่คิดถึงเธอเสมอ ไม่มีสิทธิ์ได้พบเจอ จบไปแล้วต้องยอมเข้าใจ
เหมือนทุกสิ่งถูกสร้างมา จบด้วยการจากลา เหมือนโชคชะตา กำหนดไว้ ในวันที่ฟ้ามีเพียงแค่สีเทา ความเหงามันกินในใจ ก็โลกใบเดิมมันกว้างเกินไป เมื่อไม่มีเธอ
ก็ยังไม่รู้จะไปทางไหนดีชีวิตที่มันขาดเธอ มันหมดเรี่ยวแรงไม่มีแสงส่องใจ เหมือนตัวคนเดียว หลายคนที่เคยเดินเข้ามาแล้วก็ลาลับไกลไป แต่แปลกตรงที่ใจไม่ได้ลืมเธอสักที
แค่เสี้ยวเวลาพาเราจากกัน ความเป็นจริงไม่ปราณี ไม่มีวันพรุ่งนี้ให้รักเธอ ทุกคืนหลับยังไม่ลง เฝ้าแต่คิดถึงเธอเสมอ ไม่มีสิทธิ์ได้พบเจอ จบไปแล้วต้องยอมเข้าใจ
เหมือนทุกสิ่งถูกสร้างมา จบด้วยการจากลา เหมือนโชคชะตา กำหนดไว้ ในวันที่ฟ้ามีเพียงแค่สีเทา ความเหงามันกินในใจ ก็โลกใบเดิมมันกว้างเกินไป เมื่อไม่มีเธอ
ก็ยังไม่รู้จะไปทางไหนดีชีวิตที่มันขาดเธอ มันหมดเรียวแรงไม่มีแสงส่องใจ เหมือนตัวคนเดียว เหมือนทุกสิ่งถูกสร้างมา จบด้วยการจากลา เหมือนโชคชะตา กำหนดไว้ ในวันที่ฟ้ามีเพียงแค่สีเทา ความเหงามันกินในใจ ก็โลกใบเดิมมันกว้างเกินไป เมื่อไม่มีเธอ
ก็ยังไม่รู้จะไปทางไหนดีชีวิตที่มันขาดเธอ มันหมดเรียวแรงไม่มีแสงส่องใจ ในวันที่ฟ้ามีเพียงแค่สีเทา ความเหงามันกินในใจ ก็โลกใบเดิมมันกว้างเกินไป เมื่อไม่มีเธอ
ก็ยังไม่รู้จะไปทางไหนดีชีวิตที่มันขาดเธอ มันหมดเรียวแรงไม่มีแสงส่องใจ เหมือนตัวคนเดียว มันหมดเรียวแรงไม่มีแสงส่องใจ เมื่อไม่มีเธอ ...............................................................................................
|
กระทู้ล่าสุด
สิงหาคม 2552
