เนื้อหาต่อไปนี้ ได้รับอนุญาตจากเจ้าของเรื่องแล้วนะคะ
เพราะว่าเป็นคนในเด็กดีเหมือนกัน ถึงได้ขอเอามาลง
เพราะว่าพฤติกรรมแบบนี้ไม่น่าเอาเยี่ยงอย่างนะคะ

**********************************************************

แถลงการณ์กรณี Copy & Paste Fiction ชื่อเรื่อง Butterfly Night

เรื่องเริ่มต้นขึ้นวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2549

โดยที่ดิฉัน Zakuro ได้รับ PM (Personal Message) จากน้อง biyuno ผู้หวังดี

ได้ส่งมาแจ้งทางเว็บบอร์ดประตูนรก DJF ถึง 4 ข้อความ

จึงได้ทราบว่าฟิคชั่นเรื่องหนึ่งของดิฉันที่ได้แต่งและโพสต์ไว้ครั้งแรกในบลอกของตนในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2548 (เกือบหนึ่งปีเต็ม) ได้หลุดไปอยู่ในที่แห่งหนึ่ง

ซึ่งก็คือ Url: http://my.dek-d.com/minkwan/story/view.php?id=183887 ซึ่งไม่สามารถค้นย้อนกลับไปได้แล้ว

เพราะน้องเจ้าของ My.ID ที่กระทำการในคราวนี้ได้ลบทิ้งไปเพื่อหนีความรับผิดชอบแล้วค่ะ

My.ID ของน้องผู้ต้องหาตามไปดูได้ที่นี่ค่ะ http://my.dek-d.com/minkwan/index.php

Fiction ดังกล่าวเป็น Fiction ของเรื่อง D.Gray-Man แนว Yaoi หรือแนวความรักระหว่างผู้ชายและผู้ชาย ชื่อเรื่อง Butterfly Night คู่ Tyki x Lavi ซึ่งแต่งให้กับน้องคนหนึ่งค่ะ

ทีแรกดิฉันคิดในแง่ดีว่า คงแค่เป็นการ Copy มาแปะธรรมดา และแม้จะไม่ให้เครดิตดิฉันก็ไม่โกรธค่ะ

เพียงแต่พอไล่มาจนถึงบรรทัดสุดท้าย จึงได้ทราบว่านี่เป็นการ Copy & Paste พร้อมทั้งกระทำการแอบอ้างโดยแท้จริง

โดยสามารถชมภาพหลักฐานได้ค่ะ

นี่คือตัวต้นฉบับที่ได้ลงไว้ตั้งแต่วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2548 กรุณาระวังด้วยนะคะ นี่เป็น Fiction ในแนว Yaoi หรือแนวความรักระหว่างผู้ชายกับผู้ชาย เรื่องนี้จัดว่าติดเรทด้วย เตือนแล้วนะคะ

สามารถดูวันและเวลาได้ภายในกระทู้ค่ะ อยู่ที่ด้านล่าง

http://www.yimsiam.com/club/board/topicRead.asp?wbID=zakuro&id=000060

นอกจากที่นี่แล้วยังโพสต์ไว้ในบอร์ด Deathberry และบอร์ดประตูนรก DJF หากพบที่อื่นที่ไม่ใช่สถานที่ดังกล่าวนี้กรุณาแจ้งมาด้วยนะคะ

ต่อไปก็ภาพหลักฐานการ Copy ที่ได้ Print Screen เอาไว้

สามารถสังเกต URL เทียบกับที่อ้างไว้ได้ที่ด้านบน (เนื่องจากโดนลบไปแล้ว)

ประโยคสุดท้าย "เอ่อ คือว่าหยองจังเลย เราแต่งได้ไงเนี่ย!?"

ทีแรกดิฉันอึ้งเฉยๆ ค่ะ

อึ้งที่นอกจากจะกล้าลอกกันแล้ว ยังกล้าแฝงความดูถูก (จะเจตนาหรือไม่ก็ตาม) ลงในประโยคนั้นด้วย

ทำให้ดิฉันเกิดความคับข้องใจเป็นอย่างมาก ว่าถ้าหากมัน "หยอง" นัก ทำไมจะต้องเสียเวลาทำเรื่องเลวๆ เอ้ย ไร้สาระพรรค์นี้ด้วย

ดิฉันอยู่ในอารมณ์เย็นถึงเย็นที่สุดมากค่ะตอนนั้น ติดออกจะขำ

Copy ดิฉันไม่ว่า พอจะเคลียร์กันได้ แต่เรื่องดูหมิ่นขออนุญาตเก็บไว้เป็นกรณีพิเศษ

ดิฉันจึงได้ปรึกษากับเพื่อนๆ และเห็นพ้องกันว่าน้องเขายังอายุน้อย อาจจะรู้เท่าไม่ถึงการณ์

โอเคค่ะ ดิฉันเห็นด้วย

จึงคิดจะส่งเมล์ไปเพื่อตักเตือนกันก่อน

เนื่องจากดิฉันเคยผ่านการโดน Copy มาก่อนและเคยเห็นหลายกรณี พบว่า

กรณีที่หนึ่ง - ผู้ต้องหามักจะหายเงียบ

ซึ่งในกรณีนี้จะเกิดขึ้นเมื่อผู้ต้องหาไม่เป็นที่รู้จักมากนัก หรือไม่มีใครรู้จักเป็นการส่วนตัวเลย

กรณีที่สอง – ผู้ต้องหาออกมาขอโทษ

โดยจะเกิดขึ้นหลังจากบรรดาผองเพื่อนออกมาปกป้องจนเสียชื่อเสียเองแล้วผู้ต้องหาจึงออกมารับผิด

จากนั้นก็อาจจะหายเงียบไปหรืออยู่ต่อไปตามประสาคนมีอดีต

บางคนผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ยังมี

และกรณีน้องคนนี้เอียงไปทางกรณีที่ 2 อย่างมากค่ะ

โดยที่ได้รับทราบมาก่อนหน้านี้ ได้ทำการ Copy & Paste Fiction ของนักเขียนท่านหนึ่ง

และจบลงแบบเงียบๆ โดยที่ทางผู้เสียหายได้แจ้งลบไปกับทางเว็บเด็กดี ไม่ได้เอาโทษอะไรเป็นจริงเป็นจัง

และไม่ทราบว่าได้ขอโทษหรือสำนึกผิดบ้างหรือไม่

ดิฉันจึงเห็นควรว่า ไม่ควรปล่อยทิ้งไปทั้งๆ อย่างนี้

ทั้งนี้ขอย้ำว่าตอนนั้นดิฉันไม่โกรธ เพราะ Fiction เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นที่มีหลายคนได้อ่านแล้วและรู้ว่าเป็นของดิฉัน

รวมทั้งที่ที่น้องเขาไปลงก็ไม่ได้แพร่หลายออกไปมาก และไม่ได้ส่งผลลบให้แก่ดิฉันมากมายแต่อย่างใด

ดิฉันสามารถแจ้งลบและจบไปอย่างเงียบเชียบสบายใจสบายมือ ไม่ต้องปวดหัวมานั่งติดตามก็ได้

แต่พอคิดถึงกรณีเก่าที่จบไปเงียบๆ แล้วน้องเขาก็กลับมาทำใหม่ด้วยการ Copy & Paste อีกทำให้ดิฉันคิดว่าการปล่อยไปท่าจะไม่ให้ประโยชน์อะไร และคงจะซ้ำรอยเดิมในอีกไม่นาน

เพราะน้องเขาอาจจะยังไม่รับรู้ว่าเรื่องที่ตนเองทำสำหรับคนอื่นมันเป็นเรื่องไม่ดีถึงขั้นไม่ดีมาก

โดยเฉพาะในแง่ของความหมายในสิ่งที่ผู้สร้างสรรค์กระทำมาอย่างตั้งใจแล้วโดนแอบอ้างเอาง่ายๆ

ดิฉันจึงได้คิดจะส่งอีเมล์ไป โดยมีเนื้อหาดังนี้

สวัสดีค่ะ

พอดีว่า...ได้ทราบข่าวว่ามีฟิคเรื่องนึงหลุดรอดจากสายตาเรา (และมือของเรา)

ไปโผล่ในที่ของคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต (รวมทั้งในนามของคนอื่น)

และตบท้ายด้วยข้อความแอบอ้างในความเป็นเจ้าของ (ไม่ต้อง edit แก้ก็ได้นะคะ เพราะ Print Screen เผื่อไว้แล้ว)

ที่ส่งเมล์มานี่ ก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก

เพราะทราบมาว่าเคยทำอย่างนี้มาก่อนแล้ว (และก็ยังจะทำอีก)

ยังไงก็ต้องขออนุญาตแจ้งให้ทราบ

ว่า คำขอโทษก็อยากได้อยู่หรอก

แต่ ของที่ไม่รู้ว่าได้มาจากใจจริงหรือเปล่า มันฟังดูเลื่อนลอยชอบกล

เลยอยากจะขอความกรุณา ให้ช่วยแก้ไขเสียใหม่ค่ะ

ไม่ใช่ตัวน้องนะคะ เพราะคงแก้ไม่ได้เร็วขนาดนั้น

แต่กรุณา ช่วยลงไว้สักนิด ว่าเอาฟิคเรื่องนี้มาจากไหน และใครแต่งกันแน่

รวมทั้งมันมาอยู่ที่น้องได้ยังไง และกรุณาสารภาพอย่างตรงไปตรงมา

(จะพูดถึงความลำบากที่ต้องเปลี่ยน ติกิ เป็น ทีกิ ก็ไม่ว่าค่ะ)

ต้องขอความกรุณาจริงๆ

หรือถ้ามีข้อเสนอใดๆ ที่คิดว่าดีกว่านี้ (ไม่เอาลบทิ้งนะคะ เสียดายบทเรียนของน้องค่ะ)

ก็รบกวนเมล์มาบอกได้เลยค่ะ

อย่าหาว่าพี่ใจร้ายเลยนะคะ

เพราะพี่รู้ดีว่าพี่มันเลว โหดร้าย ชั่วช้า

แต่น้องก็ต้องรู้ค่ะ ว่าน้องไม่ควรทำเรื่องไม่ดีกับคนเลวๆ

เพราะน้องอาจเป็นสิ่งที่ยิ่งกว่านั้นโดยไม่รู้ตัว

หวังว่าสิ่งที่พี่เรียกร้อง

จะช่วยไม่ให้น้องต้องกลายเป็นสิ่งนั้นนะคะ

อนึ่งฟิคเรื่องนั้น ไม่ใช่แค่การเค้นสมอง แต่เป็นการบดบังเวลาอ่านหนังสือและทบทวนบทเรียนของพี่

แต่พี่ก็ยังเอาเวลาไปให้มัน และใส่ "ใจ" ให้กับมัน

เพราะฉะนั้นการที่น้องตบท้ายว่า "เอ่อ คือว่าหยองจังเลย เราแต่งได้ไงเนี่ย!?"

ขอให้ทราบไว้ด้วยว่า...มันมีความหมายมากกว่าการแอบอ้างการเขียนเรื่องนี้นะคะ...

ถ้ามันแสลงใจก็อย่าเสียเวลา Copy & Paste และเสียเวลาเปลี่ยนชื่อติกิเลยค่ะ

เพราะสงสัยว่ามันจะไม่คุ้มกัน

ขอโทษที่พี่รักผลงานของตัวเองไม่ว่ามันจะเป็นยังไงด้วยค่ะ

อย่าลืมตอบมานะคะ

ไม่อย่างนั้นจะทำอย่างที่อยากทำค่ะ

Zakuro

ทั้งนี้อีเมล์นี้มีข้อความที่ค่อนไปทางคุกคาม

เนื่องจากดิฉันคิดว่าหากไม่เขียนในอารมณ์เช่นนี้ก็จะไม่อาจทำให้น้องเขาคิดได้ว่าตนเองได้กระทำเรื่องไม่สมควร

และเป็นการแสดงให้รู้ว่าดิฉันไม่พอใจ รวมทั้งต้องการการรับผิดชอบ

ดิฉันไม่ต้องการเพียงคำขอโทษ หลายท่านอาจคิดว่า มันจะมากไปหรือเปล่า

ไม่ต้องการคำขอโทษแล้วจะเอาอะไร?

ค่ะ สรุปจากที่ดิฉันเรียกร้องไป ก็คือการขอให้น้องเขา ประจาน ตัวเองนั่นแหละค่ะ

ประจานในหน้าที่ทำการ Copy ก็เป็นอันจบเรื่องไป น้อยคนจะมาพบ นานไปดิฉันอาจจะหลงๆ ลืมๆ จะแอบกลับไปลบทิ้งเสียก็คงไม่เป็นเรื่อง

แต่บัดนี้ผลคืออะไรคงทราบแล้วนะคะ

ดิฉันได้พยายามส่งไปตามอีเมล์ของน้องเขาตามที่เห็นใน My.ID คือ mink_vol.1412@hotmail.com  แต่ failed ค่ะ

จึงได้ทำการแปะไว้ในหน้าที่เกิดเหตุ ยังไม่ได้ต้องการความเอิกเกริกอลังการมากนัก

นอกจากนี้ได้ทำการลงไว้ในบลอกของตนเอง คือที่นี่ http://zakuro.exteen.com/20060908/entry

และได้รออยู่พักหนึ่ง (เป็นวันค่ะ) จึงคิดว่าน้องเขาคงไม่ได้เล่นอินเตอร์เนตกระมัง

ไม่เป็นไร ดิฉันรอได้ หากตอบก็จะคุยกันดีๆ แต่ถ้าไม่หรือลบทิ้ง ดิฉันจะลุย

ค่ะ น้องเขาไม่ทำทั้งสองอย่าง แต่! ได้มาอัพ My.ID ซึ่งแสดงให้รู้ว่าเขาได้เล่นอินเตอร์เนตแน่นอน

ดิฉันจึงใจเย็นรอบที่ 3 คิดเสียว่าน้องเขาคงไม่เห็น จึงได้โพสต์แจ้งไปที่ Quick Message ภายใน My.ID ของน้องเขาเป็นครั้งที่ 1

ผลคือ ผ่านไปพักใหญ่ ข้อความนั้นได้หายไป ซึ่งดิฉันไม่ทราบระบบของ My.ID จึงไม่แน่ใจว่าน้องเขาได้กระทำการลบเองหรือมันหายไปตามระบบ

จึงได้ใจเย็นรอบที่ 4 และแจ้งเตือนไปอีกครั้งใน Quick Message เช่นเดิมในช่วงบ่ายวันนี้ (วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2549)

ผลคือ น้องเขาลบข้อความของดิฉันไปค่ะ รวมทั้งลบกระทู้ต้นเหตุไปด้วย

เป็นอันว่า...ไม่ขอใจเย็นเป็นอีบ้าอีกแล้วค่ะ แค่นี้ก็เสียสติพอแล้ว

ขออนุญาตประจานให้ทุกท่านได้ทราบ

ดิฉันไม่ได้อะไรเลยจากการกระทำครั้งนี้ ทำให้คนคนหนึ่งมีสำนักผิดชอบยังไม่ได้

อาจเพราะดิฉันประกาศความเป็นศัตรูมากไปหรือไม่ก็ตาม

ดิฉันต้องมาคอยติดตาม คอยดูว่าจะเอายังไง โดยไม่เห็นจะได้อะไรสักนิด

จะว่ารู้สึกดีก็ไม่เห็นจะได้ สะใจก็คงไม่ใช่ ต้องมาวุ่นวายเสียอีกต่างหาก

นี่ไม่ใช่ข้ออ้างในการทำร้ายเด็ก แต่ดิฉันหวังจากใจจริงว่าน้องเขาจะสำนึกและได้รับรู้ว่านี่เป็นการกระทำผิดและในบางกรณีก็อาจถึงขั้นผิดกฎหมายบ้านเมือง

ให้น้องเขาจดจำไปอีกนานๆ ว่านี่คือการกระทำผิด มีคนมากมายไม่เห็นด้วยและไม่พอใจ

รวมทั้ง...อย่าคิดจะทำอีกเป็นหนที่ 3

หาก "การประจานตนเอง" ที่ดิฉันได้เรียกร้องไป มันหนักหนาสาหัสนัก ก็แค่เมล์มาหรือหาทางติดต่อดิฉัน จะต่อรองกันก็ไม่ว่า เผลอๆ แค่ขอว่า ขอขอโทษอย่างเดียวแล้วลบมันทิ้งได้หรือไม่ แล้วเลิกแล้วต่อกัน ดิฉันอาจจะตอบตกลงเสียด้วยซ้ำ

แต่ไม่มีการกระทำดังที่ว่ามาเลยค่ะ

ตอนที่รู้ว่าหลักฐานได้โดนลบทิ้ง ดิฉันอึ้งค่ะ เลือดแทบจะไหลย้อนกลับ

ดิฉันเริ่มโมโหอย่างจริงจัง จึงรีบต่ออินเตอร์เนตเข้ามาดูด้วยตาตนเอง

และพบว่าจริงตามนั้น

ดิฉันพยายามใจเย็นอีกรอบ แล้วเข้าไปเช็คทุกที่ที่น้องเขาอาจติดต่อมาได้ ทั้งที่ความเร็วอินเตอร์เนตของดิฉันต่ำมาก ก็พยายามอดทนไปทุกที่ ไปหลายบอร์ด เช็คเมล์ โดยหวังว่าจะได้เห็นการติดต่อจากเขา

จะแก้ตัวยังไงก็จะขอรับรู้ก่อนแล้วค่อยกระทำการใดๆ ลงไป

แต่ก็ไม่มีค่ะ

ไม่มีการติดต่อใดๆ

สติกระจุยค่ะ อะดรีนาลีนพุ่ง มือสั่นอาการประมาณคลุ้มคลั่งไปแล้ว แต่ยังครองสติปรึกษาเพื่อนๆ หลายท่าน

ทุกคนเห็นว่า ถึงเวลาดำเนินการประจาน และพร้อมให้การช่วยเหลือ

ดิฉันจึงได้ร่างข้อความนี้ขึ้นมา และหวังว่าจะมีคนได้รับรู้อีก

และที่หวังที่สุด คือหวังให้น้องๆ คนอื่นรับทราบว่าการกระทำเช่นนี้เป็นเรื่องผิดและไม่สมควรทำ รวมทั้งไม่สมควรคิดที่จะทำ ขอให้เป็นกรณีศึกษา

บอกตามตรงว่าดิฉันไม่รู้จะทำยังไงให้เรื่องมันดีกว่านี้

สมัยก่อนเวลามีการก็อปฟิคขึ้นมาจะมีการประจานกันอย่างเปิดเผยรุนแรง เนื่องจากเป็นสังคมเว็บบอร์ดจึงมีเพียงมาสเตอร์ที่จะลบได้ จึงพอมีหลักฐานไว้เป็นกรณีศึกษาให้ผู้อื่นไม่คิดทำตาม

แต่ในปัจจุบัน โดยใน My.ID เจ้าของสามารถควบคุมได้ จึงลบทิ้งทำลายหลักฐานเองได้อย่างง่ายดาย ได้ยินมาว่านอกจากกรณีของดิฉันแล้วยังมีอีกมาก ฟังแล้วหดหู่ใจค่ะ

ทั้งสมองทั้งศักดิ์ศรี...มันอันตรธานไปหมดแล้วหรือไงคะ?

คุณทำ คุณลบ คุณแก้ กลบเกลื่อน ทำเป็นไม่รู้เรื่อง แต่อย่าคิดว่าจะไม่มีใครเห็นนะคะ

โลกมันแคบลงแล้ว ก็รู้กันดีไม่ใช่หรือ?

อย่าให้สังคมไทยต้องแย่ไปกว่านี้

น้องเป็นอนาคตของชาตินะคะ คิดอะไรให้มากกว่านี้หน่อย

เรื่องดีๆ มีให้ทำเยอะแยะ

ฟิคติดเรทผิดธรรมชาติน้องยังมา Copy มันและอ้างว่าเป็นของตัวเองได้ ตัวเองก็บอกว่า "หยอง"

แล้วจะทำทำไมคะ? เพราะมันเท่หรือไง? ถ้ามีคนมาอ่านและเชื่อว่าน้องแต่ง มันจะดีแน่เหรอคะ?

ถามตัวเองก่อนจะทำเสียบ้าง

ทราบมั้ยคะว่ากว่าจะมาถึงวันนี้ได้ พี่ไม่ได้ใช้ชีวิตสบายๆ ผลงานก็คอยระมัดระวังให้คนที่รับได้เขาอ่านกันเท่านั้น

ชีวิตพี่มันเฮงซวยพอแล้ว ไม่ต้องมาเพิ่มให้ก็ได้ค่ะ

สุดท้ายนี้ขอบคุณท่านที่อ่านมาจนบรรทัดนี้ได้

สวัสดีค่ะ

Zakuro

ขอตบท้ายด้วยข้อความถึงน้อง "อเลน วอคเกอร์" โดยเฉพาะ

เพื่อนพี่หลายคนด่าน้องว่า พ่อแม่ไม่สั่งสอนหรือไง

แต่พี่ไม่อยากไปโทษพ่อแม่น้องหรอกค่ะ เพราะน้องได้เข้าโรงเรียนดีๆ มีการศึกษา มีอินเตอร์เนตเล่น

ท่านก็คงจะสั่งสอนเหมือนพ่อแม่คนอื่นเขานั่นล่ะ

ติดอยู่ที่ว่าตัวน้องเองซึมซาบมันบ้างหรือไม่

พื้นฐานง่ายๆ อย่างการเอาของคนอื่นมาเป็นของตัวเอง หรือที่เรียกกันง่ายๆ ว่า "ขโมย" พ่อแม่ที่ไหนเขาก็สอนทั้งนั้นว่ามันเป็นเรื่องไม่ดี

น้องเรียนหนังสือมาจนป่านนี้ วิชาพระพุทธศาสนาก็น่าจะได้เรียน ศีล 5 ก็บอกอย่างชัดเจนว่าเป็นเรื่องไม่ดี ครูบาอาจารย์มีหรือจะไม่บอก

น้องมีสมองไว้จำอะไรกันแน่คะ?

นี่มันเรื่องของสามัญสำนึกนะคะ มีบ้างหรือเปล่า?

น้องเป็นอะมีบาหรือไง? มีอยู่เซลล์เดียว แบ่งตัวไปวันๆ

พี่ให้โอกาสน้อง เพราะเห็นว่ายังเด็ก เป็นวัยที่หลงทางได้ง่าย กะเอาให้ซึ้งกันไปข้าง จะได้ไม่ทำอีก

แต่น้องก็ไม่สนใจนะคะ ทั้งยังทำให้พี่สติแตกอย่างที่ไม่เป็นมานาน

รู้มั้ยคะว่าสำหรับบางคนถ้าโดนทำแบบนี้อาจหมดกำลังใจสร้างสรรค์งานต่อไปเสียด้วยซ้ำ น้องจะไปทำลายกำลังใจและชีวิตของคนอื่นเมื่อไรก็ไม่รู้ได้

เลิกทำตัวงี่เง่าสักที

ถ้านี่เป็นครั้งแรกพี่คงเตือนกันดีๆ แล้วก็ให้ลบกันไป แต่ได้ข่าวว่าทำเป็นหนที่ 2 แล้ว

พอได้หรือยังคะ?

หรือยังจะบ้ามันต่อไป ทิ้งช่วงสักนิดแล้วค่อยลองทำใหม่

อย่าดูถูกคนอ่านสิคะ

ดูถูกผลงานคนอื่น ดูถูกคนอ่าน ดูถูกสังคมไซเบอร์ และสุดท้ายก็ดูถูกแม้กระทั่งตัวเอง

แถมยังทำให้คนอื่นเขามาดูถูกตัวเองได้อีกด้วย

ถ้าหน้าด้านจนไม่สน น้องก็ลองหันไปสงสารเพื่อนบ้างก็ดีค่ะ

ถ้าเล่นกันหนักๆ เพื่อนน้องนั่นล่ะค่ะที่ต้องมานั่งอาย

ต้องมาตอบคำถามที่ว่า "รู้จักคนนี้มั้ย? สนิทกันหรือเปล่า?" แล้ว "รู้มั้ยว่าคนนี้เขาไปทำเรื่องแบบนี้"

จะเอาหน้ากันไปไว้ที่ไหนคะ? ที่ตีกรอบไว้แค่เพื่อนก็เพราะพ่อแม่คงไม่เข้ามาเยี่ยมถึงในนี้

แน่ล่ะ เข้ามาเยี่ยมเจอลูกทำแบบนี้คงหน้าแตกแหลกกันไปข้าง

เพราะนอกจากจะลอกของชาวบ้านมาแล้ว ยังไปลอกไอ้อันที่ไม่น่าเชื่อว่าลูกเขาจะอ่านอีกต่างหาก

ถ้าน้องคิดว่า "อะไรวะ? แค่ฟิคไม่กี่หน้า จะมาทำเป็นเรื่องใหญ่โต"

ก็กรุณาไสหัวไปแต่งมันมาให้พี่อ่านหน่อยนะคะ พี่จะรอ จะอ่าน จะคอมเมนต์ให้เลยค่ะ เอาแบบพิเศษ ละเอียดยิบ

อยากจะลอกอะไรอีกมั้ยคะ? ถ้าชีวิตมันมีแค่นี้ก็ลอกมันไปเลยค่ะ

น่าเสียดาย ทั้งๆ ที่ชอบ D.Gray-Man เหมือนๆ กัน

ไม่ได้อะไรจากอเลน คันดะ รินารี่ ราวี่ หรือคนอื่นๆ กระทั่งมิแลนด้า เลยเหรอคะ?

เขาสู้เพื่อชีวิตเขา มีชีวิตอย่างเต็มภาคภูมิและมีศักดิ์ศรี แถมยังปกป้องคนอื่นไว้ด้วย

แต่น้องนอกจากจะกระทำสิ่งที่ทำลายศักดิ์ศรีของตัวเองแล้ว ยังทำลายคนอื่นอีกต่างหาก

Akuma มันยังโดนบังคับให้ทำ วิญญาณดาร์คมาเธอร์ที่สิงอยู่ก็เสียใจที่ต้องทำเรื่องไม่ดี

แล้วน้องเคยเสียใจบ้างมั้ยคะ?

อย่าบอกนะว่าไม่คิด ไม่รู้สึก

ถ้าเป็นอย่างนั้นก็จะเลวร้ายเกินไปหน่อยแล้วค่ะ

อย่าเป็นมันเลย "อเลน วอคเกอร์" เนี่ย เห็นแล้วสลดใจ

หมดเรื่องจะพูดค่ะ ดุด่าไปก็เท่านั้น เชื่อว่าถึงน้องมาอ่านก็คงไม่ตอบ

เพราะถ้าจะตอบคงทำตั้งแต่ตอนที่พี่ไม่ต้องมาด่าให้เสียผู้เสียคนอย่างนี้แล้วจริงมั้ยคะ?

ถ้ายังอุตส่าห์มารับรู้รับทราบก็ขอบคุณค่ะ

*****************************************************************

สำนวนมันก็เหมือนลายเซนล่ะค่ะ อ่านยังไง ๆ มันก็ไม่เหมือนเรื่องก่อน ๆ

หวังว่าเรื่องนี้คงจบด้วยดีนะคะ... อย่าให้เสียชื่อที่ใช่ว่าอเลนเลยนะคะ... สงสารแทนอเลนตัวจริง จริง ๆ ค่ะ