|
View : 105 Post : 0
7 กันยายน 2550
ชื่อตอน : ...........
เกริ่นเรื่อง : .............
เพนกะ
เผอิญว่าช่วงนี้มีปัญหากับใครคนหนึ่งที่จริงๆลึกๆแล้ว เราเคืองมานานแสนนาน แต่เพราะว่า อดทน คิดว่าตัวเองคิดไปเอง อย่าเอาแต่ใจได้ไหม ก็เลยพยายามทำตัวปกติ วันหนึ่งมีฉนวนเรื่องบางอย่าง คนคนนั้นเกิดงี่เง่าขึ้นมา หาเรื่องใครคนหนึ่งจนเดือดร้อนบานปลาย เขาคิดว่า ทุกคนโกรธเขา ไม่อยากพูดกับเขา เที่ยวถามคนอื่นว่า โกรธอะไร มันน่าเบื่อ มันน่ารำคาญรู้ไหม ที่จะต้องตอบว่า ไม่โกรธ ไม่โกรธก็ไม่โกรธดิ ตอบว่าไม่ จนจะโกรธจริงๆอยู่แล้ว เที่ยวถามคนอื่น ขอโทษคนอื่น ทั้งที่คนที่ตัวเองทำให้โกรธกลับไม่ไปขอโทษเขา ทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่ ทั้งที่มันไม่ใช่เรื่องเลย พยายามปลอบ พยายามคุยด้วย พูดเรื่องดีๆ ยกเรื่องความรู้สึกขึ้นมา ผ่านไปสองวัน ได้รู้ว่า เขาไม่เข้าใจสิ่งที่พูดเลย สงสัยใช้ภาษายากไปมั้ง มาเมื่อวานนี้ เอาอีกแล้ว แต่เผอิญพูดคำที่ทำให้อารม์เสียมากๆ ก็เลยใช่คำพูดที่ตรงและแรงมากๆ แต่... ดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจ การตีความนั้น เข้าใจว่าต่างคนก็ย่อมตีความหลากหลาย แต่สิ่งที่เขาตีความนั้น เกินกว่าจะทนได้ มันเป้นการตีความที่ไม่คิดว่า ตัวเองผิด มักจะพูดออกแนวว่า ฉันผิดหรือ ที่ฉันเป็นแบบนี้ ฉันผิดหรือที่ฉันตรงไปตรงมา ฉันผิดหรือที่ฉันทำงานของฉันแล้วไม่คุยกับเธอ ทั้งหมดที่เธอพูดไม่ใช่ประเด็น เพราะสิ่งที่ทำให้พวกเราโกรธเธอนั้นคือความงี่เง่า
เธอเที่ยวบอกใครต่อใครว่าพวกเราโกรธเธอ เธอเที่ยวหาสาเหตุที่พวกเราโกรธทั้งที่ไม่มี เธอก่อสาเหตุแห่งความโกรธมากขึ้นทุกวัน ด้วยคำพูดของเธอ เธอคิดว่า วาจาเฉือดเฉือนไม่รักษาน้ำใจ เป็นเรื่องของการพูดตรงๆ ทั้งที่ คำพูดมีตั้งหลายร้อยหลายพันคำให้เลือกใช้ พวกเราไม่เคยโกรธที่เธอใข้คำพูดเหล่านั้น บางครั้งอาจเคืองอยู่บ้าง แต่เพราะคิดว่าเป็นเพื่อนกัน นั่นทำให้พวกเราไม่ใส่ใจ แต่มาวันนี้ เธอทำลายมิตรภาพนั้นลง ด้วยการกล่าวหาใครหลายคนว่าโกรธเคืองเธอ ทำให้เขาต้องวุ่นวายใจ เครียด ไม่สบายใจ โดยที่คิดว่าเธอเป็นเพียงคนเดียวที่เจ็บช้ำ เธอตีความว่า พวกเราไม่ชอบคำพูดและนิสัยของเธอ นั่นก็ถูก แต่สิ่งที่ผิดคือเธอไม่คิดจะแก้ไข หรือปรับตัว เธอเฝ้ารอให้พวกเรายอมรับเพียงเท่านั้น แล้วหากพวกเราไม่อาจยอมรับได้แม้วันสุดท้ายของคืนวัน ก็ยังคงต้องเฝ้าถามต่อไปหรือว่า เมื่อไหร่จะหายโกรธ เธอบีบบังคับให้พวกเราพูดว่า พวกเราโกรธอะไร เฝ้าถามจนรู้สึกรำคาญ แต่กลับบอกว่า เธอไม่ได้บีบบังคับอะไร แค่อยากรู้ เธอบอกเธอรอมาสองอาทิตย์ให้พวกเราปรับตัว แต่ฉันคิดว่า หากเธอยอมรับว่าตัวเองผิดจริง ถึงเป็นปี เธอก็ต้องรอให้ได้ หากโกรธกันแล้ว จะเหมือนเดิมได้อย่างไร หากพวกเราไม่ได้มีสิ่งดีๆทดแทน คงไม่มีวันวางใจ สองอาทิตย์ยาวนานตรงไหน กบความรู้สึกที่มอบให้มายาวนานกว่านั้น พวกเราเรียนรู้นิสัยกันมานานนับปี แต่เธอกลบัอยากแก้ไขความผิดพลาด โดยใช้เวลาเพียงสิบสี่วัน ไม่เข้าใจว่าเธอถูกเลี่ยงดุมาอย่างไร แต่ฉันมั่นใจว่า เธอจะต้องมีระบบการสื่อสารที่ผิดพลาด เธอบอกว่า ใครคนหนึ่งไม่ชอบหน้าเธอ ตั้งแต่แรกเจอ ร้องขอว่า อย่าตัดสินเธอ อย่าทำให้เธอทุกข์เช่นนี้ แต่ฉันอยากจะบอก เขาดีกว่าเธอ ยิ่งกว่าใครๆ ไม่เข้าใจว่า เธอใช้ตาตุ่มมองเขาหรือใช้ตาดู เธอตัดสินคนอื่นอย่างเลวร้าย แต่กลับไม่ให้คนอื่นตัดสินเธอ เธอแทงคนอื่นสอบแผล แต่ร้องไห้ยามเมื่อมีดโดนเธอเฉี่ยวๆ ในตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า เธอเป้นอย่างไร และฉันก็จะไม่พูดอะไรกับเธออีกแล้ว เธอไม่ได้อ่านข้อความนี้หรอก เพราะฉันรุ้ว่าเธอไม่รู้จักที่นี่ แต่ฉันเพียงอยากบ่นให้ใครสีักคนที่แวะเข้ามาที่นี่รับรู้ถึงความทุกข์ใจของฉัน เท่านั้นก็พอ.. ลาก่อนนะ เธอ ฉันไม่คิดว่าเธอเป็นเพื่อนอีกแล้ว ...
Yami
ทำไมไม่ตอบว่าเคืองไปตั้งแต่แรก?? ไม่นั้นฉันจะไม่ปวดหัวเลยด้วยชำ พูดจริงๆเลย ขนาดเพื่อนชายเราพูดจาลามกหรืออะไรฉันก็ไม่เคย
ว่าเขาเลยสักนิดหนึ่ง เขาก็พูดตรงไปตรงมาด้วย เคยพูดแทงตรงๆฉันต่อหน้าฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร มันจะดีชะอีก คนเราจะได้ปรับตัวแก้ไขได้ ฉันคิดว่า ถ้าเธอเป็นผู้ใหญ่จริงๆละก็ เรื่องแค่นี้ ก็พูดตรงๆเลยดีกว่า บอกสิว่าตัวเองเชื่อคำพูดที่ฉันพิมพ์ไป การที่อยู่ในแชท ฉันถือว่าเป็นการค่าเล่นเท่านั้น หย่าคิริ เป็นบ้าอะไรที่ต้องเชื่อ หย่าไปก็ไม่เสียหายไม่ได้แต่งงานกันสักหน่อย มันก็แค่เล่นๆเท่านั้นอย่าคิดว่าฉันไม่ได้รู้จักที่นี่ ฉันรู้มาแล้ว และก็รอคอยว่าเธอต้องอัพเรื่องแบบนี้ ส่วนเรื่องเที่ยวถามนี้มันผิดหรือ?? ปรึกษาหาลือเนี้ยมันผิดใช่ไหม การที่ปรึกษาคนมันผิด ผิดมากเลย...........ที่ไม่ไปตามคนอื่นโดยตรงทางแชทเนี้ยเพราะกลัวจะหมดความสนุกเห็นว่ายังรั่วกันอยู่ เลยคิดว่าจะปรึกษาใครได้บ้าง ส่วนเรื่องกลับความผิดผลาดใช่คนเราถ้ามีเรื่องใดที่คาใจ ก็ควรต้องรีบแก้ไข
ไม่นั้นมันจะสบายใจไหม?? ลองคิดดูสิ ไม่เกี่ยวว่าเราสือสารของฉันจะดูฟังไม่ค่อยน่าฟัง แต่ ปลามีเหตุและผล ตรงๆ และรู้ว่าถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป มันจะเกิดอะไรขึ้น เรื่องเคืองแค่นี้กลับทำให้คนอื่น มันคิดมากขนาดนั้นเลยหรือ ตลกตายละ คนที่ทำลายมิตรภาพก็เป็นพวกเธอเอง
ความลับไม่มีในโลกนี้หรอกนะ มันเป้นเรื่องปกติของคนในวงการทางเนต แต่ขอพูดตามตรง .................. เข้าของที่พวกเธอฝากไว้นะ บูธมีแค่นิดเดี่ยว กลับวางที่ไม่เกรงใจคนข้างๆ คนจะรั่วอย่างมายุ่งอะไรอย่างนี้ คนจะกลับบ้านก่อนก็ไปไม่ได้ต้องเผ้าของ ถ้าของหายใครจะรับผิดชอบ เดินไปหาทั่วงาน ขอแค่ได้รั่วก็พอใจแล้ว เออดิ ไม่ได้เผ้าบูธเผ้าของนิ พูดได้เนอะ เราก็ขอเหมื่อนกัน เราจะไม่เป็นเพื่อนกันอีกต่อไป
ใครเขาจะคบกันได้ ถ้าพวกเธอมีนิสัยอย่างนี้ แล้วจะดูว่าเด็กใหม่ถ้ามีนิสัยแบบปลา มันจะไปรอดหรือเปล่า ถ้ารู้จักคนพวกเธอนะ
| 
