เฮ้อ...

ทำดีไม่ได้ดีเนี่ยมันเหนื่อยนะคะ

เหนื่อยจริงๆ..

ช่วยไม่ได้

เราไม่ใช่คนน่าสงสารนี่นา.. 
..แต่ใครจะต้องการความสงสารไปทำไมล่ะ 
คนโง่เท่านั้นแหละที่พึ่งความสงสารของคนอื่นเพื่อเป็นกำลังใจให้ตนเอง..
เอาล่ะ...
มองไปข้างหน้า..แล้วลุกขึ้นดีไหม 
โลกนี้ช่างหม่นหมองเสียจริงๆ
แต่ข้างหน้า ใครจะไปรู้ว่าเราจะเจออะไรดีๆบ้าง
อะฮ้า รู้สึกเหมือนตอนนี้กำลังบอกตัวเองเลย..

พิมเรื่องที่อยากบอกทุกคนดีกว้า

คนเรา ถ้าจะมัวแต่คิดถึง ของที่สูญเสียไป ทั้งๆที่แต่ก่อนไม่ได้แคร์อะไรมัน
คิดไปก็เท่านั้น.. คุณไม่ได้มันคืนมาหรอกจริงมั้ย
เพราะฉะนั้น อย่ามัวแต่เสียดายมัน
อย่ามัวแต่โกรธ
อย่ามัวแต่ฝันเฟื่อง
อย่ามัวแต่อ้อนวอนต่อพระเจ้าหรือสากกะเบืออะไรทั้งหลายเพื่อให้กลับไปเป็นแบบเดิม

เพราะคุณเป็นคนผิดเอง หัดไปทบทวนสมองซะบ้างว่าคุณทำอะไรไว้
ยอมรับความผิดของตนเอง แล้วเดินไปข้างหน้า
บางสิ่งอาจจะให้อภัยคุณ
แต่บางคน เขาก็ไม่ได้จะใจอ่อนและไม่หลาบจำ
ก็เพราะว่า..
ชีวิตเรายังต้องก้าวต่อไปน่ะสิ..

ปล.1 เราเพิ่งอ่านแฮร์รี่ถถึงบทเก้า เขิลจัง=_=
ปล.2 ปิดเทอมแล้วล่ะค่ะ
ปล.3ดองฟิค 555+T^T