ช่วงนี้ได้หยุดพักผ่อนอยู่บ้านบ้าง ว่างซะจนรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า...อย่างหาที่สุดมิได้ เลยเก็บเอาผ้าห่มไปซัก แล้วก็จัดตรงบริเวณหน้าคอมใหม่ มันรกร้าง..เหมือนป่าช้า..ผีสิง มีหยากไย่..เริ่มเกาะเป็นแนว..นึกภาพเอาแล้วกันว่า...มันสกปรกขนาดไหน
ไดอารีนี่ก็เช่นเดียวกัน ถูกทิ้งรกร้าง มา 2 เดือนเศษ ไม่ค่อยได้มาอัพเดตเพราะว่า ไม่ได้เข้าเล่นเนตเลยที่ผ่านมา เริ่มจะมาเล่นใหม่ก็ออนไลน์ใน Facebook / MSN แชทรวมเพื่อนในที่ต่าง ๆ แต่ก็หาเพื่อนเก่า ๆ ยาก ซะจริง ๆ หายกันไปไหนหมดน๊า..เงียบเหงาชะมัด
สงกรานต์ปีนี้ร้อนอบอ้าว ปนกับอากาศฝนเหมือนจะตก มันยังไงไม่รู้ อาการแปรปรวน วิปริต เขาว่า โลกจะแตกบ้าง อะไรบ้าง.....ทำให้คนยิ่งเครียดกันไปใหญ่..ก็ไม่มีอะไรมาก กลัวว่ามนุษย์จะสูญพันธุ์ไปเหมือนกับไดโนเสาร์น่ะสิ...อีกหน่อยในอนาคตอีกพันล้านปีข้างหน้า จะมีกระดูกพวกเราสต๊าฟไว้ให้..สัตว์จำพวกใดจำพวกหนึ่ง เก็บไว้เป็นแหล่งศึกษาข้อมูลก็ได้.....
เลขาคนสวย รบเร้าให้อัพเดตนิยายของตัวเองได้แล้ว....กลับไปอ่านทบทวนตั้งแต่ตอน 1-7 จำเนื้อความได้เลือนรางเหลือเกิน....มีพล็อตเรื่องในใจแล้ว..ต้องจัดให้เขาสักหน่อย...(รอไม่นานนะคะ)
สงกรานต์นี้เปียกนะ..เปียกโชกเลย...ระหว่างนั่งไปบนรถกระบะโดนจัดให้หนักเลย ทั้งสายฉีด ขันลอยมาก็มี ...เหลือบตาไปมองขันบนถนน..ดีนะไม่โดนหัวกรุ๊...สาดนิ...เมิงจะรีบสาดไปไหน...กรุ๊ก่ะไม่ได้หนีไปไหนอยู่แล้ว นั่งบนรถ....แถม..รถติดอีกตะหาก...กำลังขนของไปลงบูธน่ะ....เลยโดนซะ..เปียกโชก....ดีนะไหวตัวทัน ใส่ชุดนอนออกจากบ้านเลย
ดีนะยังเปียกบ้าง ถือว่า ไม่ต้องเก็บไปพิจารณาตัวเอง ในหัวข้อที่ว่า ทำไมกรุ๊ไม่เปียกในวันสงกรานต์
ปล.สำคัญที่สุด สุขสันต์วันเกิด สำหรับ คุณ ของเราค่ะ 17 เมษายน ของทุกปี
ตอนก่อนหน้า
Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
ตั้ง My.iD นี้เป็น Home!
