Eden of the east

เป็นอนิเมที่ออกมาได้สักพักแล้วล่ะ แต่เพิ่งไปโหลดมาดู 

ประทับใจอยู่เหมือนกันเรื่องนี้ ความยาว 11 ตอนเท่านั้น แต่เรื่องจบแบบยังไม่เคลียร์ความลับทั้งหมด ถึงอย่างนั้นก็ยังโอเคนะ

ก่อนจะเมาท์ เกริ่นคร่าวๆ ก่อนละกัน

เรื่องนี้เป็นแนวโรแมนติก ปนกะอะไรดี...แอคชั่น.. ก็ไม่บู๊ขนาดนั้น ลึกลับ...ก็ใช่ แต่ก็ไม่ได้แบบลุ้นจนตัวโก่งเดาไม่ได้เลย แต่ว่าก็ยังสนุกล่ะ

ในเรื่องนั้น ญี่ปุ่นดูไม่เป็นที่ชื่นชมในสายตาของใครบางคนอย่างยิ่ง คนคนนั้นเรียกตัวเองว่า Mr. outside เขาคิดว่าประเทศนี้ย่ำแย่ และต้องการให้มันเปลี่ยนแปลงไป เพียงแต่เขาไม่ได้ลงมือทำเอง Mr. outside คัดเลือกคนมาทั้งหมด 12 คนให้ร่วมเล่นเกมกับเขา และเรียกคนเหล่านั้นว่า Selecao 

Selecao จะได้รับโทรศัพท์มือถือคนละหนึ่งเครื่องซึ่งมีสัญลักษณ์ของ Selecao และหมายเลขประจำตัวของตนอยู่บนเครื่อง พร้อมกับเงินอีกคนละจำนวนหนึ่งหมื่นล้านเยน !! (ที่ไม่สามารถแลกเป็นเงินสดแต่ใช้มือถือแสกนหักยอดได้เลย)

เกมนี้มีอยู่ว่าผู้ได้รับคัดเลือกทั้ง 12 ต้องหาวิธีเพื่อช่วยให้ประเทศญี่ปุ่นนั้นดีขึ้น... ซึ่งไอ้ดีขึ้นนี่ต้องใช้เกณฑ์อะไรวัดไม่มีใครบอกได้ เงื่อนไขก็คือผู้เล่นเกมไม่มีสิทธิ์ขอยอมแพ้หรือออกจากเกม ต้องเล่นจนกว่าจะจบ หากใครเงินหมด หรือใช้เงินในทางไม่เหมาะสมจะถูก supporter ที่เป็นใครสักคนหนึ่งในสิบสองคนนี้เก็บซะ  โทรศัพท์ประจำตัวนั้นหากไม่ได้ใช้งานนานเกินไป จะถือว่าพยายามหนี โดนเก็บอีกเช่นกัน

เป็นโทรศัพท์ที่ไฮโซมาก ใช้ได้เฉพาะบุคคลเพราะตรวจลายนิ้วมือ และสามารถโทรติดต่อกับ Juiz ผู้ช่วยอัจฉริยะที่ไม่ว่าอะไรก็จัดการให้ได้หมดทุกสิ่งทุกอย่าง ซึ่งจะหักค่าใช้จ่ายในการบริการจากยอดบัญชี 

เรื่องเริ่มเปิดฉากที่วอชิงตัน ดีซี พระเอกนั้นอยู่ในสภาพเปลือยล่อนจ้อน มีแต่มือถือสุดหรู กะปืนพก และไม่มีความทรงจำอะไรเหลืออยู่เลย... นางเอกที่ไปเที่ยวอเมริกาฉลองเรียนจบได้ไปเจอกับพระเอกโดยบังเอิญ และทนเห็นสภาพสุดอนาถไม่ไหวเลยยกหมวก ผ้าพันคอ กะเสื้อคลุมให้ก่อนจะแยกกันเพื่อเตรียมกลับญี่ปุ่น 

พระเอกพยายามค้นหาว่าตัวเองเป็นใครผ่านทางเครื่องมือสื่อสารชิ้นเดียว  ส่วนนางเอกก็ระลึกชาติได้ว่าพาสปอร์ตกะกระเป๋าตังค์ตูอยู่ในเสื้อโค้ตนี่หว่า!!

ฮา... ไม่เล่าละ แค่นี้ก็สปอยล์สุดชีวิตละ ไปดูเถิด รู้สึกดีที่ได้ดู กำลังรอภาคสองอย่างใจจดใจจ่อ

เพลง OP ของเรื่องนี้มีประโยคที่โดนใจ และก็คิดว่าตรงประเด็นกับเรื่องนี้ด้วยคือ

I tried to talk with God  to no avail

Called  him in and out of nowhere

Said if you won’t save me

Please don’t  waste my  time

แบบรู้สึกว่า...เอิ่ม เอ็งเปรี้ยวมาก ถ้าไม่ช่วยก็อย่ามาทำให้ตูเสียเวลา... 

แต่ก็รู้สึกดีด้วยว่า มันไม่อยู่เฉยๆ เว้ย เรื่องของตัวเองจะเที่ยวรอให้คนอื่นมาช่วยได้ไง ทำเองนั่นแหละถูกแล้ว

ข้อมูลเพิ่มเติมดูได้จากที่นี่