My Group
THE C.Z. SCHOOL
Dark Land ดินแดนผู้เสพความดาร์ค
ค่ำคืนที่ทุกหนแห่งถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกอันเงียบสงัด ละอองสีขาวได้โปรยปรายลงมา ในมือคู่นี้โอบอุ้มเธออยู่ แต่ไร้ซึ่งสัมผัสใด ไม่หลงเหลือแม้เพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของชีวิต ละอองสีขาวของหิมะทับถมท่ามกลางความเงียบ ราวกับแสงสว่างมากมายมารวมกัน ถ้าเธอเห็นคงจะชอบ แต่ว่าตอนนี้ เสียงของเธอนั้น... ไม่มีวัน ฉันไม่มีทางได้ยินมันอีกแล้ว ได้โปรดบอกฉันว่าเธอเจ็บ บอกสิว่าเธอเหงาใจ แต่ว่าฉันจะไปหาเธอได้จากที่ไหนกัน อย่าเพิ่งไปนะ อย่าจากฉันไป ได้โปรดอย่าทิ้งฉันไปไหน เพราะตลอดเวลานั้น...พวกเราเป็นหนึ่งเดียวกันไม่ใช่หรือ? กองหิมะเอ๋ย...เหตุใดจึงทับถมจนเธอหายไป เป็นไปไม่ได้แล้ว ฉันกอดเธอไม่ได้อีกแล้ว หากเป็นไปได้ฉันจะย้อนเวลากลับไป แค่เพียงฟังเสียงเธอ...เรียกชื่อฉันสักครั้ง ดวงตาที่เลื่อนลอยแสนว่างเปล่า สะท้อนให้เห็นเพียงหยาดน้ำตาที่พรั่งพรู โลกสีเทาใบนี้ได้หยุดหมุนลง มีเพียงหิมะเท่านั้นที่ยังโปรยปราย ช่างเหน็บหนาว แต่ก็ไร้ซึ่งคำพูดใดออกจากปากของเธอ ราวกับโดนสะกด "ได้โปรดเถิด ฟังเสียงของฉัน แย้มยิ้มให้ฉันอีกสักครั้ง" น้ำตาที่หลั่งไหลมากมายขนาดนี้ ก็ยังเรียกเธอคืนมาไม่ได้ ได้โปรดเถิด เสียงของฉัน ได้โปรดส่งมัน ความรู้สึกของฉันแด่เธอผู้เป็นที่รัก "ได้โปรดอย่าทิ้งฉันไว้ลำพัง" หากมันเป็นไปเช่นนั้น ฉันขอตามเธอไปดีกว่า หากฉันตะโกนว่ารักเธอตอนนี้ เสียงของฉันก็ยังส่งไปไม่ถึงเธอ ราวกับถูกปิดกั้น...เธอนั้นไม่มีวันได้ยินมันอีกแล้ว หิมะที่ยังโปรยปรายเอ๋ย ได้โปรดอย่าหยุดตกลงมาเลย ได้โปรดพาฉันไปพบเธอด้วย แม้ว่าเสียงนี้จะมีเพียงความหม่นหมอง และทำให้ทุกอย่างเป็นสีขาวโพรน ............................................................................................ ช่วงนี้แต่งเรื่องสั้นอยู่ รู้สึกว่ามันจะรุ่งว่าเรื่องยาวแฮะ 5555+ ว่าไปก็ช้ำใจ เรานี่มัน.....กระซิกๆ