ยินดีต้อนรับ ผู้เยี่ยมชม ครับ / สมาชิกสามารถ Login ได้ที่นี่ ( Login ชื่ออื่น | Logout )   
แนะนำ Diary ของตัวเอง
  ธันวาคม 2551  
อา. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
12
3
456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031

เปิดปฏิทินเดือนอื่น
Go!

Diary foda
  • บันทึกเป็น Favorite Diary
  • ดู My.iD ของคนอื่นๆ
  • ดู Gallery ของคนอื่นๆ
  • ดู Diary ของคนอื่นๆ

  • บันทึก Diary ห้าวันล่าสุด
    2 ต.ค. 51 [51/0]
  • Nothing Last forever...
    คนเรา... เมื่อเกิดมา ก็ต้องตาย...
  • 30 ก.ย. 51 [24/0]
  • คิดๆแล้วก็ขำๆ
    กว่าจะมีวันนี้ได้ พอย้อนกลับไปแล้วก็แปลกดี
  • 22 ส.ค. 51 [59/0]
  • The darkness in my mind
    ความมืดในจิตใจของฉัน
  • 5 ส.ค. 51 [82/1]
  • เหนื่อยนัก ชีวิตPoony
    เรื่องของยายบ้าคนหนึ่งที่เหนื่อยอยู่ประจำ...
  • 27 เม.ย. 50 [160/2]
  • ในที่สุดปริศนาก็จบลง ><
    ไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าจะจบแล้วในที่สุด อย่างกับฝันไปเลย

  • Favorite Diary
    -

    View : 51 Post : 0

    2 ตุลาคม 2551
    ชื่อตอน : Nothing Last forever...
    เกริ่นเรื่อง : คนเรา... เมื่อเกิดมา ก็ต้องตาย...


    ปีที่แล้ว...

    ตัวเราได้สูญเสียคนที่รักไปที่สุดอย่างไม่มีวันหวนกลับ

    คนคนนั้นก็คือ อาม่า นั่นเอง

    อาม่าเสียด้วยโรคมะเร็งปากมดลูกที่แพร่ตัวกัดกินไปทั่ว

    อาการของอาม่านั้นเป็นไปอย่างรวดเร็ว ไม่ถึงเดือนแกก็เสีย...

    ตอนที่ไปดูใจ ยังไม่อยากจะเชื่อว่าแกจะตาย แต่พอเห็นแกนอนหายใจลืมตาแทบไม่ขึ้น

    ถึงได้รู้ว่า... แกกำลังจะจากเราไป...

    นับตั้งแต่ร้องไห้ไปหลายวันเต็มๆ 

    ก็ไม่เคยร้องไห้ได้อย่างนั้นอีก

    ปัญหาที่มีกลายเป็นเรื่องเล็ก

    มันเทียบกับความสูญเสียนี้ไม่ได้

    เวลาตัวเองมีเรื่องทุกใจอะไร

    ก็จะนึกถึงการสูญเสียของอาม่า เพื่อเตือนให้รู้ว่า ไม่มีอะไรที่มันจะแย่ไปกว่านี้ได้อีก

    แล้วเมื่อคืน...

    คุยๆกับน้องชายซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้อง

    เห็นนานๆทีออนเอ็ม

    คุยกันได้ไม่กี่ประโยค

    มันก็บอกว่า

    "เจ้! ไปก่อนล่ะ พ่อไม่ไหวแล้ว"

    เราก็คิดว่า... พ่อของน้อง ซึ่งก็คือ น้าของเรา หรือน้องชายแม่

    คงจะไอหนักๆเหมือนเดิม ก็ไม่ได้คิดอะไร

    เพราะว่าอากู๋แกก็ป่วยมาได้จะครบปีแล้ว นับตั้งแต่อาม่าเสีย

    รู้สึกว่าเพราะไปเล่นน้ำที่ต่างจังหวัดแล้วติดเชื้อ จากนั้นไม่นานก็อาการแย่ลงมาเรื่อยๆ

    หนำซ้ำ แกยังกินยาผิดมาเป็นเวลานานด้วย เพิ่งจะมาเปลี่ยนยาได้ไม่นาน

    แล้วจู่ๆเมื่อเช้านี้... พี่เลี้ยงก็มาบอก

    "อากู๋แกเสียแล้ว"

    เราก็อึ้ง... งุนงง อะไรกัน? อาม่าเสียยังไม่ครบปีดี อากู๋ก็มาตายจากไปอีกเหรอ

    แกก็ยังอายุไม่มาก... ไม่น่าจะมาจากไปตั้งแต่ยังหนุ่มๆ คิดๆแล้วโลกนี้ก็โหดร้ายจริงๆ

    พี่เลี้ยงเล่าว่า เมื่อคืน อากู๋เกิดหายใจไม่ออก ทางบ้านนั้นก็เลยเรียกรถพยาบาลมารับ แต่แกก็ช็อค แล้วก็ตายไปเสียก่อน

    อาอี๊ซึ่งเป็นน้องเล็กสุดของบ้าน ก็ยิ่งเสียใจหนักเข้าไปใหญ่ เพราะเพิ่งจะเสียแม่(อาม่า) ได้ไม่นาน ก็มาเสียพี่ชาย (อากู๋) ไปอีกคน

    ตัวเราก็โทรไปคุยกับแม่ที่อเมกา แม่บอกว่ารู้แล้ว บอกให้เรากดเงินไปช่วย ให้เราฝากเงินไปกับใครก็ได้ เพราะตัวเราปีนี้ไม่ควรไปงานศพ มันเป็นปีที่ไม่ถูกกับเรา

    แต่เราเห็นว่าเป็นญาติที่เคยดูแลกันมา น่าจะไปได้ ก็เลยว่าจะลองถามอากงดูว่าจะไปได้ไหม ถ้าไปได้ก็คงไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

    เฮ้อ... หลายๆสิ่งๆหลายๆอย่าง ที่เกิดขึ้นนี้

    ทำให้เรายิ่งรู้สึกว่า

    โลกนั้น...

    ช่างมืดมนสิ้นดี


    ดู My.iD ของคนอื่นๆ | ดู Gallery ของคนอื่นๆ | ดู Diary ของคนอื่นๆ | บันทึกเป็น Favorite Diary

    Post your comment : แสดงความคิดเห็น
    ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

    ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
      โพสความเห็นด้วย member Login name Password
      โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์ตัวเลขที่เห็นลงในช่องว่าง

    My.iD Diary | Copyright © 1999-2008 All rights reserved to Dek-D Executive Producers