" ก่อนคุยชิดใกล้ ตอนนี้จำใจห่าง ความรักเราจืดจาง ทำให้ห่างทุกที
ก่อนเคยเคล้าคลอมีสุข ก่อนเคยปรับทุกข์สุขขี ก่อนเคยร่วมกันยินดี พอกันซักทีหัวใจ
เธอเปรียบเราคือเพือ่นสนิท แต่เรากลับคิดแปรผัน มอบรักด้วยใจผูกพัน มีสุขร่วมกันฉันเธอ
เธอเจอคนที่ดี กับฉันนี้เทียบไม่ได้ เราอยู่ต่างชั้นเกินไป ทำให้หัวใจห่างกัน
เค้าดีเธอรัก แล้วผลักอกฉันเดินหนี หมดแล้วเยื่อใยไมตรี ร้องไห้ซักทีหัวใจ
เจ็บแล้วหัวใจคนช้ำ ตอกย้ำซ้ำถึงวันไหน บอกแล้วให้พอหัวใจ ให้ลืมเธอได้เสียที
เจ็บนะเมื่อเห็นเธอเค้า ชั้นเหมือนเป็นเงาหลบหนี เจ็บช้ำตอกย้ำทั้งปี พอกันซักทีหัวใจ
จากนี้ให้เธอมีสุข กับคนร่วมทุกข์สุขศรี และฉันจะจากโดยดี และยอมทำใจจากนี้ ตลอดไป "