อิอิ  เขียนไดเป็นครั้งที่ 2 แล้วแฮะ ไม่รู้ว่าจะอ่านรู้เรื่องหรือเปล่า?  และคราวนี้จะมาเล่าเรื่องราวที่เราไปงานหนังสือแห่งชาติ  ที่เราไปวันนี้นี่เอง  เราไปงานหนังสือกับแม่สองคน  เข้าไปตอนแรกแม่ก็ลากเราไปซุ้มpet and home เลย  ซุ้มนี้เป็นซุ้มขาประจำคุณท่านเลย  มาทีไรเข้าเป็นอันดับแรกทุกที  และจะซื้อกลับมาตลอดเลยด้วย  ไปคราวนี้ก็ซื้อกลับมาตั้ง  5-6  เล่มแหนะ    เริ่มแรกเราก็เริ่มเบื่อเลย  แต่พอเราหันหลังไปดูอีกซุ้มเท่านั้นแหละ  ตารุกวาวเลย  ก็ซุ้มนั้นมาซุ้มสถาพรบุ๊คส์หนะสิ  ไอที่ตารุกวาวหน่ะไม่ใช่อะไรหรอกก็ตอนแรกเรากะว่าจะไปซื้อบารามอสยกชุดเลย  เอาเล่มพ๊อกเก็ตบุคส์ด้วยนะ  เราก็เลยรีบขอแม่ไปซุ้มนั้นทันทีเลย  แม่ก็ให้ไปนะ  แต่บอกว่า “ให้อยู่ในซุ้มนั้นห้ามไปที่อื่น  แล้วแม่จะตามไป”  พอรับบัญชาเสร็จเราก็รีบดิ่งเข้าไปดูเลย  สายตาไล่กวาดไปตามแผงหนังสือทันที  แล้วก็ไปเจอบารามอสทั้ง 5 เล่มเลย  แล้วก็รีบลากแม่มาทันทีเลย  ขอให้แม่ซื้อให้  ตอนแรกแม่ก็ทำท่าจะซื้อให้นะ  แต่พอเห็นราคารวมทั้ง 5 เล่มเท่านั้นแหละ  ก็รีบบอกเลย  “โห พันกว่าเลยนะ  ต้องจ่ายคืนด้วย”  เจอประโยคนี้เข้าไปนิ่งเลย  “ก็ได้”  ตอบไป (ก็ความอยากได้มันมีมากกว่านิ)  แต่แล้วสายตาเจ้ากรรมก็เหลือบไปเห็น  เสื้อ  ใช่มันคือเสื้อ  เป็นเสื้อสีดำ  แล้วตรงกลางก็มีรูปอยู่  มันเป็นรูปบารามอส  ใช่หัวขโมยแห่งบารามอสหลาเลย  ก็เลยรีบขอแม่ซื้อ  ด้วยเหตุผลที่ว่า  “ไม่ค่อยมีเสื้อใส่” ฮ่าๆ    แต่แม่ก็ยื่นข้อแม้มาซะงั้น  “ถ้าจะเอาเสื้อ  หนังสือก็อดหนังสือ”  “โห  เอาเสื้อก็ได้”  แล้วแม่ก็ซื้อเสื้อให้  และก็หนังสือเรื่องลาเซนตราอีกเล่ม  ด้วยเหตุผล  “ไม่มีอะไรจะอ่านแล้ว” (อิอิ  ลูกไม้แพรวพราวจริงๆ) แล้วแม่ก็พาเดินซะทั่วงานเลย  หยุดกินข้าวแล้วก็เดินต่ออีก  แต่พอจะกลับประชาสัมพันธ์  ก็ประกาศออกมาว่า  “ขณะนี้  Rabbit  เจ้าของผลงาน  หัวขโมยแห่งบารามอส  มาแจกลายเซ็นที่ซุ้ม.....”  หูผึ่งทันที  แต่แถวนั้นดันเสียงดังเลยไม่ได้ยินว่าอยู่ซุ้มไหน  แต่คิดว่าน่าจะเป็นซุ้มสถาพรบุ๊คส์  แต่ว่าตอนนั้นจะกลับบ้านแล้วแม่เลยไม่ให้ไปแล้ว  ฮืออออ  อยากจะร้องไห้  ทำไมไม่มาให้เร็วกว่านี้เนี่ย  ยังดีมีเสื้อเป็นของปลอบใจนะ  พอกลับถึงบ้านแล้ว  รีบคลานขึ้นเตียงแล้วสลบทันที  เหนื่อยมาก  แล้วก็ปวดขาด้วย  ก็คนเยอะมากๆเลยอ่ะ