วันนี้ 11/07/49

ไปเที่ยวกับเพื่อน อีก 6 คน

นัน บุ๊ค แพร์ ผึ้ง แพท แอร์(เต่า)

นัดกัน 10 โมงคครึ่ง เซ็นทรัล ปิ่นเกล้า

เริ่มเลยนะ เรามาสายไป 10 นาทีกว่าๆ

ทั้งที่ตัวเองเป็นคนนัดแท้ๆเลย

แต่ช่างเหอะ เพราะว่า แพทกะผึ้งมาสายกว่า ^___^

ประเดิมเลยนะ ไปกินไอติมกันที่ สเวนเซ่น

ก็สั่งกัน ตามที่เห็น



เต่า นัน บุ๊ค สั่ง



แก้วน้ำ ซึ่งมี 6 ใบ แต่!! มี 7 คน
ซึ่งแพท มาช้าเลยอดถ่ายรูป แก้วหมู่เลย



ไอติมที่แสนน่ารัก น่ากิน

เรา แพร์ ผึ้ง กินด้วยกัน

แต่ใครบางคนมัวแต่ถ่ายรูป ไอติมเลยละลายเลย

พอกินเสร็จ

ไป ตอง 5  แล้วค่อยไป ร้องเกะ

อย่างมันอ่ะ

ร้องซะคุ้ม 2 ชม. ที่ดีไซน์



ห้องเบอร์ 17 อยู่ในสุดเลยครับ

มืดสลัวมากมาย

พอไปถึงใครครองไมค์




นัน!!! ชิชะ!!!

ไมค์ของช้านน

เราเลยไปนั่งเลือกเพลงเลย ชิ!!

เพลงแรกที่ร้องแล้วมัน ยากูซ่า!!

เต้นกันใหญ่

หลังจากนั้นร้องหลายเพลง

เช่น ขอร้อง film

สิ้งที่ฉันเป็น (เพลงนี้ อยู่ๆน้ำตาก็ไหล)

หวงเพราะห่วง

คำถามที่ต้องตอบ

กลับสู่จุดเริ่มต้น (เรากะเต่าแหกปากตั้งแต่ต้นจนจบ สะใจมากมาย)

นัน กะ บุ๊ค ร้อง love love คิดรึว่า

เรา กะ เต่า (ที่เป็นคู่เกย์กัน เนื่อจาก แมนเหมือนกัน)

จะยอม ไม่ยอมโว้ย!! ลุกขึ้น ยืนข้างกัน หน้าจอทีวี

ขึ้นปุ๊บ เต้นกันมัน เลยทีนี้

นัน ไม่ยอมน้อยหน้า เต้นเหมือนกัน

บุ๊ค แพท ผึ้งก็เหมือนกัน ไม่มีใครนั่งเลย

ก็ยกเว้น แพร์ ไม่ยอมร้อง ไม่ยอมเต้น

ยืนเป็นชัตเตอร์ข้างหลังเพื่อนๆ

พอเพลงจบ เหนื่อยใช่มั้ย

เหนื่อย แต่ก็ยังคงเต้นเพลงต่อไปได้

ไม่เป็นไรเว้ย ยังไหว

ตามด้วย soul mate และ ปล่อยวาง

ปล่อยวาง เรา กะเต่า ขึ้นไปโดดที่โซฟาเลย อย่างสะใจ

แล้วก็ร้อง สักวันฉันจะดีพอ ทางของฉันฝันของเธอ

งมงาย ด้วย

แล้วก็ร้อง love u จัง

กำลังเต้นอย่างเมามัน

ทันใดนั้น ข้างนอกเกิดไรขึ้น!!!

มีกลุ่มผู้ชายมาร้องห้องข้างๆ

มันก็มองที่ช่องประตูของห้องเราอ่ะ

มองแล้วเดินไปในห้องมัน เข้าๆออกๆอยู่ได้ น่ารำคาญนะเว้ย!!

กะจะเดินออกไปด่าแล้ว แต่ด้วยความเป็นกุลสตรี

ที่มีอยู่น้อยนิดก็เลยไม่ไป มีผู้ชายคนนึงเดินเข้ามาเปิดประตูของห้องเราเลยอ่ะ

ชิชะ!! แกบังอาจมาก หน้าตาก็ไม่ดีทำตัวงี้อีก (ถ้าหล่อคงไม่ว่าแหละนะ)

รำคาญขึ้นรุนแรง แต่ช่างมัน ก็กูจะร้องเพลงต่อ เดี๋ยวไม่คุ้ม

เราก็ร้องต่อไปเรื่อยๆ

เต้นไปเรื่อยๆ

จนเกือบ หมดเวลา 2 ชม.แล้ว

ร้อง ไปน่ารักไกลๆหน่อย มันมาก ทุกคนเต้นยกเว้นแพร์

แต่เราไม่ค่อยสนใจ ก็เราจะเต้นอ่ะ ไม่เต้นก็ช่าง

ร้อง คนใจง่ายด้วย มันสุดๆ

พอเขาตัด เราก็จะออกไปจองโต๊ะที่ฮาจิบัง เลยชวน เต่ากะแพร์ไป

พอออกไป ก็เจอผู้หญิงคนนึงเขาบอกว่า

น้องๆ พื่อนอยากได้เบอร์คนเสื้อขาวหน่อย

เราก็เลยเดินเข้าไปในห้อง ใครเสื้อขาวบ้างว่ะ ก็ถามเพื่อนๆ

เพื่อนไม่ตอบแล้วหันมองมาที่เรา

เราเลยมองเสื้อตัวเอง สีขาวที่หว่า!!!

ใช่กูป่ะว่ะ แพร์ก็ใส่เสื้อขาว

ส่วนคนอื่น ก็มีลายขาวบ้าง

แล้วตกลงจะเอาเบอร์ใครฟ่ะ

เราก็เลยปิดประตูเข้าห้อง เพิ่งนึกได้ว่าเราก็ใส่สีขาว

สิ่งที่เกิดขึ้น บ้าใหญ่เลยเว้ย นานครั้งจะมีคนมาขอเบอร์

(สรุปว่าเป็นตัวเอง ทั้งๆที่เขาไม่ได้บอกว่าเป็นเรา)

แต่พอออกมาพวกนั้นก็เข้าห้องกันไปหมดแล้ว

ก็เลยไม่ได้ให้ค่า

เตยดู mv ลำพัง ของ ไรสักอย่างป่ะ

ที่ตอนจบโคดชอบเลยอ่ะ ประมาณว่า

เขาอยากรู้จักผู้หญิงคนนี้เลย แนะนไตวเองก่อน

เราชื่อ ว่าน อยู่ สายวิทย์สวนกุหลาบ

บ้านอยู่พระโขนง

ประมาณว่า เขาแนะนำตัวเสร็จแล้วไง เลยค่อยถาม เรื่อของผู้หญิงคนนั้น

โคด ชอบอ่ะ คนแบบนี้ >___<

ทำไรต้องใจกล้านิดนึง

หลังจากนั้นก็ไป กิน ฮาจิบัง

ซึ่งที่เราคิดอ่ะนะ เราคิดว่าจะเลี้ยง นัน กะ บุ๊ค 2 คนที่จะไปอ่ะ

แต่ไหงเราเลี้ยงทุกคนเลยว่ะ (ยกเว้นเต่า เต่าจ่ายตังค์มาให้ดีมาก สงสารคู่เกย์ด้วยกันนิดนึง)

ทั้งหมด 639 บาทค่า

=[]=!! ไม่จริงงง!!! แต่ก็ต้องจ่ายไป TT^TT

หลังจากนั้น บางคนก็แยกย้ายกลับบ้านก็แค่นี้แหละนะ

ไปเที่ยวมา ไม่มีอะไรมาก แต่ก็มีความสุข และ สนุกที่สุดแล้ว

ได้อยู่กับเพื่อน ที่นับได้ว่าเป็นเพื่อนก็มีความสุขแล้วล่ะนะ ^__^

นัน กะ บุ๊ค อีก 10 เดือนคงจะได้เจอกันอีก

กลับมาร้องเกะกันอีกนะ

จะพยายามตั้งใจเรียน และบังคับให้เพื่อนๆเรียน

ถ้าแกกลับมาจะพยายามสอนให้รู้เรื่องนะ

สุดท้ายนี้ ก็ขอบคุณเพื่อนๆมากนะ

ที่เป็นเพื่อนกะเรา ถึงแม้ว่าเราจะไม่ค่อยได้ดีเท่าไหร่

ชอบแกล้งเพื่อน จนทำให้พวกแกร้องไห้มาแล้วรอบแล้วก็ตาม

รักแกมากๆนะ