ดีจร้า ~ นานๆ ทีแฮมสเตอร์

จะอัพไดอารี่ ยังไงก็อ่านกันหน่อยนะจ๊ะ

โฮะๆ กรุณามองด้านบน

'CHACHOENGSAO' อะคริๆ

ดูอินเตอร์นะว่ามะ >O< แต่ที่จริงก็คือ

'ฉะเฉิงเทรา' ในไทยเรานี่เอง คริๆ

เนื่องจากในวันที่ 5 ส.ค. 2550

เราและครอบครับได้ไปเที่ยวจังหวัด ฉะเฉิงเทรา

เนื่องจากคุณแม่ที่รักอยากจะไปไหว้ 'หลวงพ่อโสธร'

แฮมสเตอร์เลยต้องแหกขี้ตาตื่นแต่เช้าเพื่ออกเดินทาง และอุปกรณ์การออกเดินทางคือ



รถสีแดงแรงเลิศประจำครอบครัว

อะคริๆ เป็นอุปกรณ์นำพาไปได้ทุกที่ถ้าแม่มีค่าน้ำมัน ก๊ากๆ

เอาละๆ ออกเดินทางกันเลยง๊าบ!!

และก็เป็นดั่งเคย พอเริ่มพ้นเขตกทม.

คุณพ่อก็เริ่มทะเลาะกับคุณแม่

เพราะเริ่มหาทางไปไม่เจอ เรียกง่ายๆ หลงนั่นเอง -*-

เซ็งจริงๆ เลยอะ แต่แล้วด้วยความพยายามของท่านพ่อ ก็พาแม่ลูกผู้น่ารักไปถึงที่หมายได้

ก่อนจะถึงวัดหลวงพ่อโสธร เราก็แวะ 

'ตลาด 100 ปี' เพื่อช๊อปปิ๊งกันเสียก่อน

โปรดดูรูป...

นี่คือทางเข้าตลาดเคอะ

=___=;; ตอนแรกนึกว่าทางเข้าตรอกไดแอกอน

ในแฮร์รี่ พอเถอะ เอ้ย!! แฮร์รี่ พอตเตอร์ ของป้าเจ

ทำไมมันดูลึกลับเยี่ยงนี้เคอะ -*-

เอาเถอะๆ ลองเดินเข้าไปก่อนวะ

และสภาพตลาดก็เป็นดังนี้...



เห็นสาวเสื้อน้ำตาลที่กำลังเดินอยู่ด้านหน้ามะ หม่อมแม่เค้าเองแหละ ^^



และผู้ชายที่เดินข้างหน้าตามมาก็คือหม่อมพ่อข้าพเจ้าเอง คริๆ

แว่แต่ เดินกันสองคนมะรอลูกเลยนะ -*-



ร้านนี้เป็นร้านที่ขายพวกเก้าอี้หวายอะ จัดร้านวยดี

ไม่รู้คนขายไปไหน เลยถ่ายรูปมาเสียหน่อย

และหลังจากเดินดูของเก่ากันได้สักพักพบกับสะพานที่ใช้ข้ามน้ำไปอีกฝั่ง



T^T น้ำตาเค้าแทบร่วงงะ โคตรกลัวมันพังเลย

ลมพัดแรงๆ ผ่านทีมันก็ดังเอี๊ยดๆ แอ๊ดๆ แล้วงะ

ก็รู้งะนะว่าอยากจะคงสภาพตลาดเก่าเอาไว้

แต่บางอย่างปรับปรุงสักนิดก็ดีนะเคอะ!!



แต่แล้วเค้าก็หายกลัวทันทีเมื่อพบกับ...



ของกิน!! *O*

คุณแม่ก็คงอารมณ์เดียวกับแฮมส

เพราะพอเห็นก็ควักเงินซื้อทันที



อันนี้เป็นควงามสัมพันธ์ของยายหลาน น่ารักมากๆ

คุณยายซ่อมของเล่นให้หลายดูมีความสุขงะ เห็นแล้วคิกถึงคุณยายงะ TOT



และหลังจากจากร้านนั้นมา

ก็มาพบกับอีกร้านที่ต้องหยุดซื้อต่อ เพราะอะไรนะรึ?



มันเป็นร้านของกินไง ^O^ คริๆ น่ากินมะละ



ใช่ว่ามีแต่ถาพของกิน ของเก่าๆ แกะสลักจากไม้ก้มีนะจะบอก



แต่ไม่นานนักก็...



กลับมาของกินอีก คริๆ

หลังจากที่หาของกินติดไม้ติดมือเรียบร้อยแล้ว

แถมยังเดินทั่วจนไม่มีที่จะเดิน ก็ออกจากตลาด แล้วเดินทางต่อ


ในรถ...

ชักหิวและอะ เอ๊ะ! *O*

ขนมตาลอันน่ากิน ลุยเลยดีกว่า

อ๊ากกก!!



ก่อนกิน...



และหลังกินใน 2 นาทีต่อมา~

โฮะๆ อิ่มอร่อยอย่างบอกไม่ถูกงะ -O-


หยุดเรื่องกินแล้วมาต่อกันดีกว่า...

และแล้วด้วยความพยายามของพ่ออีกครั้ง

ก็มาถึง ณ วัดหลวงพ่อโสธร



พอมาถึงก็ได้ทราบว่า

หลวงพ่อโสธรมีสององค์

มีองค์ที่อยู่ในโบสถ์เก่า ซึ่งน่าจะเป็นองค์จริง

ส่วนอีกองค์อยู่ในโบสถ์ใหม่

องค์นี้เห็นแม่บอกว่าเอาเนื้อผิมขององค์จริงมาหล่อใหม่

ไปดูกันเลยดีกว่า

เริ่มที่โบสถ์เก่าก่อน...




นี่แค่ทางเข้า แฮมสเตอร์น้อยกรอยใจก็จะลบจับและ

ยิ่งตอนจุดธูปนะ แทบบ้าอะ แฮมสเตอร์แพ้กลิ่นธูปไง

แล้วคือแบบว่าคนไทยแล้งน้ำใจมาก กะอีแค่จุดธูป จุดเทียน ยังแซงกันอะ

บางคนจุดแล้วก็ไม่เดินออก ยืนมองอะไรอยู่ก็ไม่รู้

คือตอนนั้นอารมณ์เสียมากๆ อะ อยากจะระเบิด แต่ก็ลดอารมณ์ตัวเองลง

เพราะว่ามาไหว้พระ เดี๋ยวจะไม่ได้บุญ

และหลังจากที่ได้จุดธูป เทียน สำเร็จ ก็รีบๆ ไหว้ แล้วก็ปักธูป วางเทียนทันที

ก่อนจะเดินอย่างไวเข้าไปด้านใน

และสิ่งที่พบคือ...



หลวงพ่อโสธรจร้า เดาๆ กันว่าน่าจะองค์กลางนะ

แม่เล่าเสริมว่าหลวงพ่อโสธรเป็นพระพูทธรูปที่ลอยน้ำมา

พอเข้าไปแปพทองใกล้ๆ แล้วสวยมากๆ อะ

อารมณ์โกรธอะไรหายหมดเลย ใจเย็นทันที ^__^



นี่คือผู้เขียนด้านในที่เข้ามากราบไว้ รวมๆ กับด้านนอกก็เกือบสองร้อยคนอะ

-*- เยอะมากๆ


หลังจากออกมาจากโบสถ์เก่าก็ไปโบสถ์ใหม่

พอเข้าไปด้านไหนขอบอกว่าสวยมากๆ



และองค์นี่คือหลวงพ่อโสธรที่หล่อใหม่

แตคนมาไหว้น้อยกว่าองค์เก่านะ




นี่คือเพดานโบสถ์ใหม่ ยังกับวังแนะ



นี่คือพื้นอะ สวยมากมาย



พอเดินออกมาก็พบเข้ากับกลองยักษ์ 

โปรดสังเกตคนใส่เสื้อสีน้ำเงิน

หล่อมากมาย หล่อสุดตรีนงะ พยายามแอบถ่ายด้านหน้าแต่ก็ไม่สำเร็จ

สงสัยต้องไปเรียนวิชาจากเจ๊แตมป์ละ ก๊ากๆ

(ล้อเล่นนะเจ๊ น้ำรู้ว่าเจ๊รักเฮียป๊อบคนเดียว 555+)

และหลังจากเดินกันอีกสักพัก เราก็ได้เวลากลับบ้านกันเสียที

มีความสุขอะไรเช่นนี้ อิ่มอร่อยกับตลาดร้อยปี

อิ่มบุญกับหลวงพ่อโสธร

และอิ่มความหล่อกับพี่เสื้อน้ำเงิน 555+









มาต่อกันกับวันที่ 10 ส.ค. 2550

ซึ่งโรงเรียนวัดนวลนรดิศของเค้าได้จับพิธีวันแม่ขึ้น

ตอนแรกก็ดูจะทำกันกลางสนามดีๆ

แต่ฝนดันตก เขาก็เลยไล่นักเรียน ม.ต้นกลับนริเวณของตัวเอง

และ ม.ปลาย ขึ้นเรียน

(อธิบาย : โรงเรียนวัดนวลนรดิศของเค้าแบ่งเป็น 2 บริเวณ บริเวณหนึ่ง คือของฝั่ง ม.ต้น

และบริเวณสอง คือฝั่ง ม.ปลาย ซึ่งสองบริเวณห่างกันมาก ทำให้แอมสแถบมะได้เห็น

ความหล่อของพี่ ม.ปลายเลย)

และขอตัวแทนไว้แต่ละห้อง ห้องละ 5 คน และคนที่พาแม่มาให้อยู่ก่อน

แล้วเราก็ขึ้นไปทำพิธีกันบนหอประชุม

เริ่มด้วยเสียงจากเหล่าดนตรีไทย




เล่นเก่งมากๆ อะ ชอบๆ

และไม่นานนักก็เริ่มด้วยการรำถวายพระพร



นั่งดูตอนแรกก็จะหลับอะนะ

แต่พอหันไปเห็นยัยนี่...



ตื่นเลย O_O... ขอแจ้งเกิดนะ

ยัยนี่เป้นเพื่อนของเค้าเอง ชื่อว่า ลูกน้ำ

รำสวยดี แต่บ้าผู้ชายไปหน่อย



อีกภาพๆ บอกก่อนๆ

เห็นตอนรำดูน่ากลัว แต่พอใส่ชุดนักเรียนมันน่ารักนะเคอะ


และแล้วเวลาที่นักเรียนทุกคนในพิธีรอคอยก็มาถึง

นั่นก็คือตอนที่นักเรียนที่นำแม่มา พาแม่มานั่งเรียงกันอย่างเรียบร้อย



แล้วก็ก้มลงกราบ แม่เกือบทุกคนน้ำตาร่วงไม่ปรึกษาใครเลยอะ

แล้วลูกๆ ก็ยื่นพวกมาลัยให้

ก่อนจะเข้าสวมกอดดังภาพ...




T^T ประทับใจงะ แฮมสเตอร์ก็เลยทำนะ แต่รู้สึกว่าจะทำตอนวันพ่อ

เข้าใจความรู้สึกดีเลยละ ตอนนั้นพ่อแฮมสก็ร้องไห้อะ



อันนี้แผนกถ่ายรูปเจ้าค่ะ จากห้องโสต หุหุ แอบเมาท์

เด็กโสตไม่มีใครมีแฟนสักคน แอบรักเขา แต่เขาไม่รักงะ 555+

(เด็กโสตมาอ่านฆ่าตูแต่เลย -*-)

และหลังจากเสร็จพิธีบนหอประชุมฝนก็ตกปลอยๆ

เลยลงมาทำพิธีด้านล่างต่อ



และแล้วก็จบพิธี จบไดอารี่  สุดท้ายนี้... 

รักแม่นะ ^___^