What's up
HAKUOUKI : SHINSENGUMI KITAN
อ่านข้อมูลเพิ่มเติม คลิกที่นี่




ก่อนจะมาเป็นอนิเมะให้เราได้โลมเลียกัน เคยเป็นเกมจีบหนุ่มมาก่อน (หรือเรียกสวยหรูว่าโอโตเมะเกมส์)
เพลงปิดเรื่องนี้เพราะมาก เศร้าๆ ได้อารมณ์นางทาสสมัยก่อนดี คุคุ
ชื่อเพลงว่า "
kimi no kioku - mao" จ้ะ


君ノ記憶


舞い落ちる 花びら 頬を伝う雫
あの日2人で見上げてた 景色に今ただ1人

思い出すのが恐くて
瞳 心 を閉ざして
何度も消そうとしたの その度に あなた溢れた

ずっと守りたいと願った たとえ傷ついても
誰よりも近くで 見つめていた
抱きしめた ぬくもりは まだこの手の中に
忘れない
幾つの季節を重ねても あなた想っている

初めて会った瞬間(とき) 今も覚えてるの
月灯りに揺らめいてた 悲しげなその横顔

切なさを抱えたまま
瞳 心 を濡らして
大きな背中抱きしめ 呟いた 私がいるよ

そっと包み込んだ両手は あなたの為にある
何にも言わないで ただこうして
すべてを失くしたって 後悔などしない
本気で思ってた
あんなにも誰かを 2度と愛せない

ずっと離れないと誓って
髪を撫でてくれた なのになぜ? となりに あなたはいない
抱きしめた ぬくもりは まだこの手の中に
忘れない
幾つの季節を重ねても あなた想っている



kimi no kioku

maiochiru hanabira hoho wo tsutau shizuku
ano hi futari de miageteta keshiki ni ima tada hitori

omoidasu no ga kowakute
hitomi kokoro wo tozashite
nando mo kesoutoshita no sono tabi ni anata afureta

zutto mamoritai to negatta tatoe kizutsuitemo
dare yori mo chikaku de mitsumeteita
dakishimata nukumori wa mada kono te no naka ni
wasurenai
ikutsu no kisetsu wo kasanetemo anata omotteru

hajimete atta toki ima mo oboeteru no
tsukiakari ni yurameiteta kanashigena sono yokogao

setsunasa wo kakaeta mama
hitomi kokoro wo nurashite
ookina senaka dakishime tsubuyaita watashi ga iru yo

sotto tsutsumikonda ryoute wa anata no tame ni aru
nan ni mo iwanai de tada koushite
subete wo nakushitatte koukai nado shinai
honki de omotteta
anna ni mo dareka wo nido to aisenai

zutto hanarenai to chikatte
kami wo nadetekureta nanoni naze? tonari ni anata wa inai
dakishimata nukumori wa mada kono te no naka ni
wasurenai
ikutsu no kisetsu wo kasanetemo anata omotteru



ความทรงจำเรื่องของเธอ

กลีบดอกไม้ร่วงโรย
หยาดน้ำตาที่ไหลเรื่อยลงบนแก้ม
ทิวทัศน์ที่สองเราชื่นชมในวันนั้น
มาบัดนี้กลับเหลือตัวฉันเพียงคนเดียว

ฉันกลัวหากจะต้องคิดถึงเรื่องราวในอดีต
ฉันหลับตาลง ปิดผนึกหัวใจ
พยายามลบเลือนเรื่องเหล่านั้นไม่รู้กี่ครั้ง
ทว่า ณ ตอนนั้นเอง เธอก็เข้ามา

ฉันหวังเพียงอยากปกป้องเธอตลอดไป
ฉันมองดูเธอในที่ที่ใกล้ยิ่งกว่าใครๆ แม้จะต้องเจ็บปวดก็ตาม
ความอบอุ่นของอ้อมกอดนั้น ยังไม่จางหายไปจากมือ
จะไม่มีวันลืมเลือน
ไม่ว่าฤดูกาลจะผ่านพ้นจนเวียนกลับมาบรรจบอีกกี่ครั้ง
ฉันจะยังคงคิดถึงเธอ

ชั่วขณะที่พบกันเป็นครั้งแรก
ตอนนี้ก็ยังคงจำได้แม่น
เสี้ยวหนึ่งของใบหน้าที่เศร้าสร้อยนั้น
สั่นไหวอยู่ใต้แสงจันทร์

ทั้งที่ยังคงเจ็บปวด
ดวงตาและหัวใจเปียกชุ่ม
ฉันโอบกอดแผ่นหลังกว้างแล้วกระซิบว่า เธอยังมีฉันอยู่นะ

มือทั้งสองที่โอบกอดเธออย่างอ่อนโยนนี้มีไว้เพื่อเธอ
ฉันทำเพียงเท่านี้ ไร้ซึ่งคำพูดอื่นใด
แม้ทุกสิ่งจะต้องสูญสลายหายไป
ก็จะไม่คิดเสียใจภายหลัง
ฉันตั้งใจแน่วแน่แล้วว่า
คงไม่มีวันรักใครอื่นได้มากเช่นนี้อีก

เธอลูบผมฉันแล้วให้สัญญาว่า จะไม่มีวันแยกห่างกันไกล
ทั้งที่เป็นอย่างนั้น แต่เพราะเหตุใด ทำไมตรงที่ข้างๆฉันกลับไม่มีเธออยู่
ความอบอุ่นของอ้อมกอดนั้น ยังคงไม่จางหายไปจากมือ
จะไม่มีวันลืมเลือน
ไม่ว่าฤดูกาลจะผ่านพ้นจนเวียนกลับมาบรรจบอีกกี่ครั้ง
ฉันจะยังคงคิดถึงเธอ


credit :
yvesnoir




    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
8

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

2 มี.ค. 54 / 22:54   [101.108.18.17]
++ลูกปัด123++ บอกว่า :
หวัดดีจ้า^^~
พึ่งรู้ว่าปองเล่น ฮะๆ

6 ก.พ. 54 / 20:34   [58.8.184.19]
นางฟ้าY บอกว่า :
LOVE TRAIN ฉลอง100,000 คน
เหล่า Celebอย่าลืมไปฉลองที่หน้าเพจนิยายนะ
T^T โอ้ววววเอ็มจี
ไปอวยพรกันโหน่ยยยยยย
จุ๊บุคุริคุริ

12 ม.ค. 54 / 18:59   [110.49.177.172]
►Za_TaN◄ บอกว่า :

ดีจร้า^^ แวะมาทักทาย  นะ


1 พ.ย. 53 / 23:25   [124.122.218.75]
อนันตกาล บอกว่า :
 the promise
ร่างสูงโปร่งนอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง ที่ลำคอเรียวมีปลอกคอหนังพร้อมโซ่พันธนาการ
เอาไว้ ร่างของอีกฝ่ายเดินเข้ามาประตุกโซ่จนร่างโปร่งต้องขยับตัวตามแรงกระชาก  ริมฝีปากร้อนของ
อีกฝ่ายประทับลงมา จุมพิษที่ร้อนผ่าว รุนแรง และเรียกร้อง ถูกมอบมาให้ 
   “ทัศ” อั้มครางเบาๆ เมื่ออีกฝ่ายปละออกจากริมฝีปาก ริมฝีปากหนาของผู้ที่ถูกเรียกขบเบาๆ
ที่ไหล่ขาวก่อนจะฝังเขี้ยงลงไป
   “โอ๊ย” อั้มสะดุ้งและร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ทัศหัวเราะก่อนจะขบเบาะและเลียช้าๆ
ไปหัวไหล่และลากลิ้นผ่านไปตามหน้าอก แลบลิ้นเลียเบาๆที่ยอดอกที่กำลังชูชัน ด้วยความต้องการ
   อั้มส่งเสียงครางเบาๆก่อนจะร้องออกมาเมื่ออีกฝ่ายใช้ฟันขบอย่างแรงที่ยอดอก ก่อนจะใช้ลิ้น
ร้อนๆเลียช้าๆเพื่อปลอบประโลม 
   ...ให้ตายสิ คนคนนี้ทำไมชอบทรมานเขาอย่างนี้ ...
   อั้มได้แต่ต่อว่าทัศในใจ ก่อนริมฝีปากของอีกฝ่ายจะขึ้นมาจุมพิตเขาอีกครั้ง ริมฝีปากหนา
คลอเคลียไม่ห่าง ในขณะที่ฝ่ามือลูบไล้ไปทั่วไปทั่ว
   “รู้สึกไหม” เขาเงยหน้าขึ้นมาถาม เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายตัวสั่นระริกด้วยความต้องการ อั้มที่นอน
หอบหายใจแรงอยู่ภายใต้ร่างของอีกฝ่าย ตอบคำถามด้วยกำปั้นที่ทุบลงบนอกกว้าง 
   “แบบนี้แสดงว่ารู้สึกดี” บอดี้การ์ดหนุ่มตอบคำถามของตนเองก่อนจะก้มลงไปกัดที่หน้าท้อง
แบนราบ ซึ่งทำให้ร่างของอั้มดิ้นพร่านไปมา ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ถูกพลิกให้นอนหันหลัง 
ก่อนที่ร่างสูงของบอดี้การ์ดหน้าเป็นจะประทับจูบลงไป ลิ้นร้อนไล้เลียไปตามแนวไขสันหลัง ช้าๆ ก่อน
จะขบเม้มไปตามจุดที่ไวต่อความรู้สึก ซึ่งเรียกเสียงครางหวานๆจากอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี
   “ทัศ หายใจไม่ออก” อั้มร้อง เมื่อเขากระชากโซ่ที่ปลอกคอทำให้ทัศแทบจะหงายหลัง 
   “อิ๊ อย่า” ร่างสูงครางแผ่วเบาๆ เมื่อนิ้วของอีกฝ่ายเริ่มรุกรานปากทางนุ่มช้าๆ 
   “ชู่ว ไม่เอาน่า ฉันทนไม่ไหวแล้ว” เสียงแหบพร่าที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ถูกเปล่งออกมาจาก
ลำคอ  พร้อมกับที่ริมฝีปากร้อนแนบไปตามแผ่นหลังอีกครั้ง อั้มเกร็งร่างไปด้วยความทรมาน เมื่อนิ้ว
ของอีกฝ่ายเริ่มสำรวจช่องทางคับแน่น ลมหายใจเขาเริ่มติดขัดเมื่อฝ่ามือของอีกฝ่ายเริ่มสัมผัส
ความต้องการที่ร้อนรุ่มของเขา 
   ทัศเลียริมฝีปากด้วยความกระหาย เขาไม่ได้สัมผัสร่างกายของอีกฝ่ายเพราะร่างกายของ
ตนเองบาดเจ็บ และอั้มเองก็ไม่พร้อมจะมีเซ็กที่รุนแรง เพราะกระดูกซี่โครงที่หักอยู่
   “ไม่ต้องกลัวน่า รับรองไม่กระเทือนหรอก” เขากระซิบที่ใบริมหูก่อนจขบเม้มใบหูด้วยความหมั่น
เขี้ยว  เขาค่อยๆขยับนิ้วมือของตนเองเพื่อขยายช่องทางนุ่มที่กำลังตอดรัด
   “ทัศไม่เอาท่านี้ เจ็บ” อั้มร้องออกมาเมื่อความเจ็บปวดตามแนวซี่โครงกำลังจู่โจมเขาพร้อม
ความปราถนาที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว 
   ทัศขยับนิ้วออกก่อนจะประคองอีกฝ่ายนอนหงาย อั้มถอนหายใจ ดวงตาฉ่ำเยิ้มมองอีกฝ่ายด้วย
แรงปราถนา บอดี้การ์ดหนุ่มมองหน้าคนรัก ก่อนจะจุมพิตลงบนริมฝีปากที่บวมช้ำ
   ...ให้ตายสิ จะทนไม่ไหวอยู่แล้ว...
   ทัศได้แต่คำรามในใจเพราะร่างกายของคนรักยังบอบช้ำจากอาการบาดเจ็บ และตัวเขาเองก็ยัง
ขยับได้ไม่เต็มที่นัก บอดี้การ์ดหนุ่มแยกขาเรียวยาวออก ก่อนจะก้มลงไปสัมผัสปากทางนุ่มด้วยปลาย
ลิ้น ซึ่งสร้างเสียงครางหวานๆให้เขาได้ยิน  
   เขาชะงักเมื่อความเจ็บวดแล่นริ้วขึ้นมา เขาเหลือบมองไหล่ที่เจ็บแปลบซึ่งตอนนี้มีเลือดซึมออก
มาเล็กน้อย เขาเหลือบมองร่างของอีกฝ่ายที่บิดไปมาด้วยความเร่าร้อนภายใร ช่องทางนุ่มกำลัง
ตอดรัดเขาอย่างรุนแรง
   ...ช่างมัน...
   ทัศสบถในใจ ก่อนจะแยกขาเรียวยาวออก ก่อนจะหยิบสารหล่อลื่นมาชะโลมแก่นกายที่กำลัง
ร้อนผ่าว ก่อนจะค่อยกดเข้าไปช้าในช่องทางนุ่มร้อน 
   “เจ็บ ” อั้มร้องออกมาเมื่อบอดี้การ์ดหนุ่มสอดเข้าไปรวดเดียวเพราะทนต่อแรงปราถนา
ไม่ไหว  ทัศก้มลงจูบไปตามขมับที่เต็มไปด้วยเหงื่อ ดวงตาฉ่ำเยิ้มมีน้ำตาคลอเล็กน้อย
   อั้มกรีดร้องออกมาเมื่อร่างกายของอีกฝ่ายเริ่มขยับตามแรงปราถนาที่ถูกเก็บไว้ภายใน 
แขนของเขายำขึ้นเกาะเกี่ยวอีกฝ่ายเป็นหลักยึด เมื่อเขาขยับตัวอย่างรุนแรง ฝ่ามือลูบไล้ไปตามแผ่น
หลังที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ก่อนจะจิกเล็บลงไปเพื่อระบายความเสียวส่านที่ได้รับ 
   ทัศชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเร่งจังหวะขึ้นเมื่อรู้สึกปวดแปล๊บที่ต้นขาและหัวไหล่ ริมฝีปากขบกัด
ไปตามลาดไหล่ เสียงหอบครางที่หนักขึ้นเรื่อย และสะโพกตึงแน่นที่ส่ายไปมา รวมทั้งช่องทางที่ตอนนี้
กำลังตอดรัดเขาอย่างรุนแรงบ่งบอกว่าอีกฝ่ายใกล้จะถึงฝากฝั่งของความต้องการแล้ว ทัศเร่งจังหวะขึ้นอีก 
ปากก็ขบเม้มไปตามยอดอกที่ชูชัน ไม่นานนักเสียงกรี๊ดร้องก็ดังขึ้น เขาทั้งสองปลอดปล่อยสายธาร
ปห่งความสุขสมออกมา 
   สองบอดี้การ์ดนอนหอบอยู่บนเตียง ที่หัวไหล่และขาของชายหนุ่มมีเลือดซึมออกมาจากผ้าหัน
แผล แต่เขาไม่ได้สนใจ ริมฝีปากเขากดไปตามริมฝีปากที่บวมช้ำของอีกฝ่ายก่อนจะวอดลิ้นเข้าไป
   “อื้อ พอแล้ว” อั้มครางเบาๆเมื่อมือของเขาเริ่มลูบไล้อีกครั้ง 
   “ทนมาตั้งนานแค่นี้เองเหรอ” ทัศถามด้วยเสียงแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความปราถนาที่เริ่มก่อตัว
ขึ้นอีกครั้ง เขากระชากปลอกคอของอีกฝ่าย จนอั้มต้องลุกขึ้นมากึ่งนั่งกึ่งนอน ริมฝีปากทั้งคู่ประกบกัน
อีกครั้ง
   “แผลนายเหมือนจะเลือดออก อา..” เขาเหลือบไปเห็นผ้าพันแผลที่มีเลือดซึบออกมา แต่ก็อด
ส่งเสียงครางออกมาแผ่วเบาไม่ได้ เมื่อทัศขบเบาๆที่ยอดอกที่กำลังแดงช้ำ
   “ชั่งมัน แค่นี้ไม่ตายหรอก” บอดี้การ์หนุ่มพูดแล้วจับขาของอีกฝ่ายแยกออก 
   บทรักเริ่มต้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงคราญคราง ร่างสองเกาะเกี่ยวกันด้วยความปราถนา จนลืม
เลือนความเจ็บปวดของร่างกาย ที่ถูกแทนที่ด้วยความสุขสม


...............................................


   อั้มขยับตัวด้วยความลำบาก เพราะกิจกรรมเมื่อคืนทำให้ร่างกายของเขาร้าวระบม เขาลุกขึ้น
ช้าๆเมื่อปวดแปล๊บบริเวณซี่โครง เขาเหลือบมองคนที่นอนข้างกาย แผลถูกทำความสะอาดแล้ว
   ...ให้ตายสิ บาดเจ็บก็ยังไม่แคล้ว...
   เขาส่ายหัวให้กับคนตรงหน้าที่นอนหลับสะนิด ก่อนจะสะดุ้งเฮื้อ เมื่อแขนของอีกฝ่ายมาโอบรอบ
เอวของเขาเอาไว้ เมื่อหันไปมองก็เห็นดวงตาที่มองมา 
   “ตื่นนานแล้ว” อั้มถามออกไป รอยยิ้มที่ถูกส่งมามันทำให้เขาชักรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ดวงตาขี้เล่น
ที่ดูซุกซนที่สำคัญมันดูเจ้าเล่ห์ในสายตาของเขา 
   “ตื่นนานพอจะทำอะไรได้หลายๆอย่าง” ทัศยิ้มก่อนจะโยนรูปถ่ายมาให้เขา เขารับมันมาดู
   ...ให้ตายสิ...
   อั้มมองคนตรงหน้าด้วยความโมโห และสะดุ้งเมื่อแสงแฟลชสว่างวาปเขาดวงตา รูปโพลาลอย
ร่วงลงมากองกับเตียงอีกหนึ่งแผ่น 
   ทัศถ่ายภาพเขายามหลับ ที่สำคัญร่างกายของเขาเปลือยเปล่า และตามตัวมีรอยจูบและรอยฟัน
อยู่ประปราย ทัศหยิบรูปขึ้นมาฉีกทิ้งด้วยความโมโห
   “ทำบ้าอะไรเนี่ย” อั้มโวยวายออกมาด้วยความหงุดหงิดที่อีกฝ่ายถ่ายรูปเขาในสภาพที่น่าอาย
   “หึหึ นึกแล้วว่าต้องโมโห” เสียงหัวเราะของทัศยิ่งทำให้อั้มโมโห เขาทำท่าจะลุกขึ้นแต่ก็ต้องงอ
ตัวด้วยความเจ็บปวดบริเวณซี่โครง
   ทัศขยับเข้าไปประคองด้วยความเป็นห่วง แต่อีกฝ่ายมองเขาด้วยดวงตาเอาเรื่อง
   “ขอโทษน่าแค่อยากแหย่เล่น รูปมีแค่นั้นแหละ” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายโมโหจนลืมสภาพร่างกายของ
ตนทัศเอ่ยปากขอโทษ เขาแค่อยากจะแหย่อีกฝ่ายเล่นนิดหน่อยๆ อั้มยังคงมองเขาด้วยสายตาค้นหา
   “มีแค่นั้นจริงๆ” เขาย้ำอีกครั้ง อั้มเลยถอนหายใจออก แต่ก็ยังไม่มีคำพูดใดๆออกมา 
   “อย่าทำแบบนี้อีกฉันไม่ชอบ” อั้มบอกอีกฝ่าย เขาไม่ชอบที่ถูกถ่ายรูปในสภาพที่น่าอับอายแบบ
นั้น เขารู้ว่าอีกฝ่ายชอบแกล้งแต่เขารับไม่ได้กับเรื่องแบบนี้
   “ตกลง” ทัศยิ้มสบายๆ 
   “ไม่งั้นฉันจะเลิกยุ่งกับนาย” อั้มพูดข่มขู่ แต่เขาลืมไป ทันทีที่คำพูดนั้นถูกเปล่งออกไปจากริม
ฝีปาก ร่างของเขาก็ถูกกดลงกับเตียง ก่อนที่ฝ่ามือแข็งแกร่งจะแนบลงกับลำคอ
   “อย่าคิดจะไปจากฉันได้ ถ้านายจะไปจากฉันๆจะฆ่านายซะ” ทัศพูดด้วยเสียงที่เด็ดขาด
ดวงตาคมเข้มวาวโรจน์ขึ้นมา
   เขาลืมไปว่าทัศเป็นคนอย่างไรคำพูดที่เขาคิดจะใช้ข่มขู่กลับกลายเป็นสร้างโทสะให้กับอีกฝ่าย 
   “รู้แล้วน่า ฉันแค่ประชด ปล่อยได้แล้วอึดอัด” อั้มสะบัดเสียงหงุดหงิดใส่ ทัศกลับมายิ้มอีกครั้ง
   “แค่เตือน เดี๋ยวนายจะลืม นายก็รู้ว่าฉันเอาจริง” ทัศย้ำ ซึ่งอั้มก็รู้อยู่ว่าทัศเอาจริง ตลอดเวลา
ตั้งแต่เริมมีความสัมพันธ์กัน อีกฝ่ายก็ย้ำความตั้งมั่นของตนเองเป็นอย่างดี และเขาเองที่ดันบ้าไปหลง
รัก คนโรคจิตคนนี้
   “จะไปไหน” ทัศถามเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายลุกขึ้น เขามองอีกฝ่ายด้วยใบหน้านิ่งๆ
   “อาบน้ำไปเดินเล่นที่ทะเล อยู่แต่ในห้องมันอู้ เช้าๆแบบนี้น่าเดินเล่น ไม่ไปด้วยกันเหรอ” อั้มทำ
เหมือนพูดชวนทั้งที่รู้ว่ายังไงอีกฝ่ายก็ต้องตามไปอยู่ดีตลอดเวลาที่อยู่บนเกาะนี้เขาสองคนแทบไม่ได้
แยกห่างกันเลย โดยเฉพาะเวลานี้ เจ้านายของพวกเขาไม่ได้ต้องการใช้พวกเขา 
   “รู้คำตอบอยู่แล้วจะถามทำไม” ทัศยิ้มให้และตอบคำถามกลับมาด้วยใบหน้ากวนๆ 
   “ฉันมันโง่เอง” อั้มประชดแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ทิ้งไว้เพียงเสียงหัวเราะด้วยความขบขันของทัศ
ที่อีกฝ่ายงอนเขาทั้งที่เขาแค่กวนประสาทเล่นเท่านั้น 
         ....................................................
   เด็กหนุ่มถูกแม็ดบอดี้การ์ดที่พึ่งเคยเจอไม่กี่ครั้งเดินให้ดึงตามไป เขาก้าวเท้าเดินออกไป
จนออกนอกบริเวณตัวบ้านหลายคนเห็นแล้วมองตามแต่ก็ไม่มีใครเอ่ยออกมา 
   “จะพาผมไปไหน” เขตถามด้วยความไม่เข้าใจอยู่ดีๆเขาก็ถูกอีกฝ่ายดึงออกมาด้านนอก
   “อยากคุยด้วยเฉยๆ” แม็กบอก แล้วยังคงก้าวออกไป
   “คุยตรงนี้ก็ได้” เขตบอกออกไปเพราะความรู้สึกบอกเขาว่าไม่ควรไป เขตหยุดเดินและรั้งร่าง
เอาไว้ทำให้แม็กหยุดชะงัก อีกฝ่ายหันกลับมามอง พวกเขาจะเดินไปถึงบริเวณทะเลแล้ว 
   “ไม่สะดวกมั้ง” แม็กทำท่าจะเดินต่อ แต่เขตไม่ยอมเดินตาม 
   เด็กหนุ่มรู้สึกว่าคนตรงหน้าไว้ใจไม่ได้ ดวงตาที่อ่านไม่ออก มันให้ความรู้สึกเหมือนโดนคุกคาม
ในชั่วแวป ขณะเดียวกันมันก็เหมือนเฉยเมยไม่มีอะไร 
   “เดี๋ยวผมต้องไปหาเจ้านาย เจ้านายบอกให้ผมไปกินข้าวด้วย” เขตเอาเจ้านายมาอ้าง 
เพราะเขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไรจากเขา และเขารู้สึกว่าคนตรงหน้าไม่ควรเข้าใกล้
   “ยังมีเวลาอีกสักแปปหนึ่ง มาคุยกันก่อนสิ” แม้กยังคงย้ำคพเดิม 
   “ตรงนี้ก็ได้ โน่นไงม้าหิน มีที่นั่งแล้ว” เขตชี้ไปที่ม้าหินที่ริมรั้วเตี้ยซึ่งเป็นจุดที่เชื่อมต่อกับหาด
ทราย  เขาไม่อยากเสี่ยงเดินไปกับคนตรงหน้า 
   “ก็ได้ มาสิ อย่ากลัว” แม็กย้ำ 
   เขตก้าวตามไปนั่งที่ม้าหิน ด้วยความระมัดระวัง ซึ่งแม็กก็คงมองและยิ้ม ใบหน้าหล่อเหลา
ตามแบบฉบับของหนุ่มตะวันตกมองเขาอยู่ 
   “จะคุยอะไรกับผมครับ” เขตถามออกไป เมื่อเห็นอีกฝ่ายมองเขานิ่ง
   “อายุเท่าไหร่” คำถามที่ถูกถามออกมาเป็นคำถามทั่วไป
   “19 ครับ” เขตตอบออกไปเขาไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายเคยถามอายุเขาหรือจัง ดวงตาคู่นั้นมอง
ตรงมาไม่ฉายแววสิ่งใด 
   “อยากเป็นอิสระจากเจ้านายไหม” คำถามนี้ทำให้เขารู้สึกแปลกๆ มันทำให้เขารู้สึกเย็นวาปไป
ถึงไขสันหลัง คนตรงหน้าต้องการอะไรจากเขากันแน่
   “ถามทำไมครับ” เขตเลือกที่จะหยั่งเชิงว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร
   “ก็แค่อยากรู้” มือของอีกฝ่ายเอื้อมมาไล้ที่ปอยผมของเขาแผ่วเบา แต่ในความรู้สึกของเขามัน
ไม่ได้อบอุ่นแต่มันเป็นความรู้สึกที่เย็นวาป คนคนนี้อันตราย เขาบอกกับตัวเอง 
   “เฮ้ ทำอะไรกัน” เสียงของทัศที่เดินมาคู่กับศัก วันนี้ทัศไม่ได้นั่งรถเข็นแล้วเพียงแต่มีไม้ค้ำ
พยุงแขนทั้งสองข้างเดินมาคู่กับอั้ม
   “ถามอะไรนิดหน่อย” แม็กยังไหล่ 
   ทัศหันหน้าไปมองเขคที่สีหน้าไม่ค่อยดีนัก ส่วนแม็กยังดูเฉยๆ
   ...มีอะไรแปลกๆ...
   เขาได้แต่คิดในใจ เหลือบไปมองคนข้างกายที่เดินมาด้วยกัน เขาก็เห็นว่าอั้มกำลังขมวดคิ้ว
อยู่เช่นกัน อั้มมองทั้งสองคนก่อนจะหันมาสบตากับเขา 
   เขตมองหน้าสองคนแบบของความช่วยเหลือก่อนจะเดินเข้าไปอั้ม เขาไม่รู้ว่าแม็กต้องการอะไร 
แต่สำหรับเขาอั้มเชื่อใจได้มากกว่า เพราะตลอดเวลาที่เขาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ อั้มเป็นคนที่อยู่กับเขา สอนเขา
แนะนำเขาให้เรียนรู้ทุกอย่าง
   “อย่ามองหน้ากันแบบนี้ ผมปล่าวทำอะไรสักหน่อย” แม็กพูดยิ้มๆ
   “ฉันยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ” ทัศพูด คนสองคนจ้องหน้ากัน 
   “ก็แค่บอกเฉยๆ” เป็นแม้กที่ยิ้มออกมา 
   “เขตบอกจะไปหาคุณตริณญ์นี่ ไปเถอะ คุณตริณญ์รออยู่แล้วมั้ง ป่านนี้เขาจัดโต๊ะแล้ว” แม็กหัน
ไปบอกเขต เมื่อเห็นว่าคงไม่สามารถคุยกะไรกันได้อีก 
   “ผมไปก่อนนะครับ” เขตมองทั้งสองคนก่อนจะหันไปมองแม็ก 
   อั้มลูบหัวเขตเบาๆ ก่อนจะพยักหน้า ปล่อยให้เขตวิ่งกลับเข้าไปด้านใน ทิ้งให้บริเวณนั้นมี เขา 
ทัศ และ แม็ก ที่กำลังมองกันไปมา
   “ต้องการอะไร” อั้มเป็นคนถามเมื่อเบื่อกับสงครามเงียบที่ปะทะกันเพียงสายตา 
   “ก็แค่ทำตามหน้าที่” แม็กยิ้มและตอบคำถามอย่างกำกวม
   “หน้่าที่ ?” ทัศทวนคำ
   “งานของฉันไม่เกี่ยวกับพวกนาย” แม็กย้ำอีกครั้งว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องของเขา
   “หรืออยากจะเกี่ยว” แม็กพูดแล้วเดินเขามาประชิดตัวอั้ม แต่ก่อนที่จะเกิดอะไรมากขึ้นไปกว่านั้น
   แกร๊ก
   เสียงปลดเซพปืนดังขึ้นมา ปืนในมือของทัศจ่อเข้าที่ศรีษะของแม็กเช่นเดียวกับมีดในมืออั้มที่
จ่อเข้ากับช้วงบริเวณสีข้าง 
   “ใกล้เกินไปแล้ว” ทัศพูดเสียงเย็น แม็กยกมือขึ้นก่อนจะค่อยๆถอยหางออกมา
   “ก็แค่แหย่เล่นน่าทำจริงจังไปได้” แม็กบอก 
   “อย่าล้ำเส้น” ทัศบอกด้วยความหงุดหงิด เขาไม่ชอบให้คนอื่นมายุ่งกับคนของเขา 
   “เออ ไม่ทำหรอกน่าเก็บปืนลงซะ” แม้กย้ำอีกครั้ง ทัศสบถคำหยาบออกมา ก่อนจะเก็บปืนของ
ตัวเองเข้าที่เดิม
    “อย่าไปยุ่งกับของๆนายดีกว่านะแม็ก” อั้มเตือน เขาไม่รู้ว่าแม็กต้องการอะไร แต่เขาก็เตือน
อีกฝ่าย ก็รู้อยู่ว่าชอบลองของและของๆนายมันน่ายุ่งซะที่ไหนละ
   “ฉันรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ไม่ต้องห่วง” แม็กพูดออกมาด้วยความมั่นใจ สองบอดี้การ์ดถอน
หายใจออกมา อีกฝ่ายจะทำอะไรมันก็ไม่เกี่ยวกับเขา ตราบใดที่มันไม่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัย
หรือสร้างความเสียหายให้กับผู้เป็นนาย 
   “เด็กนั่นน่ารักดีนะ” แม็กยิ้ม คำพูดเหมือนจงใจให้ทั้งสองคนได้ยิน
   “อยากหาเรื่องก็ตามใจ” ทัศไม่สนใจเพราะมันไม่ใช่เรื่องที่เขาควรสน เรื่องของใคร คนนั้นก็ควร
จัดการเอง ทัศเลิกสนใจแม็กและดึงมืออั้มให้เดินตามเขาไปที่ริมหาด 
   “แม็กจะทำอะไร” อั้มยังอดสงสัยในตัวผู้ร่วมงามไม่ได้
   “ไม่รู้เหมือนกัน คอยดูห่างๆก็พอ” ทัศบอกเมื่อเห็นท่าทางกังวลของอีกฝ่าย
   “ชักเป็นห่วงเขต” อั้มพูดออกมา อะไรบางอย่างที่เขาไม่รู้เกี่ยวกับแม็ก และเขาเองก็ไม่รู้ว่าแม็ก
ต้องการอะไร และสายตาของแม็กที่กำลังบอกว่าสนุก มันทำให้เขาสงสัยว่าอีกฝ่ายวางแผนอะไรกันแน่
   “แน่ใจนะว่าแค่ห่วง” ดวงตาคมหันมามอง
   “ก็เห็นเป็นน้องนี่ เลิกคิดอะไรอกุศลสักที” เขารู้ว่าทัศกำลังคิดอะไร 
   “ก็แค่ถามดู” ทัศพูดสั้นๆ 
   เขาทั้งคู่ใช้เวลายามเช้าเดินเล่นกันไปตามชายหาด ที่มีแสงแดดอ่อนๆส่องลงมา อั้มยังคงรู้สึก
ตะหงิดใจนิดๆกับการกระทำของแม็ก แต่ไม่ได้พูดอะไรเพราะไม่อยากไปกระตุ้นต่อมโรคจิตของคน
ข้างๆ ที่ตอนนี้กำลังอารมณ์ดีกับการเดินชมบรรยากาศยามเช้า 
บ้านน 3

ปีเตอร์ลอยละล่องไปมาในห้องด้วยความตื่นเต้น ส่วนน้องจีของปีเตอร์นะเหรอ  กำลังจัดของอยู่อย่างขมักเขม้น  ปีเตอร์มองดูร่างน้อย ก้นข้าวนั่น น่ากินที่ซูดดดดดดเห็นแล้วน้ำลายไหล   น้องจีทของหล่นตอนก้มลง กางเกงขาสั้นตัวจิ๋วลอยขึ้นมาเกือบเห็นแก้มก้น  

โอะคิดอะไรดีๆออกแล้ว  ปีเตอร์แอบทำของที่น้องจีวางไว้หมิ่นๆหล่น ทำให้น้องจีต้องก้มลงเก็บ ปีเตอร์ลอยไปมองสะโพกเล็กใกล้ๆ

“ขาววู้ยยยย เห็นเเล้วเสียว ลูกพ่อแข็งอีกแล้วว” ปีเตอร์เอาน้องชายตัวเองออกมาชักช้าๆ เพราะเขาไม่มีร่างกายที่จะสัมผัสฝ่ายตรงข้ามได้ปีเตอร์เศร้าใจจริงๆ  เขาค่อยๆรูปรั้งความต้องการของตัวเอง อยากเห็นผิวขาวๆ นั่นจัง  

ปีเตอร์ใช้ความสามารถของผี  บับให้ที่แขวนผ้าล้มลงเกี่ยวเสื้อเชิตของน้องจีจนกระดุมหลุด

แต่ความจริงปีเตอร์บังให้หลุดเองแต่น้องจีคิดว่าเพราะที่แขวนล้มใส่หึหึ

โอ้วววว  แบบนี้แหละขาวใส่น่าฟัด เห็นแล้วซี๊ดดด ปีเตอร์ชักอย่างเมามันน้องจีก็ทำหน้างงว่าทำไมเสื้อหนูหลุด

โอ้วพระเจ้าไม่นานปีเตอร์ก็ถึงจุดหมายหอบแฮกๆ แต่ อยู่ก็มีควันขโมงโฉงเฉง

“โฮะๆ เราคือเทพเจ้าแห่งความหื่น” เสียงนี้ลอยเข้ามาท่ามกลางควันคุ้งเม่ือควันสงบลง  

ชายแก่อ้วนกลมก็โผล่มา 

“เจ้าเป็นผู้ที่มีความหื่นนำลิ่ว เจ้าสามารถได้รับพรวิเศษแห่งข้า”

“หมายความว่า ปีเตอร์จะได้รับพรเหรอออ”  ปีเตอร์ถามด้วยความดีใจ  มองชายชราอ้วนกลมตรงหน้า

“ถูก อย่างที่บอก ความหื่นของเจ้าเรียกข้าออกมา เราสามารถให้พรเจ้าทุกอย่างที่เกี่ยวกับความหื่น”ชายชราหัวเราดังลั้นน

“ปีเตอ์รอยากกอดน้องจี น้องจีน่ารัก”

“ได้ ข้ามีพรให้ น้องจีจะเห็นเจ้าคนเดียว เจ้าสามารถสำผัสน้องจีได้ แต่มีข้อเเม้”ชายแก่เจ้าเล่ห์บอก

“ข้อแม้อะไร”

“น้องจีจะเห็นเจ้า เจ้าต้องดื่มน้ำรักของน้องจีทุกราตรี  โฮะๆๆ พรของข้าถึงจะเป็นผล”

“โอ้เทพเจ้าแห่งความหื่น  ปีเจอรททรายซึ้งในพรของท่านมาก  แต่เดี๋ยวเกิดน้องจีไปข้างนอก

ปีเตอร์จะทำเช่นไร” ปีเตอร์ถามด้วยความรอบคอบ  

“เรามีไอเแทมมานำเสนอ ทันทีที่เจ้ารับพรของข้า เจ้าจะได้รับฟรี  กระจกหื่นทุกทิศ ทุกที่ทุกเวลา เป็นกระจกคู่ในรูปแบบกระจกตั้งโต๊ะในบ้านกับจี้ที่เป็นสร้อยคอ ดีไซด์กิ๋บเก๋ยูเรก้า  เจ้าสามารถไปได้ทุกที่ ที่มีกระจกคู่นี้  โดยไม่มีข้อยกเว้น เพียงน้องจีของเจ้าสวมมันไว้  เพียงแค่เจ้านำบัตรสะมาชิก

ชมรมหื่นเท่านั้นที่ครองโลก   เพียงนำแต้มในบัตร มีอุกกรณ์มากมาย หลักการสะสมแต้มง่ายๆ 

  แอบจับก้น เอาไป 10 พ้อย 

  จูบ   30พ้อย

   แอบดูตอนเข้าห้องน้ำ 20พ้อย

  แอบลักหลับเอาไป  500 พ้อย                                                                                                    และอื่นๆอีกมามายเจ้าสามารถดูเกณฆ์สะสมแต้มได้ในสมุดเล่มนี้”

เทพเจ้าแห่งความหื่น ส่งบัตรสมาชิกพร้อมคู่มือให้    รวมทั้งแคตตาล๊อกสินค้า

“เกิดอยากได้อะไรขึ้นมาเจ้าเพียง  กอกริ้งไปที่เบอร์   6969   สายตรงออนไลน์

ของชมรมหื่นเท่านั้นที่ครองโลกเพียงบอกหมายเลขสมากชิกที่หลังบัตร  

เราจะทำการตรวจสอบคะแนน และอีก 1ชม เจ้าจะได้รับไอแทมทันที”

“โอ้ท่านเทพเจ้ามันยอดมากก”

ปีเตอร์ครางด้วยความเหลือเชื่อ จะมีอะไรที่สุดยอดไปกว่านี้ ของในเเคตตาล๊อกล้วนแต่น่าใช้  ถูกดีไซด์มาในรูปทรงสวยหรู

“เอะเดียวเจ้ารู้ไหม น้องจีของเจ้าอายุเท่าไหร่” อยู่ๆเทพเจ้าก็ถามปีเตอร์

“ปีเตอร์ไม่่รู้” ปีเตอร์ส่ายหน้าเขาไม่รู้ว่าน้องจีอายุเท่าไหร่  

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวข้าตรวจดูเอง” ท่านเทพเจ้าเอาอุปกรณ์อะไรบางอย่างมาส่องที่น้องจี

“13  โอ้น้องจีของเจ้า13  เจ้ได้รับพ๊อยคะแนนความหื่นเพิ่ม  3000เเต้ม  เพราะเจ้าเป็นโลลิค่อนที่เลือกเป้าหมายได้ยอดเยี่ยมมากก ”

.........................................................

“น้องจีอายุ13เหรอเนี่ย” ปีเตอร์ครางออกมาด้วยความตกใจ

“ช่าย วัยกำลังน่ากินหึหึ ”ท่านเทพเจ้าแห่งความหื่น หัวเราะอย่างหื่นๆ

“ปีเตอร์  เจ้าต้องรู้อะไรอีกอย่าง”ท่านเทพเจ้าแอบมากระซิบปีเตอร์

“อะไรท่านเทพ” ปีเตอรืถามด้วยความสงสัย

“ข้อแม้ของการเป็นสมาชิกชมรมหื่นเท่านั้นที่ครองโลก” ท่านเทพเจ้าพูดอย่างเป็นการเป็นงาน

ทำให้ปีเตอร์มองด้วยความสงสัย

“เจ้าต้องถ่ายวีดีโอการร่วมรักครั้งแรกของเจ้ากับน้องจี ส่งมาให้เหล่าเทพเจ้าแห่งความหื่นดู เพื่อเพิ่มพลังแห่งความหื่นของพวกเราให้อยู่ยงคงกระพัน”

“ห๋า ถ่ายวีดีโอ”ปีเตอร์ครางด้วยความตกใจ เขาต้องถ่ายวีดีโอด้วยเหรอนี่

“ใช่ครั้งแรกครั้งเดียว ไม่งั้นพรวิเศษถือเป็นโมฆะ ข้าคงต้องริบบัตรสามชิกคืน ทุกอยากเจ้าอด ได้แต่มองน้องจีน้ำลายไหลแบบนี้ต่อปายยยย”  ท่านเทพเจ้าลอยห่างออกไปนิด

ปีเตอร์หยุดคิด ถ่ายวีดีโอเหรอ อายไหมก็อายนะแต่ให้มัวแต่มองน้องจีไม่เอาหรอกก

“ตกลงครับ”

“ฮี่ฮี่  ดีมากเจ้าปีเตอร์  นี่คือกล้องวีดีโอเพียงเจ้าตั้งวางไว้ กดปุ่มตรงนี้” ท่านเทพเจ้าส่งกล้องวีดีโอรูปร่างพิศดาร  รูปร่างของมันคืดลูลูกกลมๆคู่นึงอยู่และตัวเลนยื่นยาวออกมามองดูคล้าอวัยวะเพศชาย  

“กดปุ่มนี้”ท่านเทพเจ้าชี้ไปที่หลังกล่องที่ยื่นออกมาเป็นลูกกลมๆสองลูเทพเจ้าเลือนลูกนึดให้ขยับไปข้างหลัง

“มันก็จะเริ่มบันทึก  และพอเสร็จมันจะกลับไปโลกแห่งความหื่นเอง  เข้าใจ๋”  ปีเตอร์พยักหน้าเข้าใจ 

“ข้าไปละมีงานเยอะแยะมากมาย ที่ข้าต้องไปสะสาง สมาคมเราวุ่นวายเหลือเกิน”

“เดี่ยวท่านเทพเจ้า” ปีเตอร์รีบเรียกก่อนที่ท่าทเพจะหายไป

“อะไรรึ” ท่านเทพเจ้าถามด้วยความสงสัย

“ปีเตอร์อยากได้เจ้านี้อะ” ปีเตอร์ชี้ไปที่แคตตาล๊อกกับไอเเทมสุดกิ๋บเก๋

“วุ้ย...โทรสั่งสิมาบอกอะไรข้า”ท่านเทพเจ้าบ่น

“สั่งได้เลยเหรอ”

“ก็เออสิ  ไปละมีคนเรียกข้าแล้ว”    ปุ๋ง และควันขโมงก็ลอยมากลบ  ท่านเทพเจ้าไปแล้ว ปีเตอร์หยิบโทรศัพท์มากดเบอร์  6969  อีก1ชม.ปีเตอร์จะได้ของที่สั่งไว้ก็เย็นพอดี หึหึ  น้องจีสุดน่ารักของปีเตอร์คืนนี้เราจะได้อยู่ด้วยกัน ปีเตอร์แสนยิ๊นดี๊ ยินดี  ปีเตอร์นั่งมองก้นขาขาวเล้กนั่นเดินไปเดินมาเก็บของในห้อง น่ารักจริงๆเวลาน้องจีก้มและเห็นขาขาวๆ ปากแดงนั่นก้หน้าจูบ หน้าอกขาวกับเม็ดทับทิมเม็ดเล้กที่ปีเตอร์เห็นเมือกี้น่าลิ้มลองเป็นอย่างยิ่ง  1ชมต่อมาของก็มาส่งปีเตอร์เปิดกล่องออก โอ้พระเจ้าจอจมันน่ารักมาก หึหึ   ที่เหลือก็รอเวลาน้องจีนอน ฮี่ๆ  ปี่เตอรืไปนอนเก็บแรงไว้ใช้คืนนี้ดีก่าา  

และแล้วกลางคืนก็มาถึงปีเตอร์ลุกขึ้นมานั่งด้วยความง่วงและมึน ใครว่าเป็นผีไม่จำเป็นต้องนอน ปีเตอร์ดูเวลาพึ่งทุ่มกว่าๆไม่รู้น้องจีของปีเตอร์จะนอนกี่โมง อันดับแรกปีเตอร์ต้องอ่านรายละเอียด

ว่ากล้องวิดีโอมันใช้งานยังไงไม่เคยใช้ด้วยสิ  ปีเตอร์อ่านคู่มือคร่าวๆ  อื้ม กดปุ่มนี้แบบนี้นี่เอง  

“เมื่อไหร่น้องจีจะนอนน้า”   คิดแค่นั้นปีเตอร์ก็ลอยไปหาน้องจีในห้องนอน น้องจีนอนดูการ์ตูนอยู่เสียงหัวเราะใสๆ กับแก้มสีแดงๆนั่นน่าหอมจริงๆ รู้ตัวอีกทีปีเตอร์ก็ลอยเข้าไปหอมแก้มน้องจีแล้ว

น้องจีสะดุ้งปัดแก้มตัวเอง พร้อมมองไปรอบๆห้องเมื่อเห็นว่าไม่มีใคร 

“สงสัยแมลง ชั่งเถอะ”  เสียงหวานพูดออกมาและหันไปดูทีวีต่อ   ปีเตอร์แสนเศร้าใจ น้องจีช่างทำกับปีเตอร์ได้ หาว่าปีเตอร์เป็นแมลง กระซิก กระซิก

“วู้วๆๆ  ปีเตอร์อยู่ป่าว ออกมาหาลุงหน่อย วู้ววววววววววววววววว”  เสียงลุงชมลอยมาจากหน้าบ้านปีเตอร์ลอยละลิ้วออกไปหา 

“มีไรลุงชมเข้ามาก่อนมา”   ปีเตอร์พูดจบ  ลุงชมก็ลอยละลิ้วเข้ามาหา 

“ได้ข่าวว่าเอ็ง ได้เข้าชมรมผีหื่นนิ”  

“ลุงรู้ได้ไง”

“เอ๋า ทำไมจะรู้ลุงก็อยู่ชมรมนั้น  พอเอ็งเข้าปุ๊ป นี่ก็เด้งมา”   ลุงชมหยิบ บีบี ออกมา 

“นี่ๆ มีเมสเสจเด้งเข้ามา  ว่าปีเตอร์ได้เข้าชมรมอย่างเป็นทางการ และคืนนี้จะมีถ่ายทอดสดด้วยนี่เอ็งไม่รู้เรื่องเลยเหรออ ”

“อะจิงดิ  ไม่รู้เรื่องเลย”

“โถ่ ปีเตอร์เอ๋ย  ท่านเทพเจ้าไม่ได้บอกรายละเอียดเหรอนี่ ไม่ไหวเลย นี่ลุงได้รับเมสเสจมาให้เป็นผีพี่เลี้ยงเอ็งนะนี่ เอ็งต้องไปทำกับน้องจีเวลา  เที่ยงคืนพอดีห้ามขาดห้ามเกิน รู้บ้างไหมนี่ ”

“อ้าวไม่ใช่ตอนไหนก็ได้เหรอลุง”

“เอะนี่ บอกว่าเท่ียงคืนพอดี ก็พอดีสิเอ็งนี่ อย่ามาเถียงคนแก่” ลุงชมท่าทางจะหงุดหงิด ปีเตอร์ไม่พูดก็ได้  ลุงชมลอยละลิ้วเข้าไปในห้องนอนน้องจี ปีเตอร์ได้แต่ลอยตามเข้าไป

“น่ารักวะ ยังเด็กอยู่เลยนะเอ็ง”

“น้องจีน่าร๊าก ปีเตอร์ชอบน้องจี”

“เออ ลุงรู้และนั่นกล้องวิดีโอนี่หว่า นี่เอ็งชาทแบทและตั้งกล่องยัง” ลุงชมถามถึงกล้องวีดีโอที่

ปีเตอร์วางทิ้งไว้ 

“ต้องตั้งด้วยเหรอลุง”  พึ่งรู้นะนี่ว่าต้องชาร์ทแบทด้วย ทำไมท่านเทพเจ้าไม่เห็นบอกปีเตอร์เลยวะ

“ตั้งสิ แสดงว่าท่านเทพไม่ได้บอกอะไรเอ็งเลยใช่ไหมนี่ มาๆ นี่ต้องดึงตรงนี้มาเสียบกับปลัก”

ลุงชมแยกลูกกลมๆ ฐานของกล้องออกมีช่องลุงชมล้วงมือเข้าไปดึงปลักออกมา  พระเจ้าช่วย

มันอเมซิ่งมาก ปีเตอร์พึ่งรู้ว่าทำแบบนี้ได้นะนี่  ลุงชมช่วยปีเตอร์ติดตั้งกล้องวิดีโอเรียบร้อย

“จะให้ลุงอยุ่ด้วยไหมตอนถ่าย ฮี่ๆ”   

“ไม่ต้องปีเตอร์จะอยู่กับน้องจี สองคน” ปีเตอร์ปฏิเสธทันที  ที่เหลือก็รอเวลาปีเตอร์ลอยไปส่งลุงชมที่หน้าบ้านและกลับมาหาน้องจี 

และแล้วก็ถึงเวลาเทียงคืนน้องจีหลับสนิท ปีเตอร์ลอยเข้าไปหา น้องจีใส่กางเกงขาสั้นตัวจิ๋วกับเสื้อยืดตัวหลงโคร่ง ปีเตอร์สะบัดมือให้ผ้าห่มลอยไป  น้องจีหลับตาพริ้ม ขาเนียนขาวปรากฏสู่สายตาของปีเตอร์  ปีเตอร์ลอยเข้าไปนั่งที่ข้างเตียวลูบขาเรียวเบาๆ ก่อนจะไล้ขึ้นไปที่ต้นขาขาว น้องจีขยับเล็ก

น้องปีเตอร์ค่อยรูดกางเกงขาสั้นออกช้าๆ  จีน้อยหลับสนิทอยู่ ปีเตอร์ลูบมือผ่านเสื้อจนมากองอยู่ที่

หน้าอกน้องจี ทำให้เห็นยอดอกสีชมพูอ่อนเล็กอยู่ ปีเตอร์ก้มลงเลียเบาๆ น้องจีขยับเล็กน้อยและ

ปัดมือออกสัมผัสได้เพียงอากาศ  ปีเตอร์ดูดยอดอกเล็กๆนั่นช้าๆ น้องจีครางเบาๆ  ก่อนจะจูบไปตาม

หน้าท้องแบนราบนั่น ปีเตอร์จับขาน้องจีแยกออก ก่อนจะลิ้มรสจีน้อยที่ตอนนี้หลับสนิทอยู่ 

“อื้ออ”  น้องจีครางแผ่วเบา ความเ็นชายของน้องจีเริ่มแข็งชันขึ้นมา ปีเตอร์ดูดแรงๆ น้องจีสะดุ้ง

“ซี๊ดด”  น้องจีครางด้วยความเสียว น้องจีลืมตาตื่นขึ้นมาแล้ว น้องจีดิ้นเล็กน้อยเพราะมองไม่เห็นอะไรเห็นเพียงตัวเองที่ไม่ได้ใส่เสื้อผ้า  ปีเตอร์เร่งจังหวะอีกสะโพกกลมส่ายไปส่ายมาด้วยความเสียวซ่านไม่นานน้องจีก็ปล่อยน้ำรักออกมา ปีเตอร์ดื่มกินจนหมด

“กรี๊ดด  ผีหลอกก   มะม้า ปะป๋า  ช่วยจีด้วย”  น้องจีโวยวายลั่นห้องปีเตอร์ยกมือปิดปากน้องจีให้เงียบน้องจีน้ำตาไหลเต็มแก้ม  

“ไม่ร้องนะเด็กดี ปีเตอร์เป็นเทพพิทักษ์ประจำตัวน้องจี ปีเตอร์มานี่เพื่อปกป้องน้องจี นี่เป็นพิธีกรรมที่จะทำให้บ้านน้องจีมีแต่ความเจริญรุ่งเรือง  ถ้าไม่ทำน้องจีต้องเจ็บป่วยอย่างหนัก ปะป๋าน้องจี อาจถึงตายได้ ปีเตอร์มาเพื่อช่วยน้องจี น้องจีเข้าใจไหม”  น้องจีพยักหน้า ปีเตอร์ปล่อยมือน้องจี น้องจียังคงน้ำตาคลอ

“พี่จะมาช่วยจีเหรอ”  น้องจีเอามือเช็ดน้ำตาป้อยๆ ก่อนลุกขึ้นนั่ง ปีเตอร์น้อยตอนนี้ขยายตัวเต็มที่อยู่ในกางเกงยีนส์ 

“ใช่พี่มาช่วยจี แต่พี่ไม่มีพลังมากพอ พี่ต้องต้องอาศัยพลังจากน้องจี”  

“น้องจีต้องทำไงบ้างอะ  มะม้า ปะป๋าน้องจีจะไม่เป็นไรใช่ไหม”  น้องจีถามเสี่ยงสั่น

เห็นตาใสๆมีน้ำตาคลอ และแก้มใสแดงๆด้วยแรงอารมณ์เมื่อกี้แล้วปีเตอร์ยิ่งรู้สึกร้อน

“พี่ต้องดื่มน้ำรักของน้องจีทุกราตรี เพื่อเป็นพลังเสริมในการปกป้องปะป๋ามะม้าน้องจี  เพราะน้องจีเป็นลูกทำให้มีสายใยผูกพันธ์  ต้องรีบทำไม่งั้นปะป๋าน้องจีตายแน่ๆ ”ปีเตอร์รีบหลอกล่อน้องจี   ให้คล้อยตามเพราะปีเตอร์ไม่ไหวแล้วร้อนเหลือเกิน 

“จีต้องทำไงบ้าง”

“ไม่ต้องทำอะไร ปล่อยให้เป็นหน้าที่พี่ปีเตอร์เอง  แต่น้องจีห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร เข้าใจไหม

ไม่งั้นะป๋า มะม้าน้องจีต้องตายย”  ปีเตอร์ย้ำเสียงคำว่าตายให้หนักแน่น น้องจีพยักหน้าเข้าใจ

จนหัวแทบหลุด น่ารักจริงๆน้องจีของปีเตอร์

“นอนลงครับเด็กดี”  น้องจีนอนลงอย่างว่าง่าย พอน้องจีทำท่าจะถามอะไรปีเตอร์ก็ประกบปาดจูบทันทีสอดลิ้นร้อนเข้าไปในปากเล็กๆนั่น น้องจีทุบอกปีเตอร์เพราะหายใจไม่ออก พอถอนปากออกน้องจีก็หอบหายใจ ปีเตอร์ก้มลงไปชิมยอดอกเล็กๆนั่นไล้ลิ้นลงไปทั่วก่อนดูดเบาๆสลับกับแรง

“จีรู้สึกแปลกๆ  อาา ”  น้องจีครางปีเตอร์ไม่พูดอะไรก่อนก้มลงไปจูบรับกับจีน้องที่ตื่นขึ้นอีกครั้ง

น้องจีร้องครางไปมา ปีเตอร์ก้มลงไปเลียที่ชองทางเล็กๆน่ารักนั่นอีกครั้ง ก่อนนึกอะไรขึ้นได้ ปีเตอร์หยิบอุปกรณืออกมา  ครอบจีน้อง มันคือเครื่องดูดน้ำรัก แรงสั่นและแรงดูดของมันทำให้น้องจีคราง

ระงมลั่นห้อง ปีเตอร์หายใจแรงๆรู้สึกได้เลยว่าตัวเองหื่นเต็มที่แล้ว ปีเตอร์แยกขาจีออกกว้างก่อนจะค่อยๆแทรกตัวเข้าๆไป

“จีเจ็บปล่อยจี ฮือๆ เจ็บๆ”  น้องจีร้องเมื่อปีเตอร์เอาความเป็นชายของตัวเองไปจ่อ

“ไม่เอาแล้วเจ็บๆ”  น้องจีร้องโวยวาย ปีเตอร์เพิ่มระดับแรงดูดกับเครื่องดูดน้ำรักเข้าไปน้องจีร้องไห้สลับกับครางไปมาลั่นห้อง ปีเตอร์ค่อยๆสอดเข้าไปช้าๆ  ช่องทางหลังนุ่มนิ่มดูดความเป็นชายของปีเตอร์อย่างแรง ขาน้องจีสั่นและเกร็ง น้องจียังคงน้องไห้ ปีเตอร์ก้มลงไปเลียที่ยอดอกน้องจีอีกครั้ง

น้องจีสะบัดหัวไปมาจะผลักปีเตอร์ออก จังหวะที่น้องจีเกร็งตัวด้วยความเสี่ยวซ่านและปลดปล่อยความ

ต้องการออกมาปีเตอร์ก็ดันปลวดเข้าไปทีเดียวจนสุด

“เจ็บ  ฮืออออ ”  น้องจีร้องอีกครั้ง ปีเตอร์จูบปิดปากน้อยๆนั่น

ก่อนจะขยับตัวช้าๆเบา มือก็ขยี้ยอดอกเล้กที่เเข็งเป็นไต ไม่นานน้องจีก็ขยับสะโพกเล้กๆไปมา

ด้วยความต้องการ น้องจีตอนนี้แกมใสแดงด้วยแรงอารมณ์ ดวงตาหวานเยิ้ม ริมฝีบางเผยอออก

และบวมเป่งตามแรงจูบของปีเตอร์  ปีเตอร์ถอดเครื่องดูดน้ำรักออก  น้องจีปล่อยออกมาเยอะเหมือน

กันเดี๋ยวปีเตอร์ค่อยเอาไปแช่ตู้เย็นเก็บไว้กินในวันที่น้องจีไม่มีปล่อย ฮี่ๆ 

“อื้ออ  ”  น้องจีครางออกมาเมื่อปีเตอร์ขยับตัวเบาๆอีกครั้ง

“น้องจีรู้สึกยังไงครับ”  ปีเตอร์ขยับสะโพกแผ่วเบา  น้องจีหน้าแดง ก่อนจะเร่งจังหวะขึ้นอีกน้ำขยับเข้าออกช้าและค่อยๆแรงขึ้น น้องจีส่ายหน้าไปมา  ปีเตอร์จับมือน้องจีมาสัมผัสกับจีน้อย

“ชักแบบนี้”  ปีเตอร์จับมือน้องจีให้ขยับไปมา ไม่นานน้องจีก็ทำได้ ปีเตอร์แยกขาน้องจีออกกว้างอีกครั้งก่อนจะกระแทกตัวเข้าไปอีก 

“งี้  อะ  เบาๆ ม่ายไหว ช่วยจีด้วย โอ๊ย  จีรู้สึกแปลกๆ”  น้องจีครางไม่เป็นภาษา  

ปีเตอร์ลูบไล้ไปตามร่างน้อยๆยั่นก่อนจะฝากรอยไว้ตามหน้าอก และซอกคอ  น้องจีครางอีกครั้งก่อนจะ

ปลอดปล่อยออกมา ปีเตอร์จับจีพลิกตัวเป็นนอนคว่ำ ก่อนจะกระแทกเข้าออกอย่างรุนเเรง น้องจี

สั่นสะเทือนไปทั้งตัวและสงเสียงครางระงม  ไม่นานปีเตอร์ก็เสร็จปีเตอร์ถอนตัวออกจับน้องจีมานอนซบ

อกตัวเอง

“เจ็บไหมเด็กดี”

“รู้สึกแปลกๆ ต้องทำแบบนี้เหรอ จีเจ็บจังเลย”  น้องจีบ่นออกมา ตาใสแจ๋วยังคงมีน้ำตาคลอ  

“ครับไม่งั้นพี่ปีเตอร์จะเอาพลังที่ไหนไปคุ้มครอง ปะป๋า มะม้า น้องจี น้องจีทนได้ไหมเพื่อะป๋า มะม้า”

ปีเตอร์ถาามเพื่อน้องจีอีกครั้ง

“จีทนได้ พี่ปีเตอร์ต้องคุ้มครองมะม้า ปะป๋าน้องจีนะ” น้องจีรีบบอกทันที  

“พี่รับรอง ว่าปะป๋ามะม้าน้องจีจะปลอดภัยแต่น้องจีห้ามเล่าเรื่องพี่ปีเตอร์ให้ใครฟังและต้องห้อย

จี้รูปกระจกอันนี้ติดตัวไว้ตลอดห้ามถอดรู้ไหม”  เพราะปีเตอร์จะได้ตามน้องจีไปได้ด้วยทุกหนแห่ง ฮี่ๆ น้องจีเราจะได้ไม่ต้องแยกจากกัน  น้องจีรับจี้ไปห้อยคอ ปีเตอร์มองหน้าอกที่ตอนนี้มีรอยเเดงช้ำจากฝีมือของปีเตอร์แล้ว  แก้มใสๆ คอขาว หน้าอกเนียนๆ 

ปีเตอร์ลูบมือไปตามร่างกายของน้องจีโดยไม่รู้ตัว รู้ตัวอีกทีปีเตอร์ก็แข็งปั๋งซะแล้ว

“น้องจี พี่มีพลังไม่พอคงต้องขอเติมพลังจากน้องจีอีกครั้งแล้ว ”.

ปีเตอร์พูดและประกบแปากจูบน้องจีทันที น้องจีทำท่าจะดิ้นแต่ปีเตอร์ก็สัมผัสจุดไวต่อสัมผัสไม่นานน้อง

จีก็ได้แต่ส่งเสียงครวญครางอยู่ใต้ร่างของปีเตอร์



27 ต.ค. 53 / 10:29   [118.175.122.102]
Blossablossom บอกว่า :
ขอบคุณที่ติดตาม

แตกต่าง...แต่...เติมเต็ม นะคะ

หวังว่าจะมีความสุขในการอ่านเรื่องนี้นะคะ ^^

ช่วยติดตามต่อไปด้วยนะ


4 ต.ค. 53 / 23:08   [182.53.150.103]
Blossomhae บอกว่า :
แหะๆๆ

หวัดดีนะคะ

ขอบคุณที่ติดตาม

แตกต่าง...แต่...เติมเต็ม

อ่าาาา

เฟียสก็คือมินจุนแสนน่ารักนี่เองคะ ^^

คนอะไรไม่รู้ดูเชิดๆ น่ารัก น่าหยิก ได้อีก

ฮ่าๆๆๆ

ยังไงก็ช่วยติดตามด้วยนะคะ

25 ก.ย. 53 / 07:59   [58.9.240.223]
fishy บอกว่า :

อยู่วิทย์คอมจ้า
โทดทีตอบกลับช้ามาก 55555
ไม่ค่อยได้เข้ามาดูเรยยย

ใกล้จะปิดเทอมแล้ว ตั้งใจอ่านหนังสือสอบล่ะ^^


15 ส.ค. 53 / 13:38   [203.155.220.236]
‡•A•New•World•‡ บอกว่า :
ดีคร้าบบบ เรามาเปนเพื่อนกันนะ
ป.ล.ชอบ Hakuouki มากคร้าบบบบบ



    Writer
งานเขียนที่อยากแนะนำ

ยังไม่มีผลงานแนะนำ

งานเขียนล่าสุดของฉัน

★ MY STORE : เก็บของที่เราชอบ เข้ามาได้ ไม่หวง ★
ห้องเก็บของของเราค่ะ รูป/เพลง/โปรแกรม/โค้ด/ลิ้งค์บอร์ดต่างๆ ที่เราชอบ เข้ามาดูได้จ้ะ ไม่หวง
Upd : 28 พ.ค. 53 / 23:45
Rating
0%
View : 207
Post : 12
Fanclub : 0



    Poll
ช่วยกัน vote โพลของเราด้วยนะ

ดู Poll ที่ผ่านมา



    Voice - ป่าวประกาศสถานะ
ยังไม่มี Voice


   Friends
mememorization
เพื่อนทั้งหมด
27

Go-Inter Club
fishy
seeme~
YamaLuffyijikO
.:. เจ้าชายแห่งความมืด .:.
++ลูกปัด123++
►Za_TaN◄
who do you think
re-nostalgia



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
3 ชิ้น

ของขวัญชิ้นล่าสุดจากเพื่อนคุณ!!
#3 เค้กวันเกิด แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ทู้ยู
HBDนะครับปม
มอบให้โดย คนบ้าY


ของขวัญที่ผ่านมา
#2 เค้กวันเกิด แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ทู้ยู
"สุขสันต์วันเกิดครับผม"
มอบให้โดย เจ้าหนูสาคู
#1 เกมซ้อมรบ
"^^"
มอบให้โดย Family

ให้ของขวัญบ้าง