กลับมาแล้ว
กลับมาพร้อมกับความวุ่นวาย
(และความอยากกระหายเนต)
1ปีที่ผ่านมา(ม.6ที่ผ่านมา)
กับการงดเล่นอินเตอร์เนตเพื่อทุ่มเทให้กับบางสิ่งบางอย่าง
แต่มันก็กลายเป้นอะไรก็ไม่รู้ที่ล่องลอยไปในอากาศ
แล้วตอนนี้เวลาที่ขาดหายไปนั้น
มันสอนให้รู้ว่า
ไม่ใช่แค่ความพยายามหรอกที่จ้าคว้ามาได้
คราบใดที่คนอื่นยังเป็นเลิสกว่า5555+
งงมะ!~
คนพิมพืก็งงเหมือนกัน
ว๊ากกกกกกกกก
อยากจะซึ้งดีๆกลับกลายเป็นฮาไปซะได้
ปีนี้เพื่อนๆอยู่ปี1กันหมด
และก็ผ่านกลางเทอมมาเกือยจะหวุดหวิดตกบ้างดร๊อปบ้าง
เราก้อยู่ปี1เหมือนกัน
แต่ปีหน้าเราก็จะอยู่ทั้งปี1และปี2
555+
เพราะเรากะจะซิ่วๆๆๆๆๆ
ให้มันรู้แล้วรุ้รอดไปเรียนสองที่มันจะตายมั๊ย!~
แล้วการที่เรียนไปทำสิ่งที่ชอบไปมันจะตาย*2มั๊ย
ดีกว่าเมื่อก่อนใช่มั๊ยหล่ะ
จากที่เป็นเด็กง้องแง้งคน1
ที่วันๆปล่อยเวลาให้สูญเปล่าไปกับการดูทีวี(จนติดงอมแงม)
และก้นั่งหน้าจอโดยที่อ่านอะไรก็ไม่รุ้
สุดท้ายก็จบอยู่ที่การอ่านตำราเรียนโดยการจับยัด!!~
โดยที่ไม่ร้ว่าเฮ้ย!~กูชอบไรกันแน่
ภาษา ศิลปะ หรือว่าเทคโนโลยี
ทุกวันนี้ทำตัวเหมือนเป็ด
ที่มันรุ้ไปซะทุกเรื่อง
แต่ก็ไม่ได้ดีไปสักเรื่อง5555+
เป็นอย่างนี้มันก็ดีอย่างไม่ดีอย่างนะ
(ผู้ปกครองควรพิจารณา)
แล้วแวะมาใหม่นะ
!!~  ^_^v