สอบมิดเทอมผ่านไปแล้วอีกครั้งหนึ่ง
ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังรู้สึกเหมือนมีอะไรค้างคาอยู่ในใจ

ในชีวิตของการเรียนเคยตั้งคำถามให้กับตัวเองหลายครั้ง
เราเรียนไปเพื่ออะไร

ที่เรียนไปงกๆ จนหนังสือกองพะเนินท่วมหัวขนาดนี้ เพื่ออะไร

เรียนไปเพื่อสอบ?
สอบแล้วได้อะไร

สอบอยากแล้วได้คะแนนดีๆ ได้เกรดดีๆ
แล้วเราได้อะไรกับสิ่งเหล่านั้น

เปิดเทอมเรียนไปได้พักหนึ่ง  ช่วงเวลาที่ว่าก็จะมาถึง
อยากทำอันนั้น อยากทำอันนี้

ไม่ได้หรอกใกล้สอบแล้ว ไม่มีเวลา
ทำไมไม่มี? ต้องอ่านหนังสือสอบ

ไม่มีเวลา ต้องอ่านหนังสือ

เรื่องนี้สำคัญจริงๆรึเปล่า
สำคัญเท่าๆกับสิ่งที่สูญเสียไปรึเปล่า

ไม่มีเวลา ต้องอ่านหนังสือ

การที่เอ่ยคำๆนี้ออกไป..
ทำให้เราต้องสูญเสียโอกาสที่จะเอ่ยคำหลายๆคำไปรึเปล่า

คำพูดที่ไม่ได้พูด
สิ่งที่อยากจะบอกกับคนหลายๆคน

แต่เอาไว้ก่อน ตอนนี้ไม่มีเวลา
สิ่งที่สูญเสียไปนั้นจะมีใครตระหนักถึงมันได้บ้างไหมนะ?

ไม่มีเวลา ต้องอ่านหนังสือ
คำๆนี้ทำให้เราพลาดโอกาสดีๆอะไรไปบ้างรึเปล่า

หลายสิ่งหลายอย่างที่อยากทำ เราปล่อยมันทิ้งค้างเอาไว้ด้วยคำเหล่านี้
หลายสิ่งหลายอย่างที่คิดจะทำ เราวางมันทิ้งเอาไว้

เราได้เรียน ได้รู้ สิ่งต่างๆมากมาย

เรียน เพื่อนำไปประกอบอาชีพ หาเลี้ยงชีวิตในอนาคต

แต่จะมีสักที่คนที่จะตอบได้ว่าความหมายของชีวิตแท้จริงนั้นคืออะไร

"พวกเธอเห็นชีวิตในอีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้า  สำคัญกว่าอนาคตต่อไปทั้งชีวิตของพวกเธอรึไง?"

คำถามของอาจารย์ประโยคนี้เชื่อว่าคงกระทบลงไปในใจของคนหลายคนในที่นั้น

นั่นสินะ รู้ตัวกันซะที


ชีวิตนี้ไม่ได้มีแต่การสอบ 
แต่การทดสอบที่แท้จริงคือการมีชีวิตอยู่ต่างหาก

รู้ตัว ก่อนที่จะเสียอะไรที่สำคัญไป