-s  b-

แปลกนะ  ทั้งๆที่ปกติ  ฉันจะไม่ยอมอย่างนี้  จะไม่น่าโง่ให้ถูกหลอกขนาดนี้  อย่างน้อยมันก็ต้องสู้บ้างล่ะ

ถึงแม้บางครั้งจะกลายเป็นตัวร้ายใช้วิธีสกปรกแต่ที่ทำไปนั้น  ก็เพราะว่ารัก  จนขาดสติไม่สนใจความถูกต้อง  

แต่ความจิงฉันก็ย้ำตัวเองอยู่ตลอด  รู้ตัวอยุ่เสมอว่ากำลังทำอะไร  แต่มันก็ห้ามใจไม่ได้  ไม่อยากสูญเสีย  ไม่อยากพ่ายแพ้  จนเสียคนที่รักไป


แต่ในวันนี้ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป  เมื่อฉันได้พบคนๆหนึ่ง  ทั้งๆที่เจอครั้งแรก  ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากหนัก

เพราะความเหงา  เพราะความอ่อนไหว  เพราะความเดี่ยวดาย  และได้รับไออุ่นจากเขา  มันจึงค่อยๆหลอมละลายหัวใจไป

จนฉันตกหลุมเขาแม้ในที่สุด  เขาคิดกับฉันแค่น้องสาว  แต่ฉันคิดมากเกินกว่าคำว่าพี่ชาย  และฉันก็ไม่เคยเห็นพี่ชายคนไหนเขาใกล้ชิดกับน้องสาวขนาดนี้ด้วย  ทั้งๆที่ไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ

ถ้าคิดกันแค่พี่ชาย-น้องสาวกันจริงๆ  เขาถามกันเรื่องจูบด้วยหรือ???  เขาลูบขา  กอด  ซบไหล่ จับมือตลอดไม่ปล่อยเป็นชั่วโมง เคลี่ยหน้ากันด้วยหรือ???

ถ้าเขาคิดกับฉันแค่นั้นจริงๆ  ทำไมต้องให้ความหวัง  
!!!

เมื่อฉันจะลืมเขาได้  เขาก็กลับมาหาอีก  อย่างนี้  จะให้ตัดใจได้อย่างไร

ยามเขามีทุกข์  ฉันก็ร่วมทุกข์ไปกับเขาด้วย  แต่เมื่อยามเขามีสุข  ฉันก็มีความสุขด้วยเหมือนกัน  แต่มันปนกับความเศร้า  

เพราะความสุขนั้น  มันไม่ได้มาจากเขาและฉัน  แต่มันมาจากเขาและผู้หญิงอีกคนหนึ่ง

ในสายตาเขา  เคยมี่ฉันบ้างไหม  ฉันเคยอยุ่ในสายตาเขาบ้างหรือเปล่า

หรือเห็นฉันเป็นเพียงตัวสำรองเมื่อยามเหงา  เมื่อยามไม่มีใครแล้ว

ฉันคุยกับรุ่นพี่ที่สนิกกันมากคนหนึ่ง  พี่เค้าก็ถาม  "จะให้พี่ช่วยหรือเปล่า  พี่ชอบผู้ชายโรแมนติกอย่างนี้นี่แหละ  กอด  จูบ  แต่ไม่มีเซ็กส์"

แต่ฉันปฏิเสธ  เพราะฉันรู้ว่าพี่คนนี้เขาไม่จริงใจให้กับผู้ชายอื่นหรอก  ยกเว้นแฟนตัวจริงของเขาที่คบมาถึง  8  ปี  

ฉันยังอิจฉาเลย  ทั้งๆกิ๊กพี่คนนี้น่าตาโอ้โห  หล่อแมนแฮนซัมมาก  แล้วก็ฮอตสุดๆ  แต่พี่เค้าก็แค่เล่นๆ(เล่นของพี่เขาปีกว่าก็ยังไม่เลิก)

เจ้าเหล่ขนาดไหน  พี่เขาก็ทำให้จริงจังกับพี่เขาได้คนเดียว  แรกๆก็คิด  โม้หรือเปล่า  แต่เราก็เห็นรุ่นพี่เราที่เป็นกิ๊กกับพี่เค้าอ่ะ

คนนี้ดังมากเรื่องคบผู้หญิงแล้วก็สับเปลี่ยนๆ  แต่พอมาเจอพี่เราคนนี้  เขาไม่จริงจังกับใครเลยนะ  ไม่เดินกับใครด้วย  ขนาดอยู่ห่างกันมาก

พูดถึงความห่าง  เรากับพี่ผู้ชายคนนั้นก็ห่างเหินกันพอสมควรเลย  จะได้เจอกันทียากเย็นแสนเข็ด

ทั้งๆที่เขาทำฉันเจ็บมาก็เยอะ  แต่ฉันก็ไม่ต้องการให้เขาเจ็บ  เวลาอยุ่ต่อหน้าผู้หญิงนี้   ทำเหมือนไม่ได้รู้จักกัน  เพราะเหตุการณ์นั้น  มันถึงทำให้ฉันมีแฟนได้

แค่คบประชดเฉยๆน่ะ  กะจะคบให้นานๆซะหน่อย แต่ดันได้แค่สองเดือนก็เลิกกันซะแล้ว  แต่มันก็มาขอคืนดีนะ  แต่เราไม่คืนอ่ะ  

อุตส่าลงทุนไป  พี่เขาก็ไม่รุ้ด้วยซ้ำว่าเรามีแฟนอ่ะ  ถึงแม้มันอาจจะไม่กระทบกระเทือนจิตใจพี่คนนั้น

แต่ก็คงเหมือนเหยื่อหลุดมือไป  อย่างน้อยก็นิดส์ๆล่ะนะที่ใจเขว่

ฉันไม่อยากบอกว่ารักพี่เขา  เพราะตัวฉันเองก็ยังไม่เข้าใจความรู้สึกนี้ดี  กลัวบอกไปแล้วจะเสียคำว่าพี่ชายไป

กลัว...ว่าจะไม่ได้คุยกันอีก

กลัว...ที่จะเสียเขาไป และ

กลัว...ว่าฉันจะไม่ได้รักเขาจริงๆ

เพราะว่าปกติแล้ว  คนที่ฉันบอกว่าชอบหรือรักไป  มักจะไม่สมหวังหรือเป็นฝ่ายฉันเองที่แปรผันความรู้สึกนั้นออกไป

ครั้งนี้  จะเป็นครั้งแรกที่ฉันจะเก็บความรู้สึกนี้ไว้กับตัว  จะไม่เอ่ยมันออกมาให้เขาได้ยิน

ฉันเดาว่า  เขาคงรุ้แล้วล่ะ  แล้วรู้คำตอบนี้มาตั้งนานแล้วด้วย  ฉันไม่เคยคิดว่าความห่างไกลจะเป็นอุปสรรค  แต่ตอนนี้มันกำลังเกิดขึ้นกับตัวฉันเองอย่างหนัก

มีหลายคนถามว่า  "ฉันจะทนได้หรือ?"  ตอนนั้นฉันตอบเพียงว่า

ฉันยอม  เพราะในใจฉัน  ฉันยอมจริงๆ  จะไม่มีการสู้รบตบมืออะไรทั้งสิ้น  จะยอมเป็นเพียงของเล่น  ยอมเป็นคนไร้ตัวตน

ยอมเป็นคนโง่  ขอเพียงแค่เราได้พูดคุยกัน  ฉันไม่ได้หวังจะไปยืนเคียงข้างกายเขา
+ +
แค่ได้พูดคุย  ฟังเสียงนั่น  ก็มีความสุขมากแล้ว  ถึงแม่ต้องเจ็บก็ตาม  ฉันยอม...