|
View : 250 Post : 4
1 มีนาคม 2549
ชื่อตอน : หนึ่งวันของคนธรรมดา
เกริ่นเรื่อง : 1 มีนาคม
1 มีนาคม
วันเกิดปีนี้ตื่นเช้าเหมือนทุกครั้งแต่ครั้งนี้เด้งจากเตียงง่ายขึ้น สงสัยร่างกายมันรู้ตัวแล้วว่าควรถีบตนเองออกมาตอนไหน เก่งมากร่างกายเรา
ตื่นมาใส่บาตรทำบุญกรวดน้ำให้เจ้ากรรมนายเวร ผีเร่ร่อน และฮิเดะจัง ถ้าตานั่นยังไม่ยอมไปผุดไปเกิดนะไม่รู้เหมือนกันว่าคนละประเทศ บุญจะส่งไปถึงรึเปล่า ใช้บริการอีเอมเอสทางอากาศได้ไหม...คงจะได้มั้ง ไม่งั้นจะมีการทำบุญให้คนที่อื่นได้ยังไง แค่ข้ามประเทศเอง
ปีก่อนๆเคยคิดไว้ว่าทำไมไม่มีระบบทำบุญออนไลน์ผ่านคอมกันบ้าง จะได้ไม่ต้องเดินทางไปไหน เปิดคอมใส่บาตรกรวดน้ำไปเลย แล้วมีวิธีตรวจเช็กยอดบาปบุญที่คุณทำไว้ในชาตินี้ เช่นยอดถึงเป้าจะได้ตั๋วไปทัวร์นรกฟรีเจ็ดวัน สำหรับคนทำบาปมาเยอะอาจแถมแพ็กเก็จลองใช้ชีวิตนรกตามขุมดู ท่าจะไม่เลว ให้พยายมมาเป็นฟรีเซ็นเตอร์แข่งเฉินหลง ป๋าเบิรด์ เชิญชวนทำบาปเยอะๆ จะได้มาเจอกันในนรก
...ปีนี้ก็ยังคิดอยู่เหมือนกัน เพิ่มเติมคือสามารถเช็กยอดผ่านทางโทรศัพท์ดูภาพทัวร์นรกผ่านมือถือทุกรุ่นได้ คิดนาทีละหนึ่งสตางค์ ลองส่งจดหมายไปยังกระทรวงคมนาคมดูดีกว่า
เพื่อนรักที่คบหามาสิบกว่าปีโทรมาอวยพรพร้อมเสียงง่วงเพิ่งตื่นนอน มาต่อว่าที่เมื่อคืนทะลึ่งปิดเครื่อง มันตั้งใจจะโทรมาอวยพรตอนเที่ยงคืน ก่อนบอกว่าไม่มีตังค์ มือถือโดนล้วง ปีนี้ของขวัญงดไปก่อน...ไม่เป็นไร ตั้งใจว่าวันของมันจะหนีไปต่างจังหวัดสามวันทิ้งเครื่องไว้กรุงเทพแทน
เวลาไปไหว้พระที่ไหนคนเดียวจะไม่ค่อยจุดธูป ยกมืออธิษฐานจิตสวดนะโมไหว้ เพราะเป็นคนไม่ชอบควันธูปอย่างแรงเลยทำให้ไม่ค่อยชอบไปศาลต่างๆที่จะเจออาม่าอาอึ้มทั้งหลายถือกันว่อนอย่างกับธงเทศกาลกินเจ หลบพลาดโดนจี้ให้แสบเล่นอีก เข้าไปแต่ละทีเหมือนฝึกปรือวิทยายุทธ์วัดเส้าหลินกลายๆ
ควันธูปทำให้แสบตาแสบจมูกยิ่งใส่คอนแทกเลนส์ด้วย ไม่เหลืออะไรให้มองเห็นได้อีกเลย เผินๆคิดไปว่าอยู่บนยอดดอยภูกระดึงตอนหมอกลงจัด แต่คราวนี้ทำไมมีแต่เสียงอาอึ้มล้งเล้งหว่า
คิดว่าการที่คนจีนมีการจุดธูปเพราะคงเป็นวิธีการสร้างความกตัญญูชนิดหนึ่ง เพื่อบรรพบุรุษมาเห็นคงซาบซึ้งที่หลานๆก้มหน้าตาแดงๆเช็ดจมูดฟึดๆกันยกใหญ่...ช่างกตัญญูจริงๆ
ครั้งหน้าจะแก้เผ็ดด้วยการเอาพัดลมโรงถ่ายหนังมาตั้งแบบที่อันใหญ่ๆ คราวนี้อากงอาม่าทั้งหลายต้องทำสถิติกินเร็วให้ทันธูปแหงๆ เรียกว่าก้นแตะเก้าอี้ปุ้บเด้งกลับสวรรค์ปั้บ ไม่อย่างงั้นจะได้เห็นหลายสวมแว่นกันน้ำพร้อมแทงค์ออกซิเจนมาจุดธูปไหว้ ไหว้เสร็จโดดลงคลองข้างบ้านไปได้เลย
คืนนี้จะถูกอากงอาม่ามาทับอกทักทายเซย์ฮัลโหลหลานในฝันไหมเนี่ย...เล่นกับของมีอายุเสียด้วย
วันนี้เมื่อยี่สิบห้าปีก่อน เป็นวันเกิดของคนธรรมดาตัวเล็กๆคนหนึ่ง กับโลกธรรมดาใบเล็กๆหนึ่งใบ
มันอาจเป็นวันของคนไม่ธรรมดากับโลกใบใหญ่ๆในอีกหลายๆที่หลายๆแห่ง
แต่.....สำหรับคนธรรมดาตัวเล็กๆคนนี้ ก็ พอใจกับโลกธรรมดาใบเล็กๆของตน
โลกที่เล็กๆแต่มีเพื่อนรักที่ไม่ธรรมดา ครอบครัวที่เหมือนธรรมดาแต่ก็มีหลายสิ่งแตกต่างจากธรรมดา มิตรสหายคนรอบข้างที่ต่างทำให้โลกธรรมดาใบเล็กๆเป็นโลกที่น่าอยู่กว่าโลกไม่ธรรมดาใบใหญ่ๆหลายสิบเท่า
......ขอบคุณ...ทุกสิ่งที่ทำให้คนธรรมดาคนนี้ได้มีความสุขบนโลกธรรมดาของตน
หากจะขอได้....คราวหน้าแม่ช่วยอั้นเก็บหนูไปคลอดตอนปลายปีได้ไหม...ต้นปีมีแต่ขาดทุนยังไงไม่รู้สิ แก่เร็วกว่าคนอื่นทุกปี
....รักนะ...เด็กฉลาด
....รักนะ...เด็กฉลาด
|