ในวันนี้
.
.
.
ต้องบอกกับตัวเองว่า
พอแล้วแหละ


ความจริงก็รู้อยู้แล้วว่าคงต้องมีสักวันที่จะเจอกับเรื่องแบบนี้
และนี่แหละ... ความเสียใจ
การที่เรารักพิมเราก็รู้อยู่แล้วว่าไม่มีทางได้รับรักตอบ   ยิ่งรักมาก   ก็ต้องเจ็บมาก  มันก็ถูกแล้ว

จะทำไงได้ล่ะก็รักไปแล้วหนิ  
แล้วยิ่งวันนี้
เราเพิ่งมารู้ว่าเค้าเกลียดพวกเลสเราถึงกับช็อกไปชั่วขณะ   ได้แต่นั่งก้มหน้าแล้วทบทวนสิ่งที่ผ่านมาว่าในเวลาที่ไปดูหนังด้วยกันตอนนั้นพิมอยากไปจริงๆหรือเปล่าว
ตอนที่เดินกับเรา   พิมรู้สึกเบื่อบ้างมั้ย   อยากจะออกไปห่างๆบ้างมั้ย
เราไม่เคยคิดเลย   ไม่เลย
เค้าเกลียดเลส
เกลียดเลยเหรอ
.
.
ต้องใช้คำว่าเกลียดเลยเหรอ
งั้นจากนี้
ก้
พอแล้วแหละ