รู้บ้างไหมว่าฉันต้องใช้ความพยายามเท่าไหร่
เพื่อที่จะฝืนยังคงยืนและยังคงเดินไหว
พูดคุยและทักทาย ยังคงยิ้มเหมือนเดิม หัวเราะและยังร่าเริงได้
ต้องพูดด้วยเสียงที่ฟังว่า เหมือนฉันยังเป็นคนเดิม
ไม่ได้ดูเหงา ดูเศร้า ไม่ได้รู้สึกเท่าไหร่
ยังคงทำตัวแบบเดิม เหมือนคนเก่า ให้มันยังดูเหมือนว่า ฉันไม่ได้เป็น[u]อะไร
แม้ความจริง
* รอยยิ้มนั้นมันคือ เหงา เสียงหัวเราะที่จริงมันคือเศร้า
แต่ยังไม่พร้อมให้ใครได้รู้ว่า ในใจฉันนั้นมันปวดร้าว
และร้องไห้ทุกทีที่กลับมาคิดถึงเรื่องของเรา
ตั้งแต่เสียเธอไป ความจริงแล้วฉันเสียใจ..รู้รึเปล่า
และทุกๆครั้งที่ใครเขาพูดให้ฉันได้ยินเรื่องเธอ
ที่ฉันไม่สนไม่รับรู้ ที่จริงรู้สึกเสมอ
แต่ยังคงทำตัวเหมือนไม่เป็นอะไร
ไม่ให้ใครได้รู้ว่า ใน
*
รู้บ้างไหมว่าต้องใช้ความพยายามเท่าไหร่ เพื่อที่จะฝืนให้ยังยืนและยังเดินไหว
รอยยิ้มนั้นมันคือเหงา เสียงหัวเราะที่จริงมันคือเศร้า
ฉันนั้นมันปวดร้าว และร้องไห้ทุกทีที่กลับมาคิดถึงเรื่องของเรา
ตั้งแต่เสียเธอไป ความจริงแล้ว (ฉันเสียใจ) *
=====================================================
.......
เค้าบอกแล้วนี่หน่า
ความมั่นคงในชีวิตของเค้าไม่มี
^^
พี่คงไม่เข้าใจสิ่งที่เค้าบอกไป
ฮ่าๆๆ
ไม่เป็นไร
อย่ารู้เลย
ไม่เรียกร้องอะไร
ไม่เรียกร้องจากใคร
ฉันรู้ว่าที่เราผ่านมาเจอกันเป็นเรื่องโกหก
ฉันไม่น่ารักใครเลยจริง ๆ
^^
ทั้งที่รัก
ทั้งที่รอ
แต่เค้าก็หายไป
เห้อออ
ฉันยิ้มแล้วนะ
ฉันยิ้มให้คำโกหก
ฉันยิ้มให้การจากลา
ลากก่อน...