 มกราคม 2552  |
| อา. |
จ. |
อ. |
พ. |
พฤ. |
ศ. |
ส. |
| | | | 1 | 2 | 3 | | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
|
| บันทึก Diary ห้าวันล่าสุด |
2 ธ.ค. 51 [16/0]
วันมันส์ๆ
วันนี้ไปโรงเรียน เจอเรื่องมันส์ๆตั้งเยอะแน่ะ |
9 พ.ค. 51 [59/0]
ความลำบากของคนแต่งฟิค
ความลำบากของคนแต่งฟิคอันดับแรกทีข้าพเจ้าพบคือ... |
28 ก.พ. 51 [36/0]
ปิดเทอม
ปิดเทอมแล้วๆ |
|
|
 |
|
View : 16 Post : 0
2 ธันวาคม 2551
ชื่อตอน : วันมันส์ๆ
เกริ่นเรื่อง : วันนี้ไปโรงเรียน เจอเรื่องมันส์ๆตั้งเยอะแน่ะ
วันนี้ไปโรงเรียนเกือบไม่ทัน ออกจากบ้านตอนเจ็ดโมงสองนาที โอ้พระเจ้าจอร์จ ซอยแหลกลาญครับพี่น้อง
มาถึงตอนเพลงโรงเรียนจะเปิดพอดี เฉียดฉิวจริงๆเล้ย
ขึ้นไปเก็บกระเป๋าที่ห้อง เพื่อนที่แสนดีก็เดินกระดึบๆมาหาทันทีแล้วบอกกับเราว่า...
\"ไอ้แพรววววว รีบๆเลย เลขของโดโด้(ชื่อเล่นของครู)ส่งเช้านี้เฟร้ย!!! >O<\"
เรามองหน้ามันนิ่งๆ รู้สึกซึ่งในบุญคุณของมันม้าก...มาก
ซะงั้นอ้า ปั่นก็ไม่ทันด้วย ซวยบรมซวยแล้วไงงานนี้ อ้าวตายโหง เพลงโรงเรียนดันเปิดขึ้นมาอีก เรามองหน้าเพื่อนรักที่กำลังนั่งลอกการบ้านอยู่ต้อยๆด้วยใบหน้าแหยๆ
\"ช่างหัวมันแล้วโว้ยยย ไม่ส่งสักงานไม่ตายหรอกว้า ไปๆ ไปเข้าแถว\"พูดจบปุ๊ป เจ้าเพื่อนรักก็หันควับเพราะมันลอกเสร็จพอดี
แต่พี่น้องครับ...มันจดบนโต๊ะมันครับ...
\"เออไปๆ เดี๋ยวค่อยลอกใส่กระดาษแล้วไปส่ง\"เออ...เลวได้ใจ
พอเข้าแถวเป็นคณะกีฬาสีเสร็จปุ๊ปแล้วก็นั่งลง ครูพิธีกรสุดที่รักก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงอันไพเราะว่า...
คณะ........ ลุกขึ้นไปที่สแตนต์ครับ...
แล้วจะให้ตรูนั่งทำไมคร้าบบบบบ
เราก็ลุกเดินต๊อกแต๊กๆไปบนสแตนต์ ที่ไหนได้ เขาจะให้ซ้อมพิธีวันพ่อ ก็ร้องไปเหอะ คาบแรกหมดไป จนกระทั่งคาบสาม...
Today we have dictation right?
เสียงไพเราะน่าฟังของครูฝรั่งนามแอ่นแอ๊น(ฉายานะครับ)ดังขึ้นแยงหูทะลุจมูกของข้าพเจ้า...
โอ้! พี่ท่านจะให้เด็กตายคาการสอบศัพท์หรือจะให้ไปเรียนต่อเมืองนอกหรืออะไรมิทราบครับ มีสอบได้ทุกอาทิตย์ โอ้ ข้าพเจ้ายังไม่ได้อ่านเลย และขณะที่ก้มหน้าก้มตาอ่านอยู่นั้น...
\"ทำอะไร\"เราถามออกไปเมื่อเห็นเพื่อนบังเกิดเกล้านั่งขีดๆเขียนๆอะไรบางอย่างอยู่บนโต๊ะคู่ชีพ
\"ลอกเป็นโพย อย่าบอกใครนะ\"ชั่วได้อีกหนอเพื่อนเรา
เวลาผ่านไปจนถึงคาบหก
@$#&^@*!^#$@Y$&#$%# อะซาบารากึ๋ยๆจุ๊กกรู๋ๆ(-___-?)
พูดมาลูก...ยังไงข้าพเจ้าก็ฟังไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว...
ชีวิตนี้ช่างมีความสุข
ข้าพเจ้าคิดแบบนั้นได้จนกระทั่งมีกระดาษแผ่นหนึ่งลอยลงมาอยู่ตรงหน้า
สามเหลี่ยมปิทากอรัส...
ข้าพเจ้าหันไปมองเพื่อนข้างๆก่อนครูคนนั้นจะพูดออกมาว่า...
Doing in your notebook นะ!!!
โอ้ พี่ท่านช่างกล้าพูด โจทย์มันมีกี่ข้อเนี่ย เอิ๊ก กะด้วยสายตาไม่ต่ำกว่าสิบ...
มาทำเองเหอะครู...
หลังจากนั้นข้าพเจ้าก็นั่งปั่นงานดนตรีต่อ กุญแจประจำหลัก อย่างละหนึ่งหน้า แนวนอนสิบแนวตั้งแปด...
มาทำเองเห้อออ...
และเมื่อข้าพเจ้าทำเสร็จ สมุดเขียนโน๊ตของใครบางคนก็ถูกโยนมาตรงหน้าข้าพเจ้าพร้อมกับเสียงของเพื่อนบังเกิดเกล้าจะดังขึ้นสั่ง
\"ทำให้หน่อย\"เรามองหน้ามันน้อยๆ
\"แล้วแกอ่ะ\"มันยิ้มกริ่มแล้วชูสมุดขึ้น...
\"เค้าจะทำคณิต\"อ้าวเวร ไม่สงสารเพื่อนแกเลยเหรออออ TT^TT
เราไม่เถียงอะไร ก็รับงานมาทำ พอทำเสร็จปู๊ปปป
แผละ
\"ทำให้ด้วย\"ไอ้มายด์ เพื่อนบังเกิดเกล้าอีกคนวางสมุดลงมาให้แล้วหันไปทำงานต่อ อ้าว เฮร้ย อะไรกันนี่ ช่างมัน อย่างน้อยมันก็เหลือน้อยกว่าไอ้พิม...
พอทำเสร็จก็ส่งให้มัน มันยิ้มแล้วดูผลงาน
\"ทำไมกุญแจโดมันตัวบักควายอย่างเงี้ย\"น้านนน ทำให้แล้วยังเรื่องมาก ดูดู๊ดู ดูมันพูด พอทำเสร็จ ก็กริ่งพอดี เอาล่ะ วิชาสุดท้าย ดนตรี...
มาถึงครูพงพ๊ง(ฉายา)ก็ตรวจกุญแจประจำหลักก่อนเลย เย้ๆ ทำเสร็จแล้ว แต่ทว่า...
\"ใครยังไม่สอบปรบมือ โดนตีสิบที\"
มันก็ไม่รอด...TT^TT
เพี๊ยะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ(สิบรอบถ้วน)
ชา...ช้า...ชา...เจ็บ...เจ้บ...เจ็บ...
นี่มันเวรกรรมอะไรของช้านนนน
เสร็จปุ๊ปพี่ท่านก็กลับมาสอนเรื่องเสียงต่อ และ...
\"อาจารย์ครับ แล้วเสียงตดเกิดจากอะไรครับ\"
ใครมันถามฟร้า!!!??
และแล้ว พี่ท่านก็บ้าจี้ตอบ...
\"มันจะมีแก้มอยู่สองแก้มนะ บลาๆๆๆๆ\"เราสรุปได้คำเดียว...คือ...
พี่ท่านช่างกล้า...
หลังจากจบวิชานี้ไปแล้ว...
\"คณิตของโดโด้ส่งวันนี้...\"
เท่านั้นแหละ!!!รีบทำกับยกห้อง บางคนไม่รู้เรื่องก็ซวยไป คนที่รู้ก็รีบปั่นกันใหญ่ และแล้ว...
\"แพรว ยืมโว้ย พวกผู้ชายขอลอก\"พูดจบ พิมก็เอาสมุดของโดโด้ของข้าพเจ้าไปทันทีซึ่งข้าพเจ้าก็เดินตามมันไปหน้าห้อง
สักพักหนึ่ง...
\"ไอ้ปอนด์ ช้าแบบนี้มาให้เค้าลอกให้เลยมะ เค้าจะเสร็จกันอยู่แล้ว\"ไอ้ปอนด์หันมาหาและยิ้มเผล่
\"เอาดิ เดี๋ยวให้สิบบาท\"เท่านั้นแหละ Meรีบจับปากกาของมันขึ้นมาลอกทันที พักหนึ่ง...
\"เฮ้ย เปลี่ยนใจ ให้หนึ่งบาทพอ\"พูดจบมันก็วางเหรียญบาทไว้ข้างๆเรา อ้าวไอ้นี่หนิ ไม่รู้จักเราเสียแล้ว
\"โอ้โห อะไรวะ อยู่ๆมาลดค่าจ้างแบบนี้ได้ไง\"มันยิ้มกรุ่มกริ่มแล้ววางเหรียญอีกเหรียญลงข้างๆ มันคือ...
เหรียญยี่สิบห้าสตางค์..
แกอาร์ตมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
\"โอ้โห แบบนี้ไม่ต้องเลย ทำให้ฟรีๆก็ได้ว้า\"พูดจบมันก็เก็บเหรียญสองเหรียญนั่นไปแล้วเดินไปรวมกลุ่มกับพวกผู้ชายที่เหลือ ปล่อยเราไว้คนเดียว...
ไอ้เลวเอ๊ยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!
หลังจากเก็บกระเป๋าเสร็จ ก็เหลือบเห็นสมุดบางอย่างอยู่บนโต๊ะ...มันคือ...
สมุดโดโด้ของไอ้เจมส์...
\"เฮ้ย ไอ้พิมหายไปไหน\"
\"ขึ้นไปแล้ว\"
อ้าวกรรม
ข้าพเจ้าต้องขึ้นไปส่งให้มันอีกเหรอเนี่ยยยยย
Me รีบโกยแนบวิ่งตามมันไปทันที เกือบไม่ได้ส่งแล้วไง เฮ้อ...เจมส์เอ๊ย...
|
|
