เมื่อคำว่า หวั่นไหว เดินเข้ามา มันมักตามมาด้วยความสับสน
เมื่อวันหนึ่งฉันรู้สึกว่า ชอบคนหนึ่งคนขึ้นมา
ฉันเฝ้าถามตัวเอง ว่ามันจะผิดไหม..
ที่ฉันจะชอบนายคนนั้นจริงๆ ที่สำคัญ เขาเป็นรุ่นน้อง
(รุ่นน้องที่ออกจะเหมือนรุ่นพี่ ทั้งความคิดและหน้าตา ล้อเล่นนน)

แต่มันก้อแปลกนะ ที่มันไม่ได้ดูเหมือนแอบชอบ
เพราะเขาดูเหมือนมีตัวตน สำหรับความคิด
เวลาที่เดินมานั่งใต้ต้นไม้ตนหนึ่งต้นนี้
มันทำให้ฉันยิ้มออกมาทุกครั้ง เพราะมันเป็นที่แรกที่ฉันแอบหวั่นไหวนิดๆ
วันที่ฉันจะกลับบ้าน ฉันมาเอากระเป๋าที่วางทิ้งไว้ใต้ต้นหูกวางนี้
ฉันจำ ทริกเกร็ด ที่ห้อยกระเป๋าได้ และนั่นมันเป็นกระเป๋าฉัน
แต่..กลับถูกนายคนหนึ่ง กอดไว้แน่น นั่งดูเพื่อนๆเล่นบาส
ฉันขอกระเป๋าแล้วเขาก้อส่งให้แล้วยิ้มแบบ..ขอโทดที..แหะๆ ประมาณเนี๊ยะ

แล้วดูเหมือนนี่จะเป็นที่ๆรู้กันว่า ถ้ามาที่นี่ก้อจะเจอ
วันหนึ่งโรงเรียนเลิกบ่าย 2 กลับได้กลับบ้าน 5โมงเย็น
เพราะช่วยเขียนคำนำนายนี่ แต่ดูจะไม่ถึงไหน เพราะใช้เวลา 80เปอร์ในการคุยและหัวเราะ
เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกใกล้เขามาก และก้อเดินออกมากลับบ้านพร้อมกัน

ที่ว่าหวั่นไหว มันเรื่อมเปลี่ยนมาเป็นความรู้สึกที่ชัดเจนขึ้น
แต่กลับรู้ว่า เขาโดนรถชน...

ฉันรีบไปที่โรงพยาบาลกับเพื่อนในวันต่อมาที่รู้
วินาทีแรกฉันเข้าไปนั่งตรงหน้าเขาที่โซฟา ฉันรู้เพียงว่าเป็นห่วง
เขามองฉันตรงหน้า แล้วก้อเล่าเหตุการณ์
ตอนนี้ฉันสบายใจ ที่เห็นเขาไม่เป็นอะไรมากแล้ว มีขาที่ใส่เผือก และไหปลาร้าแตก
ที่คางก้อมีรอยเย็บ แต่ก้อล่องใจที่เห็นเขาปลอดภัย
เขาเอนตัวขึ้นนั่ง แล้วให้ฉันนั่งข้างๆ เขาคว้าหมอนตั้งบนตักฉันแล้วนอนพิงลงมา
ฉันรู้สึกเหมือนอะไรซักอย่างมันเต้นแรงๆ และฉันก้อเริ่มรู้ว่า เขานอนลงบนตักจริงๆ
ฉันอยู่ที่นั่นนานเท่าที่นานได้ เพื่อนเขามาเยี่ยม แม่เขามา เขาก้อยังนอนเป็นเด็กๆอย่างนั้น
จนเหลือแค่เพื่อนเขาอีกคน แล้วฉันคิดว่าอะไรๆ มันหยัดหมุนขึ้นมา
มืออุ่นๆ 2 มือของเขากุมมือฉันไว้ พร้อมกับในหน้าที่ซุกหมอน
พยายามแล้วที่ดึงออก แต่กลับถูกกุมไว้แน่น..กว่าเดิม

และดูเหมือนทุกอย่างก้อหมุนต่ออย่างช้าๆ มันอุ่น มันคือความหมาย
ฉันมองเขาที่ปิดตาหลับอย่างเด็กๆ เขาน่ารัก ฉันอยากจะบอกเขาว่า
หากเขาไม่อยากให้ฉันไปไหน ฉันก้ออยู่ตรงนี้ไม่ได้ไปไหน
มันอบอุ่นกับภาพของเทอตรงนี้ มือที่ไม่ยอมปล่อยเลย แม่ตาจะปิดอยู่
มันทำให้เทอดูน่ารัก เหมือนเด็กที่ไม่อยากห่างแม่ไปไหน

เมื่อวันที่เขามาโรงเรียน เขาก้อประกาศต่อใครว่า ฉันคือแฟนเขา
ฮ่าๆๆ เขาโมเมไปเอง รึเปล่า แต่ให้โมเม ก้อมะเปนรัยหรอกเนอะ

ทุกครั้งที่หลับตาลง ความรู้สึกดีๆก้อเกิดขึ้นเสมอ มันอุ่น มันรู้สึกอบอุ่นเสมอ
แล้วมันจะได้เปล่า..ที่จะรักคนๆนี้