ตราบใด พระอาทิตย์ยังขึ้นยังขึ้นทางทิศตะวันออก

คนๆ นี้ขอสัญญา ว่าจะรักเทพเจ้าทั้ง 5 ตลอดไป

ขอสัญญาว่าจะเป็นแคสสิโอเปีย

กระทั่งลมหายใจสุดท้าย...

สิ่งที่ทำให้ชั้นรักในตัวดงบังชินกิ

ตั้งแต่มีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้มา ชั้นสามารถพูดได้อย่างเต็มปากเลยว่า
ในโลกนี้ไม่มีสิ่งไหนมีค่าสำหรับชั้นเลยแม้แต่น้อย
 ชั้นเชื่อเสมอมาว่าแต่ละคนก็มีความเห็นแก่ตัวด้วยกันทั้งสิ้น
ไม่เว้นแม้แต่คนที่เรารัก เค้าก็ล้วนมีความเห็นแก่ตัวด้วยกันทั้งนั้น
รวมถึงตัวชั้นเองชั้นยอมรับว่าชั้นรักตัวเองที่สุด และชั้นก็เป็นอีกคนที่เห็นแก่ตัว 
ถึงแม้ในโลกแห่งความจริงคนอื่นมองว่าชั้นเป็นคนดีก็เถอะ
แต่ใครจะรู้ว่าความจริงชั้นเป็นคนที่เห็นแก่ตัว ชั้นอยากได้ อยากเป็น 
และอยากทำสิ่งต่างๆที่เป็นประโยชน์ต่อชั้นเอง
แต่พอชั้นได้รู้ ได้รัก ได้เห็น ได้เป็นส่วนหนึ่งของแคสสิโอเปีย ได้รักบุคคลที่เป็นเทพเจ้า
“ทงบังชินกิ”

    

จะมีใครสักกี่คนที่รักการร้องเพลงจนกระทั้งต้องหนีออกจากบ้าน
จะมีใครสักกี่คนที่ไม่ท้อแท้แม้ตัวเองจะต้องอดอยาก
จะมีใครสักกี่คนที่สู้ต่อไปแม้ต้องขายเลือดของตัวเอง
จะมีใครสักกี่คนที่หิวแทบขาดใจจนต้องคุ้ยขนมในถังขยะมากิน
จะมีใครสักที่คนที่อดอยากจนต้องกินนํ้ามาม่าที่เหลือเพื่อจะได้มีแรงในการฝึกฝน
จะมีใครสักกี่คนที่ทิ้งอนาตคของตนเองเพื่อไคว้คว้าอาชีพที่เป็นมายา
จะมีใครสักกี่คนที่ต้องเดินกลับบ้านถึงสามชั่วโมง โดยไม่ได้พัก
จะมีใครสักกี่คนที่มีชีวิตแบบนี้แล้วยังสู้ต่อไป
จะมีมั้ยนอกจากผู้ชายที่ชื่อ คิม แจจุง.



จะมีใครสักกี่คนที่สละสัญชาติอเมริกาเพื่อมาเป็นนักร้อง
จะมีใครสักกี่คนที่ครอบครัวแตกแยกทำให้ตัวเองต้องต่อสู้กับสิ่งต่างๆเพียงลำพัง แต่ก็ยังดิ้นรนสู้ต่อไป
จะมีใครสักกี่คนที่มีชีวิตมาแต่ไม่ได้รับความอบอุ่นจากครอบครัว
จะมีใครสักกี่คนที่ถึงแม้จะรักน้องขนาดไหน...แต่กลับต้องจากคนที่รักมาเพื่อความฝัน
จะมีใครสักกี่คนที่ทำแบบนั้นเพื่อหาเงินให้น้องได้อยู่อย่างสุขสบาย
จะมีใครสักกี่คนที่เสียสละแบบนี้
จะมีใครมั้ยนอกจากผู้ชายที่ชื่อ ปาร์ค ยูชอน



จะมีใครสักกี่คนที่ฝึกฝนตัวเองตั้งแต่ตอนประถมชั้นที่หนึ่ง
จะมีใครสักกี่คนที่แม้แต่ตอนนอนก็ยังคงตรากตรำฝึกฝนต่อไป
จะมีใครสักกี่คนที่ต้องเดินทางไปมาระหว่างบ้านกับบริษัทเป็นเวลาไม่ตํ่ากว่าสามชั่วโ
มงต่อวัน เพื่อฝึกฝน
จะมีใครสักกี่คนที่ต้องทนนอนหนาวอยูที่สถานนี่รถไฟ เพราะมีไม่ที่จะนอน
จะมีใครสักกี่คนที่สละเวลาตอนนอนมานั่งอัพเรื่องต่างๆใน iple ทั้งที่ตอนนั้นเรี่ยวแรงต่างๆก็แทบจะไม่เหลือ
จะมีใครสักกี่คนที่แม้ตัวเองจะเจ็บปวดแต่ก็ไม่แสดงอาการให้แคสเห็น เพื่อให้แคสสบายใจ
จะมีใครสักกี่คนที่คอยดูแลคนอื่นแม้แต่ตอนที่ตัวเองไม่สบาย
จะมีใครสักกี่คนที่เป็นแบบนี้
จะมีใครมั้ยนอกจากผู้ชายที่ชื่อ จอง ยุนโฮ



จะมีใครสักกี่คนที่ต้องอดทนรอเวลาที่เสียงแตกถึงหกปี
จะมีใครสักกี่คนที่ต้องทนรอถึงขนาดนั้นเพื่อจะได้ร้องเพลง
จะมีใครสักกี่คนที่คนอื่นเห็นว่ามีความสุขแต่ที่จริงในใจกลับมีปัญหามากมาย
จะมีใครสักกี่คนที่ต้องทนทุกช์เพราะพิษไข้ แต่กลับดิ้นรนทุกวิถีทางเพื่อขึ้นแสดงให้แคสได้เห็นว่าตัวเองไม่เป็นไร
จะมีใครสักกี่คนที่มีรอยยิ้มที่สดใสแม้ตอนนั้นตัวเองจะไม่มีแรงแม้แต่จะหายใจ
จะมีใครสักกี่คนที่คอยสร้างเสียงหัวเราะและรอยยิ้มให้คนอื่น ทั้งที่ตัวเองก็ต้องการ
จะมีใครสักกี่คนที่แม้ตอนนั้นจะเจ็บจนอยากร้องไห้ แต่ก็ต้องซ่อนนํ้าตาไว้
จะมีใครสักกี่คนที่อดทนถึงขนาดนี้
จะมีใครมั้ยนอกจากผู้ชายที่ชื่อ คิม จุนซู



จะมีใครสักกี่คนที่ต้องขึ้นร้องเพลงสิบสี่เพลงแล้วมานั่งอ่านหนังสือสอบต่อ
จะมีใครสักกี่คนที่หลังจากขึ้นคอนเสิรต์แทนที่จะพักผ่อนแต่กลับต้องเอาเวลามาทำรายงาน
จะมีใครสักกี่คนที่เหนื่อยสายตัวแทบขาดแต่กลับต้องกระ**กระสนไปโรงเรียน
จะมีใครสักกี่คนแทนที่จะกินข้าวแต่กลับต้องมานั่งอ่านหนังสือ
จะมีใครสักกี่คนที่ไม่มีเวลาแม้แต่จะหายใจแต่กลับต้องมานั่งอัพเรื่องราวใน iple
จะมีใครสักกี่คนที่ถูกคนรอบข้างปฎิบัติในทางลบ แต่กลับยังอดทนและมีรอยยิ้มเสมอ
จะมีใครสักกี่คนที่ในงานแถลงข่าวต้องทนนั่งยองๆเพราะไม่มีเก้าอี้ แต่ก็ยังคงไม่ปริปากบ่นสักคำ
จะมีใครสักกี่คนที่ถูกคนอื่นเห็นว่าเป็นส่วนเกิน แต่ก็ยังคงยิ้มได้เสมอ
จะมีใครสักกี่คนที่ใสซื่อบริสุทธิ์แบบนั้น
จะมีใครมั้ยนอกจากผู้ชายที่ชื่อ ชิม ชางมิน



จะมีศิลปินวงไหนที่ต้องซ่อนนํ้าตาไว้ภายใต้รอยยิ้มอันสดใส
จะมีศิลปินวงไหนที่เหนื่อยแทบขาดใจแต่กลับต้องมานั่งอัพเรื่องราวใน iple เพื่อให้แคสได้มีรอยยิ้ม
จะมีศิลปินวงไหนที่ถึงแม้จะเหนื่อยแต่ก็ต้องสละเวลากินข้าวและผักผ่อน มาตอบข้อความUFO ของแคสทุกคน
จะมีศิลปินวงไหนที่ถึงแม้ต้องจากบ้านของตัวเอง....แต่ก็ยังมีรอยยิ้มให้แคสได้เสมอ
จะมีศิลปินวงไหนที่แม้ต้องจากประเทศของตัวเอง แต่ก็ยังคงใส่ใจกับแคสตลอดเวลา
และจะมีศินปินวงไหนที่รักและดูแลแคสสิโอเปียถึงขนาดนี้
จะมีอีกมั้ยนอกจาก “ทงบังชินกิ”


.จะมีใครที่ไหนคอยดูแลเทพเจ้า
จะมีใครที่ไหนคอยเป็นกำลังใจให้เทพเจ้า
จะมีใครที่ไหนที่คอยเป็นห่วงเทพเจ้า
จะมีใครที่ไหนที่คอยปกป้องเทพเจ้า
จะมีใครที่ไหนรับฟังความทุกข์ของเทพเจ้า
จะมีใครที่ไหนคอยเช็ดนํ้าตาของเทพเจ้า
จะมีใครที่ไหนที่รักและเป็นที่รักของเทพเจ้า
ถ้าไม่ใช่ “แคสสิโอเปีย”



จนถึงวันนี้ชั้นสามารถพูดได้เลยว่า“ทงบังชินกิ”คือสิ่งที่สำคัญสำหรับชั้น
และ”แคสสิโอเปีย” ก็เป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับชั้นเช่นกัน
ขอบคุณ”แคสสิโอเปีย” ทุกคนที่ทำให้ชั้นมีความสุขขนาดนี้
ตั้งแต่ชั้นได้เป็นแคสชั้นรู้สึกถึงพลังแห่งความรักอันยิ่งใหญ่
เป็นพลังที่ชั้นคิดว่าแคสเท่านั้นที่มี
ขอบคุณที่ทำให้ชั้นได้รู้จักพลังนั้น
และขอบคุณที่ทำให้ชั้นได้รักเทพเจ้า “ทงบังชินกิ”



ทงบังชินกิคือ.เทพเจ้า
ชั้นไม่รู้ว่าวันไหนที่ชั้นจะต้องจากเทพเจ้าของชั้นไป
เพียงแต่วันนี้ชั้นมีความในใจอยากจะบอกพวกคุณมากมาย


ถ้าเพื่อพวกคุณแล้วไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ชั้นก็อยากจะให้พวกคุณเป็นคนที่มีความสุขที่สุด
แม้ว่าชั้นจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในความรู้สึกนั้น
แต่ชั้นก็มีความสุข 

ความสุขที่เห็นรอยยิ้ม
ความสุขที่เห็นพวกคุณสดใส
ความสุขที่เห็น
ความสุขที่ได้ยิน
และความสุขที่ได้รัก


และนั้นคือสิ่งที่ทำให้ชั้นรักคุณ “ทงบังชินกิ”






  





Hug - Dong Bang Shin Gi



Love 70 body{CURSOR: url(http://littlebatspace.com/Cursor/st.cur); } a{CURSOR: url( http://littlebear.atspace.com/Cursor/st.cur); } Song70 Love Song70che ery

c yche ery c y che ery che ery che ery che ery che ery