เสียงเปียโนบรรเลงในยามบ่าย

นอกบ้านลมเย็นโชยอ่อนๆ

"ฉันไม่รู้ว่าเธอมาตอนไหน

ฉันไม่รู้ว่าเธองอกงามเมื่อไร

และฉันก็ไม่เคยรู้ว่าเธอจะจากฉันไปวันไหน"

ความรักอาจมาพร้อมคำถามสั้นๆ

แต่มีคำตอบมากมายจนไม่อาจบอกได้หมด

ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาไม่อาจกำหนดฤดูกาลให้รักกำเนิด

เพราะรักเกิดได้ทุกฤดู

ฉันนับเริ่มต้นอีกครั้ง

จากฤดูร้อน

จนผ่านฤดูฝน

และฤดูหนาว

"รัก"  คำเดิมได้เปลี่ยนค่าและความหมายไปมากมาย

ดอกไม้และโครงสร้างของดอกก็สับเปลี่ยนที่อยู่

อยู่ในที่ที่ไม่เคยได้เห็น

เปลี่ยนสู่ความไม่เคยเป็น

ไร้ตัวตนและทิศทาง

เหมือนลอยคว้างอยู่กลางนภา

เหมือนหลงทางอยู่ระหว่างฤดู

ฤดูกาลนั้นน่ารักต่างกัน

เพราะความรู้สึกจากข้างในหัวใจ

เลือกรับมาต่างกัน  

"ในวันที่แสนอบอ้าวนั้น

หากคนรักคือสายลมเย็น

เธอจะหลงรักฤดูร้อน

ในวันคืนเหน็บหนาว

หากคนรักคือความอบอุ่น

เธอจะหลงไหลในอ้อมกอด

หากคนรักคือสายฝน

เธอจะหลงไหลเมื่อได้นั่งมอง" 

  วูบสายลมผ่านอีกครั้ง

เปียโนบรรเลงเพลงสุดท้าย

เพลงแผ่นเดิมถูกเปิดซ้ำ

บ่ายวันนี้ยังดำเนินไปด้วยบทเพลง 

- -  m.tokiya  *-  -*
H P+ ++ +H P