ประสบการณ์จากการไปนอนโรงพยาบาลเพราะเป็นไข้หวัดใหญ่
เกริ่นเรื่อง: เจาะน้ำเกลือ วัดไข้ วัดความดัน
4 ก.ค. 53 , View: 436 , Post : 2
|
|
สวัสดีจ้าทุกๆคน ไรเตอร์กลับมาแล้ว ToT หลังจากที่ไปนอนโรงพยาบาลมา กลับมานี่มีเรื่องเล่ามากมายเสียจนไม่หวาดไม่ไหว ดังนั้นเล่าแค่พอสมควรดีกว่าเนอะ อิอิ
ไรเตอร์เป็นไข้หวัดใหญ่กับหลอดลมหดตัวอ่ะจ้าทุกคน แต่ไม่ต้องกลัว อาการดีขึ้นแล้ว ไม่ติดๆๆ หุหุหุ แต่จริงๆแล้วไรเตอร์ไม่รู้ตัวหรอกว่าเป็นไข้หวัดใหญ่ ทีแรกนึกว่าเป็นแค่ไข้หวัดธรรมดาๆ แต่มันมีสาเหตุ
ก็วันอาทิตย์ที่ผ่านมาอ่ะนะคะ ไรเตอร์ก็นั่งเล่นมันอยู่บ้านนี่แหละ พอดีว่าพี่ชายเป็นไข้หวัดใหญ่เสียก่อน เลยต้องไปนอนโรงพยาบาล แล้วไรเตอร์ก็อยู่บ้านกับน้องชายสองคน พ่อกับแม่ก็ไปเฝ้าพี่ชายที่โรงพยาบาล แต่ไรเตอร์นี่สิ เกิดร้อนขึ้นมา เลยไปสระผลทั้งๆที่ตนเองนั้นมีอาการเป็นไข้หวัด จามอยู่นิดๆ พอดีว่าคนมันไม่เจียม T^T เลยไปสระผมโยปริยาย ออกมาก็เกิดอาการสั่นๆนิดๆ ก็ไม่ได้คิดอะไร แม่กลับมาก็รับไรเตอร์กับน้องชายไปเยี่ยมพี่ชายที่โรงพยาบาลธนบุรี ไรเตอร์ก็ไม่ได้ติดใจอะไรอีก ก็ไปอยู่ใกล้ๆพี่ ผ้าคาดปากก็ปิดบ้างไม่ปิดบ้าง เสร็จแล้วตอนดึกก็กลับบ้าน พอกลับมาบ้านเท่านั้น เริ่มตัวร้อนๆ รุมๆ แม่เลยให้ทานยาแล้วรีบขึ้นไปนอนทันทีเลย
พอตื่นขึ้นมาก็ไปเรียนตามปกตินั่นแหละค่ะ แต่ก็เรียนแบบไม่ค่อยรู้เรื่องทั้งวันเลย เพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่สบายขนาดหนัก ทั้งเวียนหัว ทั้งอ่อนเพลีย ทั้งง่วงนอน และที่สำคัญ มีอาการจาม มีอาการไอ ทานข้าวไม่ลงด้วย ไออีกต่างหาก โอ้ว อาการหนักเช่นนี้ แต่ไรเตอร์ก็ยังไม่คิดว่ามัน... ติดพี่ชายมาแล้ว พอแม่มารับก็ไปเยี่ยมพี่ชายต่อ ก็ไปอยู่ด้วยกันอีก พี่ชายก็แพร่เชื้อหวัดมาสู่ไรเตอร์เต็มๆ พอช่วงดึก ไรเตอร์กลับบ้านพร้อมกับแม่ เพราะน้องชายอยู่บ้าน ไรเตอร์ก็จามเอาๆ แม่เลยบอกให้พรุ่งนี้หยุดอยู่บ้านวันนึง ซึ่งไรเตอร์ก็ตกลง
พอตื่นขึ้นมา ไรเตอร์ก็มาทานเค้กไปก้อนนึง คือทานไปนิดเดียว เพราะมันทานไม่ลงจริงๆ และรู้สึกอยากจะอ้วกด้วย พอไรเตอร์ทานยาแก้อักเสบไปแล้ว ไรเตอร์ก็กลับมานอนทันที ตื่นขึ้นมาในอีกชั่วโมงผ่านไป ก็ไปอ้วกทันทีทันใด เพราะรู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว ไรเตอร์ออกมาจากห้องน้ำแทบจะคลานออกมาเลยทีเดียว มันทั้งมึน ทั้งโลกนี่กลายเป็นม้าหมุนไปแล้ว เหงื่อก็แตกพล่านเลย ไรเตอร์ก็เลยโทรบอกแม่ซึ่งกำลังจะพาพี่ออกมาจากโรงพยาบาลวันนี้พอดี แม่เลยขับรถกลับมารับไรเตอร์ไปหาหมอ พอตรวจเท่านั้น เลยรู้ว่าติดพี่ชายมา เป็นไข้หวัดใหญ่เหมือนกัน ไรเตอร์ฟังแล้วแทบช็อก เมื่อรู้ตัวว่าต้องนอนโรงพยาบาล
เพราะไข้หวัดใหญ่แท้ๆ ไรเตอร์จึงต้องนอนโรงพยาบาลถึงสองวัน แต่อะไรก็ไม่ยุ่งยากเท่ากับโรงพยาบาลธนบุรีห้องเต็ม จึงต้องย้ายไรเตอร์ไปนอนที่โรงพยาบาลพญาไทยสามแทน เฮ้อ การเดินทางไปนี่มันช่างแสนมึนแบบสุดๆ ก่อนเข้าไปนอนไรเตอร์ต้องโดนเจาะน้ำเกลือ กว่าจะได้เจาะนี่ซุปเปอร์นานเลย ไม่รู้ว่าไอ้เส้นเลือดที่เราเห็นๆกันอยู่ทุกๆวันที่บรเวณข้อมือเรา พอจะมาเจาะน้ำเกลือมนกลับหายไปไม่มีสักเส้น หุหุหุ เป็นงั้นไป พยาบาลก็ต้องมาตีมือเราให้เส้นเลือดมันโผล่ออกมาก่อนจะทิ่มเข็มน้ำเกลือลงไป จ๊าก เจ็บน้า ฮือ TToTT แต่ไรเตอร์ก็ต้องอดทน คนเก่งเสียอย่างไม่ร้องเลยสักแอ๊ะเดียว มีแต่เจ็บปวดภายในใจ T^T
เสร็จแล้วพยาบาลก็จะลากรถเข็นที่เรานั่งไปยังห้องพักของเรา ไรเตอร์รู้ดีเลยว่า เข้าไปแล้วออกมาอีกทีอีกสองวัน เฮ้อ แต่ก็ต้องทำใจ พอไรเตอร์เข้าไปนอนแล้ว ก็ทานอะไรไม่ค่อยลงเท่าไหร่ ข้าวโรงพยาบาลมีแต่ข้าวต้ม คือมันเลือกได้ แต่คนโง่ๆไม่เคยนอนตอนโตๆอย่างไรเตอร์มันไม่รู้ T^T เลยทนกินอาการที่เราไม่ชอบไป เพิ่งจะมารู้มื้อเกือบสุดท้ายก่อนกลับ มันน่าไหมล่ะ T^T
การนอนโรงพยาบาลไม่ใช่ว่าจะสบายอะไรเลยนะ ใครที่เคยคิดว่านอนโรงพยาบาลจะได้นอนเต็มอิ่ม สะบัดความคิดนั้นออกไปได้เลย เพราะไรเตอร์ก็เคยคิดเช่นนั้น แต่ความจริงแล้วไม่ได้นอนทั้งวันทั้งคืนเลยต่างหากล่ะ เดี๋ยวก็พยาบาลเข้ามาวัดไข้ เดี๋ยวก็เข้ามาตรวจวัดความดัน เดี๋ยวก็เข้ามาวัดอ๊อกซิเจนในเลือด เดี๋ยวก็ยกถาดอาหารเข้ามา เดี๋ยวก็มาเก็บถาดอาหารทั้งๆที่เราเองก็ยังทานไม่เสร็จ เดี๋ยวก็เข้ามาเช็ดถูห้อง เดี๋ยวก็เข้ามาเก็บขยะ เดี๋ยวก็เข้ามาเปลี่ยนน้ำเปลี่ยนอาหาร โอยยยยย ไม่ได้นอนกันพอดีทั้งคืนเลย จะมีแต่ช่วงเดียวเช่น พยาบาลจะเข้ามาตอน อืม สมมุติเอาช่วงดึก พอเข้ามาตอนสี่ทุ่มแล้ว เราต้องรีบนอนเลยทันที เพราะตอนตีหนึ่งจะเข้ามาวัดนู่นนี่เราอีกรอบ พอตีหนึ่งเสร็จ ก็อีกทีเลยตอนหกโมงเช้า แล้วก็เจ็ดโมงเช้าเช็ดตัว แล้วก็ตอนแปดโมงเช้าอาหารเช้า พอประมาณเก้าโมงจะเข้ามาเก็บถาดอาหาร เฮ้อ
สายน้ำเกลือมันมีประโยชน์ของมันอยู่อย่างเดียวนี่แหละ คือช่วยให้เราอิ่ม หรือพูดง่ายๆคือ ไม่กินอาหารก็ยังอยู่ได้ แต่ก็ต้องกินนะ แค่มันจะไม่เป็นอะไรมาก เพราะมีน้ำเกลือช่วยเท่านั้น แต่ผลเสียของมันน่ะ หนักหนาสาหัสมาก เวลาจะไปเข้าห้องน้ำทีนึง ก็ต้องลากสายน้ำเกลือเข็นมันเข้าห้องน้ำด้วย ต้องระวังไม่ให้สายมันพันกัน ต้องระวังไมให้สะดุดล้ม มิฉะนั้นถ้าเราลื่นตกลงไป ก็จะดึงไอ้สายน้ำเกลือที่มันเจาะมือเราอยู่ออกไปด้วย ถึงตอนนั้นเมื่อไหร่ต้องเจาะใหม่สถานเดียวเท่านั้น หึหึ
พอตอนเราจะนอน ก็ไม่ได้สบายเลย ต้องห้ามนอนแล้วทับมือข้างนั้น ห้ามโดนมัน ห้ามบีบมือแรงๆ ห้ามเกร็ง ห้ามงอมือ ห้ามหงายไปด้านหลังแบบบิดขี้เกียจ เฮ้อ ไม่รู้ว่าจะห้ามอะไรกันนักกันหนาน้า
ทั้งวันทั้งคืน และตลอดเวลาที่เรายังมีไอ้สายน้ำเกลือนี่อยู่ เราจะต้องรู้สึกทั้งรำคาญ ทั้งเจ็บปวด ห้องไปกดนวดมันอยู่บ่อยๆ เพราะมันรู้สึกปวดมากจริงๆ ไม่ทำอะไรเลยก็ไม่ได้ด้วย เฮ้อ ทำไมนอนโรงพยาบาลมันถึงได้ลำบากแบบนี้ล่ะเนี่ย
สิ่งนึงที่ไข้หวัดใหญ่ เวลาคนนอนโรงพยาบาลต้องพบเจอ นั่นก็คือความเหงา หลายคนนั่นแหละค่ะจะต้องได้เจอมาแน่ๆ เพราะหมอสั่งห้ามไม่ให้เด็กและคนแก่หรือคนชราเข้าเยี่ยมเด็ดขาด เพราะมีความเสี่ยงที่จะติดได้ง่ายมากๆ แล้วครอบครัวข้าพเจ้านี่มันก็มีแต่คนชรากับเด็กทั้งน้าน แล้วแบบนี้ไรเตอร์ก็เหงาอ่ะสิค้า ฮือ T^T เสียน้ำตาเพราะความเหงานี่ไปหลายหยดแล้ว พ่อต้องไปทำงาน กลับมาเฝ้าไรเตอร์อีกที นู่นเลยเที่ยงคืน ท่านแม่นี่ก็ต้องมีภาระไปรับน้องที่โรงเรียน ต้องกลับไปทำงานบ้านต่อ ช่วงบ่ายตั้งแต่บ่ายสองจนถึงตอนประมาณทุ่มกว่าๆ ไรเตอร์อยู่ในห้องคนเดียวเลยค่ะ เป็นไงคะ มันนานน้า ไม่มานอนเองไม่เข้าใจหรอกค่ะว่ามันสุดๆขนาดไหน พยาบาลช่วงนั้นจะไม่ค่อยเข้ามา ยิ่งเงียบเข้าไปใหญ่เลย ไม่มีคนคุยด้วย ไม่มีคนมาชวนให้หายเหงาเลยแม้แต่น้อย ทีวีไรเตอร์ก็ไม่ชอบดูเลยไม่เปิด วันนั้นไรเตอร์รู้สึกซึมๆเลยไม่คิดอยากเปิดเพลงฟังเลยสักนิด หุหุหุ พอกลับมาฟังใหญ่เลย เป็นงั้นไป
รักษาสุขภาพด้วยนะคะทุกๆคน ไรเตอร์เป็นห่วง ใครอ่านแล้วไม่อยากพบเจอแบบไรเตอร์บ้าง ก็ต้องรักษาสุขภาพของตัวเองให้ดีนะคะ ขอบคุณมากค่า ^o^
แฟนคลับ [0]
 Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้
 แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
| C o m m e n t |
| 1 |
|
 |
1 little monkey บอกว่า :
ดีคร้าบ 55+ หากล่องโพสไม่เจอ อิอิ
เป็นไงบ้างครับสบายดีนะครับผม ^ ^
16 พ.ย. 53 / 16:33
|
|
 |
2 Princess_of_Devil ( NJ ) บอกว่า :
ขอฝากนิยายของเราให้ช่วยอ่าน+วิจานด้วยนะค่ะ
ชื่อเรื่อง My B____ Friend สะกดหัวใจ เติมรักที่หายไป มอบให้นายเพื่อนสนิทค่ะ
http://writer.dek-d.com/j_minako/writer/view.php?id=485480
ขอบคุณค่า><
14 มี.ค. 54 / 16:41
|
|
| 1 |
|
C O M M E N T B o X
|
|
|
อยากบอกว่า :
|
|
|
ตอนก่อนหน้า
