ขอบคุณคุณป้าพิสมรครับ ที่เข้าใจผม
ผมจะพยายามครับ ผมจะอ่านเพชรพระอุมาอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง และจะนำเอาต้นแบบของท่านพนมเทียน พยายามนำมาใส่ไว้ในตัวทุกคนให้สมจริงยิ่งขึ้นไปอีก ผมอยากจะเขียน เขียนดาริกาต่อไป เพราะผมรักในตัวทุกๆคน ในเพชรพระอุมา รักชีวิตป่า รักในนิสัยและเอกลักษณ์ของตัวละครทุกคน และที่สำคัญ ผมรักท่านพนมเทียน
คุณป้าครับ ผมอยากจะบอกคุณป้าว่า ตอนแรกที่ผมได้มาอ่านของคุณป้าคอมเม้นต์แรก ผมใจไม่ดีเลย อยากจะขว้างดาริกาออกไปไกลๆด้วยซ้ำ แต่มาคิดดูอีกที เออ เราก็ปรับปรุงได้นี่นะ ใช่ว่าลงแล้วจะกลับมาแก้ไม่ได้เมื่อไร ตอนนี้ผมอยากจะเขียนต่อไป โดยไม่ยี่หระกับอะไรทั้งสิ้น คุณป้าพิสมร ช่วยผมนะครับ ติเพื่อก่อ และขอคำแนะนำถ้าคุณป้าจะให้ได้ ผมจะขอขอบพระคุณคุณป้าอย่างสูงเลยครับ

ด้วยความเคารพครับ

น่าทึ่งมากที่ได้อ่านแล้ว มีความรู้สึกว่าเก่งเกินอายุ เก็บรายละเอียดได้ทุกเม็ด เรื่อง ตัวละคร ความเดิม อรรถรส อาวุธปืน แม้กระทั่งการแพทย์ ภาษา ฯลฯ เชื่อว่าเมื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ อนาคตไกลไม่ยิ่งหย่อนกว่าพนมเทียนแน่นอน เป็นกำลังใจและคอยอ่านอยู่นะครับ จาก แฟนเพชรพระอุมา

ไม่น่าเชื่อว่าคำตอบกลับมาหาป้าจะเป็นสำนวนของคนอายุ 14 ปี ป้าอ่านเพชรพระอุมามามากไม่ใช้ที่ระยะเวลาที่อ่านมีมากคืออายุที่มาก แต่เป็นความถี่ที่อ่านมากกว่า ป้าเป็นนักอ่านที่อ่านนวนิยายทุกอย่าง ที่นักเขียนทั้งเก่าและใหม่ อ่านทุกเรื่องแม้ปัจจุบันก็อ่านวันละ 1 เล่ม แต่พอช่วงไหนที่เบื่อๆการเขียนของนักเขียนก็จะหยิบเพชรพระอุมามาอ่าน เพราะป้าจะติดนิยายเรื่องนี้ไว้ที่กระเป๋าตลอดเวลา เรียกว่าอ่านมากของมากและมาก นวนิยายเรื่องนี้ให้ป้าต้องเป็นสมาชิกชมรมยิงปืน ให้ป้าต้องชอบอ่านและชอบดูสารคดีเกี่ยวกับสัตว์ คุณพนมเทียนใช้เวลาอันยาวนานที่ได้สร้างสรรค์นวนิยายที่มีคุณภาพที่ให้ความรู้ และได้สื่อถึงความรักอันยิ่งใหญ่ของชาย-หญิง ของพี่และน้อง ของเพื่อน-เพื่อน ของเจ้านาย-ลูกน้อง สร้างคำว่าสุภาพบุรุษสร้างคำว่าคุณธรรมให้คนอ่านได้รู้จัก และตัวละครทุกตัวก็ได้มาโลดแล่นอยู่ในใจและความนึกคิดของป้าเสมอ ไม่ใช้ป้าจะไม่ให้มีการเขียนต่อของรุ่นลูกพรานรพินทร์และคุณหญิงดาริน แต่ป้าต้องการให้คนที่นำมาเขียนต่อต้องตีโจทย์ของเรื่องเก่าที่คุณพนมเทียนได้ปู้ทางไว้ถูกต้อง และต้องนำลักษณะนิสัยของตัวละครเก่ามาใช้ให้ใก้ลเคียง เช่น สุภาพบุรุษไพรรพินทร์ ไพวัลย์ คุณหญิงดาริน จอมกระหล่อนแงซาย คุณชายใหญ่ หรือแม้แต่เจ้าด้วน ลักษณะนิสัยจากเรื่องเก่าเป็นอย่างไร ควรต้องเป็นแบบนั้น ถ้าถามว่าคนที่อ่านรักเพชรพระอุมา ความรักที่เขาบอกกันอยู่ในขั้นไหน และถ้าหนูรักเพชรพระอุมาแบบรักทั้งใจ หนูจะเป็นแบบป้าไหม ป้าชอบหนูที่เป็นคนกล้ามีจิตนาการกว้างไกล ป้าอยากให้หนูเติบโตเป็นนักเขียนนวนิยายที่ดีให้เป็นแบบคุณพนมเที่ยน มีอะไรอีกมากที่ป้าอยากบอกถ้าหนูต้องการฟัง ป้ายินดีคุย และเต็มใจที่จะสนับสนุน

ขอบคุณครับ ป้าพิสมร
ขอให้เข้าใจนะครับว่า เรื่องนี้ผมแต่งให้คนรักเพชรด้วยกัน ครับ ผมมีจุดบอดเยอะ ผมพยายามแก้ไขตลอดมา และผมคงไม่เอาเรื่องนี้ลงพิมพเป็นแน่ แม้จะมีคนขอ
ดาริกา ผมอยากให้หล่อนเป็นตัวแทนของความรักที่ผมมีให้กับหนังสือเรื่องนี้ ผมอยากจะโลดแล่นไปในพงป่าพร้อมกับหล่อน และได้มีรพินทร์ ดาริน แงซาย อยู่ในหัวใจตลอดกาล
ผมขอบคุณคุณป้าที่เตือนมา แต่ผมก็อยากจะเขียนต่อไป อย่างน้อย หัวใจของผม จะได้พอชุ่มชื่นขึ้นมาบ้าง ที่ได้รู้ว่า อย่างน้อยก็มีคนอ่านงานเขียนของผม
ผมอยากจะเป็นนักเขียนในอนาคตครับ และผมก็อยากจะลองเขียนมันไปเรื่อยๆ ผมมีหลายผลงานที่เขียนอยู่ ไม่ใช่เพียงดาริกา ซึ่งไม่ได้เอาแนวคิดมาจากใคร แต่ผมเลือกเอาดาริกามาเผยแพร่ เพราะอย่างน้อยผมก็รู้สึกว่า มันเป็นผลงานที่ผม "ลองทำ" อย่างเต็มที่ที่สุด
ขอบคุณคุณป้าพิสมรอีกครั้งครับ

รพินทร์ ดาริน แงซาย คือฮีโร่ ในใจของป้ามานาน ป้าขอบอกว่าหนูเป็นคนกล้า และมีอนาคตไกลถ้าคิดจะเขียนนิยาย แต่อยากให้ใช้ชื่ออื่น เพราะอะไร....ป้าอ่านที่หนูเขียนและอ่านหลายรอบนะ แต่หนูยังเข้าไม่ถึงบุคคลิกภาพและความรู้สึก ความคิดของตัวละคร ไม่เข้าถึงความรักที่ยิ่งใหญ่ของรพินทร์และดาริน ยังเข้าไม่ถึงความรักและความรู้สึกที่คุณชายใหญ่ และชายกลางมีให้ต่อดาริน...ยังเข้าไม่ถึงบุคคลิกนิสัยของรพินทร์ ในคำหมายว่าจอมพราน ....หนูมีจุดบอดมากมายลูก และป้าไม่อยากให้ใครมาทำร้ายภาพของรพินทร์ ดาริน แงซาย และตัวละครทุกตัวในเพชรพระอุมาจ๊ะ ...หนูยังไม่มีข้อมูลเพียงพอเกี่ยวกับความรู้ในการเดินป่า ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ และนิสัยการเป็นอยู่ของสัตว์ป่า ป้าอยากให้หนูเกิดเป็นนักเขียนนิยายที่ดีจึงต้องบอกว่ามีคนอ่านที่เป็นแฟนของเพชรพระอุมามากมาย แต่เกือบทุกคนต้องการเพชรพระอุมาที่ได้อรรถรส ได้จินตนาการ และได้ความรู้สึก ได้ความรู้

แหม คิดถึงคุณก้องสุดๆเลย นึกว่าลืมกันไปแล้วซะอีก
ก็นั่นน่ะสิคะ แฟนเพชรเหมือนกัน ลืมก็ไม่ใช่แล้วสิ
ดาริายังตามอยู่ตลอด และที่เปียกในวันสงกรานต์ก็เพราะทำน้ำขนมจีนคว่ำใส่กางเกง ไม่ได้ไปเล่นที่ไหนเหมือนกัน ได้แต่นั่งแต่ง "หัวใจแห่งพันธะ" อยู่ที่บ้าน และปัจจุบันก็ลงเด็กดีไปแล้วประมาณยี่สิบกว่าตอนแล้ว
จะบอกว่า แอบเหน็บพยางค์หลังของชื่อแงซายเป็นชื่อพระเอกนิยายล่ะ แต่คาแรคเตอร์ไม่เหมือนกันนะ(ยกเว้นเรื่องกวนบาทา)
ก็เหมือนๆกันกับคุณก้องนั่นแหละค่า ได้อิทธิพลจากเพชรพระอุมานั่นแหละ

สวัสดีค่ะ พี่แวะมาทักทาย พอดีเห็นนิยายของคุณน้องแล้วรู้สึกชื่นชมมาก พี่เป็นอีกคนที่ชอบเรื่องเพชรพระอุมาอ่านครั้งแรกตอนอายุเท่าคุณน้องแต่ไม่มีความสามารถขนาดแต่งได้ไพเราะขนาดนั้น ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ นายพราน

คิดถึงคุณก้องจังเลยค่า ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ
จำกันได้อยู่หรือเปล่าเอ่ย?
แหมๆ แต่เห็นแฟนนิยายคุณก้องตามถึงขนาดนี้แล้วก็อดตกใจไม่ได้ เพราะนิยายเรายังไม่เคยมีนักอ่านคนไหนตามทวงถึงไอดีมาก่อน และก็ไม่คิดว่าจะมีด้วย เพราะปกติจะอัปให้ได้เดือนละตอนสองตอนเป็นประจำ
แต่คุณก้องนี่ยอมรับเลยค่ะว่าฝีมือการเขียนสามารถขึ้นไปน้องๆลุงพนมเเทียนได้เลย จึงไม่แปลกที่จะมีคนทวงได้ขนาดนี้ ซึ่งอันนี้เราว่าเราสู้ไม่ได้นา
ส่วนตัวตามอ่านอยู่เหมือนเดิม แต่แค่ไม่ได้เมนต์หรือเมนต์น้อยๆบ้าง ก็ขอโทษทีนะคะ
อีกสองเดือนกว่าๆก็จะถึงวันเกิดคุณหญิงดารินแล้วนา ดีจังเลย
ว่าแต่สงกรานต์เป็นยังไงบ้างล่ะคะ

สวัสดีค่ะ อัคนีรุทธ์ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ^^

 ทักทายค่ะ อัคนีรุทธ์ เป็นกำลัง แต่งเพชรพระอุมา ภาคดาริกา ไวๆๆนะค่ะ รออ่านอยู่ ^^