สวัสดีค่ะ  
ในที่สุดก็ได้เข้ามา share หลังจากที่ได้เห็นเด็ก ๆ ที่บ้านทั้งสามคนต่างก็มีหน้าของตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้น สองในสามยังมีเพื่อน ๆ เข้ามาคุยตั้งมากมาย แถมพวกเธอยังมีรูปสวย ๆ ไปลงให้เพื่อน ๆ ดูซะด้วยซิ น่าอิจฉาจริง จริง  

ดิฉันเป็นคุณแม่ลูกสามค่ะ สามสาวเชียวแหละ (เข้าข้างตัวเองว่าลูกสาวสวย)  เป็นคุณแม่ที่ทำงานนอกบ้าน แบบมนุษย์เงินเดือนค่ะ 8.00-17.00 น. น่าเบื่อใช่ไหมค่ะ แต่ขอบอกว่าดิฉันกลับบ้านหกโมงเกือบทุกวันเชียว เหนื่อยมาก ๆ ไม่ได้ OT หรอกนะ แต่ก็สมัครใจ นอกจากจะเพื่อเงินเดือนแล้ว ก็เพราะเป็นงานที่ชอบอีกด้วย เป็นงานที่ทำมาแล้วกว่า 20 ปี และคิดว่าคงทำจนเกษียณนะแหละ หรือจนกว่าจะทำไม่ไหว แบบตาบอด สมองระเบิด หรือโรคประสาท  เกินไปหรือเปล่า.....  คนรุ่นใหม่คงมองว่า อะไรน่ะ.. ทำอะไรอยู่ที่เดียวตั้ง 20 กว่าปี .. เข้าใจค่ะว่ามันอาจเป็นเรื่องแปลกสำหรับชีวิตแบบใหม่ ที่มักไม่ยึดติดกับการทำงานที่ใดนาน ๆ  แต่ถ้าเป็นงานที่เราชอบ ท้าทาย  และตรงตามฝันหละก็.. นานเท่าไหร่ก็ต้องทำค่ะ

ลูกสาวคนเล็กเตือนว่า แม่อย่าเขียนอะไรเยอะในหน้านี้เดี๋ยวคนเค้าไม่อ่านนะ แหม ก็อยากคุยบ้างนะ อยากเล่าเรื่องงาน เรื่องครอบครัวห้าคนของเรา  เรื่องแมวสามตัวที่บ้าน เรื่องเต่าสองตัวในบ่อ และความวุ่นวายและการท่องเที่ยวของครอบครัว รวมทั้งอะไร ๆ ที่ได้พบเจอในความวุ่นวายของชีวิตประจำวัน ให้ใคร ๆ ฟังบ้าง  

ที่จริงแล้ว อีกฝันหนึ่งที่อยากให้เป็นจริงคือ การได้เขียนอะไร ๆ ให้คนอื่นได้อ่าน เป็นงานเขียนที่แตกต่างจากที่เขียนอยู่ทุกวันเป็นเวลากว่ายี่สิบปีแล้ว ..  หวังว่าที่นี่จะเป็นก้าวแรกของการก้าวสู่ความฝันนั้น..  ขอบคุณลูกสาวตัวเล็กที่สอนแม่ให้แวะมาก่อฝันตรงนี้...